‌نَفَس‌المهموم‌

فرار میکنم…

خدا به کرببلا از شراب اطهر داد خدا خدایی خود بر علی اکبر داد

جسم ناقصی دارم روحی ناقص‌تر

سر بازار دیدارت منم از جان خریدارت

مرا مقابل خود دید و بی‌توجه رفت هنوز مانده‌ام از کینه بود یا نشناخت

گیسوان تو به رنگ روزگارم

صبح شد خیر است..

مرغ دلِ‌ دیوانهٔ من بی‌قراری می‌کند

آن نخل طور که آتش از آن میچکد منم

غمی هست اگر مونس ما شد •دلسوخته

غروب جمعه دل بهونه داره

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی…

به سایه شتری ز آفتاب برد پناه کسی که سایه او بر سر دو عالم بود

اگر دلت کشید به خواب عاشقان بیا

دله‌تنگ .. دریا .. غم

گفتن که از دل براید به دل نشیند 
به دلتون نشست دعا کنید