باستان شناس بیکار

بیشتر مشکلات زندگی دو دلیل دارند: اقدام بدون تفکر تفکر بدون اقدام

عنوان نوشته جدیدم✨ فردا صبح میزارمش

«کربت جبر»

سایه او از کویر گسترده تر و نور من از شمع تیره تر من گرد او حیرانم یا او ز من گریزان؟ ادامه دارد...

نفسم گرفت از این شب درِ این حصار بشکن درِ این حصارِ جادوییِ روزگار بشکن چو شقایق از دلِ سنگ برآر رایتِ خون به جنون صلابتِ صخره‌ی کوهسار بشکن توکه ترجمانِ صبحی به ترنم و ترانه لبِ زخم‌دیده بگشا صفِ انتظار بشکن شبِ غارت تتاران همه‌سو فکنده سایه تو به آذرخشی این سایه‌ی دیوسار بشکن زِ برون کسی نیاید چو به یاریِ تو اینجا تو زِ خویشتن برون آ سپهِ تتار بشکن سرِ آن ندارد امشب که برآید آفتابی تو خود آفتابِ خود باش و طلسمِ کار بشکن بسُرای تا که هستی که سرودن است بودن به ترنمی دژِ وحشتِ این دیار بشکن

شفیعی کدکنی

Jane...

خب پاییز شد این بارون پاییزی که میگفتن کو

رفقایی که امسال پایه و رشته شون «دوازدهم انسانی» هستن اگه درمورد درس و اساتید و... به کمک نیاز داشتین میتونید روی من حساب کنید❤️‍🔥

امروز از Summer time sadness به We fall in love in October رسیدیم

برخی مرا شوخ و مهربان میخوانند و برخی خشک و مغرور، هردو را باور کن. آنها چیزی را دیدند که لایقشان بودند.

چالش؛ این پیام + این پست رو فور کنید داخل چنلتون که به دلخواه خودم ازتون پست فور کنم🤍

چنلای خصوصی داخل ناشناس لینک بفرستید؛

🔰 درباره‌ی تعهد داشتن به خویشتن: بزرگ علوی تعریف میکنه که: در کافه فردوسی به همراه مجتبی مینوی و مسعود فرزاد منتظر ِ صادق هدایت نشسته بودیم‌‌. هدایت وقتی نشست برای اولین بار دیدیم که از کراوات در البسه‌اش استفاده نکرده. حین صحبت بود که من با تعجب بهش گفتم: چرا کراوات نزدی؟ صادق هدایت مثل لَبو سرخ شد و از سر میز بلند شد. گفت: همینجا بنشینید برمیگردم. هدایت با کالسکه برگشت به منزل. بعد دیدیم که کراوات زده برگشت به کافه و سر میز نشست و گفت: 🔸️ خب، درباره‌ی چی صحبت می‌کردیم؟ @vakilnews1

تو در آغوش او بودی و من، میان ویرانه‌های خودم ایستاده بودم. آن بوسه سهم او شد و سهم من، بیابانی بود که دیگر انتهایی نداشت. ادامه دارد...

دست‌ برداشتن از نياز به این که در هر بحثی پیروز شوید، نشانه پختگی است.

جیمز کلیر