زادهِ خیال…

قانونش هم خیلی ساده‌ست: پست را در کانالت فوروارد کن و من می‌آیم تا کانالت را به یک گل تشبیه کنم؛ گلی که فکر می‌کنم بیشتر از همه به حال‌وهوای کانالت می‌خورد. 🌸

اینهمه برات مُردَم از غُصه! یه بارم صدامون کن بزار از خوشی بمیریم...

مجروح می‌کنی و نمک می‌پراکنی…

هستی_شایان

نامه گرفتن حس دوست‌داشتنی‌ای‌ست. فکر کن از فرد موردعلاقه‌ات برایت نامه‌ای برسد و در آن، از دوست داشتنش نسبت به تو گفته باشد؛ هی... لبخندی که هنگام خواندن نامه روی لبانت می‌نشیند و ذوق چشمانت وقتی اسمش را گوشه‌ی نامه می‌بینی... چقدر دوست‌داشتنی‌ست، نه؟ اما ناگفته نماند، نامه‌ها همیشه هم دوست‌داشتنی نیستند؛ مثل نامه‌ی خداحافظی. بگذار یک خاطره برایت تعریف کنم... کوچک که بودم، صنف ششم مکتب بودم. یک رفیق صمیمی داشتم که در نیمه‌ی سال به مکتب دیگری رفت. ما فقط از طریق نامه با هم در ارتباط بودیم. هر وقت نامه‌اش به دستم می‌رسید، خیلی خوشحال می‌شدم. چندین بار دست‌خطش و اسمش را گوشه‌ی نامه می‌بوسیدم. هنوز هم نامه‌هایش را دارم. تعدادشان خیلی زیاد است؛ روزی دو نامه برای هم می‌فرستادیم، از طریق دختر مامایش. تا آخر سال، کلی نامه داشتم؛ نامه‌هایی که هنوز برایم ارزشمندند. حالا آن آدم را ندارم. نمی‌دانم کجاست و در چه حالی‌ست؛ اما نامه‌ها هنوز با من‌اند و این است قدرت نامه... خب، تویی که نامه را انتخاب کردی؛ احتمالاً آدم عمیق‌اندیش و کنجکاوی هستی. آدمی با درک بالا و احساسات عمیق. طوری که اگر از چیزی خوشت بیاید، عمیقاً به آن دل می‌بندی؛ و اگر از چیزی متنفر شوی، نفرتت هم سطحی نیست... تو همه‌چیز را عمیق تجربه می‌کنی.

نامه گرفتن حس دوست‌داشتنی‌ای‌ست. فکر کن از فرد موردعلاقه‌ات برایت نامه‌ای برسد و در آن، از دوست داشتنش نسبت به تو گفته باشد؛ هی... لبخندی که هنگام خواندن نامه روی لبانت می‌نشیند و ذوق چشمانت وقتی اسمش را گوشه‌ی نامه می‌بینی... چقدر دوست‌داشتنی‌ست، نه؟ اما ناگفته نماند، نامه‌ها همیشه هم دوست‌داشتنی نیستند؛ مثل نامه‌ی خداحافظی. بگذار یک خاطره برایت تعریف کنم... کوچک که بودم، صنف ششم مکتب بودم. یک رفیق صمیمی داشتم که در نیمه‌ی سال به مکتب دیگری رفت. ما فقط از طریق نامه با هم در ارتباط بودیم. هر وقت نامه‌اش به دستم می‌رسید، خیلی خوشحال می‌شدم. چندین بار دست‌خطش و اسمش را گوشه‌ی نامه می‌بوسیدم. هنوز هم نامه‌هایش را دارم. تعدادشان خیلی زیاد است؛ روزی دو نامه برای هم می‌فرستادیم، از طریق دختر مامایش. تا آخر سال، کلی نامه داشتم؛ نامه‌هایی که هنوز برایم ارزشمندند. حالا آن آدم را ندارم. نمی‌دانم کجاست و در چه حالی‌ست؛ اما نامه‌ها هنوز با من‌اند و این است قدرت نامه... خب، تویی که نامه را انتخاب کردی؛ احتمالاً آدم عمیق‌اندیش و کنجکاوی هستی. آدمی با درک بالا و احساسات عمیق. طوری که اگر از چیزی خوشت بیاید، عمیقاً به آن دل می‌بندی؛ و اگر از چیزی متنفر شوی، نفرتت هم سطحی نیست... تو همه‌چیز را عمیق تجربه می‌کنی.

میروم با واژه ها سر میکنم دامن از خاک شما برچیده‌ام