“رُزِ وَحشی”

ما که دیگه از مون گذشت اما خدا کمک کنه به اونایی که تو این وضعیت باید دارو های شیمی درمانی بخرن

مامان واقعا دلم برات تنگ شده دلم برای باتو بودن تنگ شده دلم برای باتو بودن تو جاده شمشک تنگ شده دلم برای بغل تو بوی تن تو تنگ شده مامان تو زیبا ترین و تکرار نشدنی ترین چیز تو زندگی منی مامان حاضرم همه چیز رو بدم تا فقط تو باشی فقط بوی تو باشه فقط دوباره برات غذا درست کنم فقط دوباره روی گوشیم مسیج بیاد که گفتی زغال بزار نزدیکم مامان کاش فقط باهم تو یه خونه بودیم مامان کاش میشد شبا که کابوس میبینم باز بیام تو اتاقت و دستت برام باز کنی و تو بغلت بخوابم کاش بتونم باهات دوباره حرف بزنم کاش دوباره میشد سرم بزارم رو پات موهام ناز کنی باز باهم آهنگ گوش کنیم باز بگم مامان تتلو پلی کنم ؟ مامان بعد تو زندگی رنگش از دست داده مامان تو خیلی قشنگی واسه من و چقدر بده که تو پیش من نیستی

گر ما هیچ و پوچیم، صبر ما همه چیز است..!

بیخیال تو شدم این خودش یه مَرد آهنی میخواد …

و یهو جمله‌ی «اگه می‌خوای بری، برو» از دهنم پرید؛ و این عجیب بود… چون من، همون آدمی بودم که روزی از ترسِ از دست دادن آدما، به موندنشون التماس می‌کرد.

کسی که تو را رنجانده، خواهد رنجید، در حین شادی، در حین امید.

می‌ترسم از روزی که به خود بگویم: بیهوده این‌همه دوام آوردم و تلاش کردم که دوام بیاورم.

بعضی آدما مجبورند به چشمای هم زل بزنند ولی وانمود کنند خاطره ای باهم ندارند