زثولیت

ما که خوابیم.

از اتاق فرمان اشاره کردند که بخواب زث.

هنوزم نمیدونم اسم تراوش‌های این چنینی رو جریان سیال ذهن بذارم یا نه. در همچین مواقعی، انگار معدهٔ کلماتم به یک متن ملتمس هست تا قالبی رو جهت استفراغ در اختیارش قرار بده. اینطوریه که دایی من دیگه جا ندارم یه کاری بکن. اصلاً هم مجال اینو نمیده که بهش بگی خب مشتی اصلا چیز جالبی برای ارائه داری؟ همینطوری سیکمی‌خیاری بالا میاره. آقا بس کن گلاب به روم.

چشم‌هایم را بستم تا ببینم چگونه‌ام. زمین زیر پایم لیز بود.‌ بر زمین سر می‌خوردم و چیزی را جمع می‌کردم، انگار که زنبیلم پاره شده باشد. سرد است و‌ تاریک، البته زیاد هم تاریک نه، گرگ ‌و میش است. به سختی روی همان زمین لیز نشستم، به زنبیلم گفتم تو چطور پاره شدی؟ کمی تعلل کردم و باز هر چه روی زمین ریخته بود را جمع کردم، شب شد‌، هر چه جمع کرده بودم را باز در زنبیل ریختم، فراموش کردم که زنبیل پاره است، چنین شد که دوباره همه چیز به زمین ریخته شد. دیدم شب است، خوابیدم. ظهر شد و هنوز زمین لیز بود. باز جمع کردم و باز به زنبیل گفتم چرا پاره شدی؟ دوباره آن چه روی زمین ریخته بود را جمع کردم و باز فراموش کردم که زنبیل پاره است، درنهایت ملول شدم و گفتم: اصلاً او کجاست؟ من باید به خانه بروم.

نه نه فروپاشی هم نه

نه ببینید،‌ انگار در سرم یک چیزی درحال فروپاشیه

مدارم به مو رسیده.

سلام رها

رها کیه

به عنوان شوخی می‌بینید درحالی که خود رها ازش خبر داره

حالا اگر من مثلا لنگ در هوا بودم، یه سوالی چیزی پرسیده بودم، همتون مثل بز می‌شدید. ولی الان فرت و فورت توو بات و پیوی دارید میگید اباطیل نگو. برید اون ور بینم

ترسنده شدم

به طور خیلی جدی

این‌بار پاک کنی به آتیش می‌کشمت

ممنونم

خجل گشتم.

شاهکار‌.

اصلا چطور بگم؟

دقيقأ حالمه