خلوتگاه.

ساعت حدود ۶ صبحه و دارم به این فکرمیکنم تا اینجای زندگی رو با چه رغبتی گذروندم در هر حال خدایا شکرت

کِیف دنیا رو بردن چه حسی داره آقای زائر؟

_

_

تو پروانه ای بودی با سرنوشت پرواز از من اما من مقصدت را در قلبم می‌دانستم ولی تو به دور دست ها پرواز کردی و آشیانه خرابه تو همیشه در کنج دلم ماند همان روزی که ندانستی اگر بودی پروانه دیگری هم زنده میشد(:

❄️🩵

راستش منم نمیدونم داره چی میگذره

حالا میفهمم که درد بیگانگی چه درد بزرگی است. چه کسی می‌تواند حالا باور کند که در قلب من جز تو هیچ چیز وجود ندارد؟

_

اینجوری نمیشه که باید زمین بخوری تا بلند شدن و یاد بگیری

اگه بودی الان باهم چایی میخوردیم و مداحی گوش می‌دادیم(:

🌱☕️

کاش دنیا بهم آسون تر بگیره(":

به یادگار از شب آرزوهای ۱۴۰۴

🤍✨

‏تک تک روزایی که حرف نزدیم بهت فکر کردم.

هوای سرد منو یاد تو میندازه شاید خودت ندونی چرا ولی من خوب میدونم...

_

در این قتلگاهِ بی رحمِ زندگی تنها تو بودی که قلب تاریکم به هوایت روشن میشد..

دلتنگی اتفاق عجیبی‌ست گویی که خواهی مُرد، ولی نمی‌میری...