‌نَفَس‌المهموم‌

صبر کردیم کار در نیومد

زلفت جرم حیرانی من

ز روزگار نترسم رسد به داد ابوالفضل

فراق و حسرت و دلتنگی و پریشانی... گرفته هجر تو از عاشقت چه تاوانی!

نان نداریم ولی شهر تصدق خور ماست

عمه بیا گم شده پیدا شده کنج خرابه شب یلدا شده

نخورده‌باده‌چنان‌مست‌آمدم‌که‌بُوَد ، هـزار‌میکـده‌در‌حـسرتِ‌خُــماریِ‌ما..

•مهموم‌همدانی

آشفتگیِ ما را ببین که همیشه غم بی‌او نشسته، گرم در آغوشم • دلسوخته

همه آباد نشینان ز خرابی ترسند من خراب تو شدم از همه آباد‌ترم

منت گذاشتین سر ما ابی‌عبدالله

هوای شهر قلبم بد شده ..

دوا داد اثر نکرد دوا روی توست ای طبیب نا‌آگاه

فرار میکنم…

خدا به کرببلا از شراب اطهر داد خدا خدایی خود بر علی اکبر داد

جسم ناقصی دارم روحی ناقص‌تر

سر بازار دیدارت منم از جان خریدارت