از تبعید شدگان

ویویان مایر تقریباً تمام عمرش را صرف تماشای آدم‌هایی کرد که کسی نگاهشان نمی‌کرد؛ و عجیب‌تر اینکه شاهکارهایش را ثبت کرد،بی‌آنکه ظاهراً نیاز داشته باشد جهان بداند خالقشان کیست.

فریدا کیست؟ نقاش برجسته مکزیکی که در جوانی بر اثر یک تصادف وحشتناک، ستون فقرات و استخوان‌هایش در هم شکست. او ماه‌ها در تخت حبس شد و چون به شدت تنها بود، آینه‌ای بالای سقف تختش نصب کرد و شروع به کشیدن تصویر خودش کرد. عشق پردردسر و پر از خیانت او به همسرش نیز دومین دلیل بزرگ رنج‌ها و الهام‌بخش تابلوهایش شد.

سبک هنری فریدا (واقع‌گرایی شخصی ) با اینکه نقاشی‌های او پر از عناصر عجیب است و خیلی‌ها او را یک هنرمند «سوررئال» (فراواقع‌گرا) می‌دانند، اما خودش همیشه می‌گفت: «من هرگز رویا نکشیده‌ام؛ من واقعیتِ زندگی خودم را کشیده‌ام.»

ویژگی‌های اصلی سبک او بسیار مشخص و قابل تشخیص است: خودنگاره‌ها (پرتره از خود): او سوژه اصلی نقاشی‌های خودش بود تا تنهایی‌اش را روایت کند (حدود یک‌سوم آثارش تصویر خودش است).

تجسم عریانِ درد: کشیدن قلب‌های بیرون از سینه، ستون فقرات شکسته، خون و اشک برای نشان دادن رنج‌های فیزیکی و عاطفی، بدون هیچ سانسوری.

عناصر بومی مکزیک: استفاده از رنگ‌های تند و زنده، گیاهان، حیوانات (مثل میمون، طوطی و سگ بی‌مو) و لباس‌های سنتی مکزیکی برای تاکید بر اصالت و هویتش.

آثار فریدا کالو، دفترچه خاطرات تصویری زنی است که به جای تسلیم شدن در برابر درد، آن را با شجاعت تمام روی بوم آورد تا زنده بماند.