‌نَفَس‌المهموم‌

آن سگ که به کوی تو نخوابید ضرر کرد…

غم چشاتو خوردم بدون تو من مردم

دانی که رسیدن هنر گام زمان است

باید به دنبال تو گشت

صبح روز بعد

ز احوالِ‌یاران ، در این شبِ‌غم گیرید خبر نمی‌شود به تنهایی این شب‌ها سحر • بنده

حسن‌جان

آن شب که تمنای وصال کردیم کو آنکه ما را برساند به هم؟ • بنده

دیدیم و خوردیم حسرت فهمیدیم و مردیم از درد . . ادامه‌‌ش رو شما بفرمایید

نامت هنوز هم هیجان می‌دهد مرا

یک شب از کرم ز کوی ما بگذر

دل مده بر هیچکس دل حرم دلبر است سلسه‌ی عشق چیست ؟ موی علی‌اکبر است..

ویرانه ما را بگذار که ویران بماند ما منت معمار نمی‌کشیم

بر چشم بد لعنت

در من کسی باز یاد تو افتاد امشب

شب‌ها کسی جز غم ما را در بر نمیگیرد

جدا از دیده مردم مرا در آغوش بگیر…

یک تار گیسوان تو صد مرده زنده کرد صد کشته داد روز دگر زلف دیگرت