سرزبان | مهارت‌ پرسشگری

کودکی سه ویژگی دارد: ۱. چشم‌های کنجکاو ۲. دهان پرسش‌گر ۳. گوش‌های حرف‌نشنو فائزه اعظمی #کودکی @faezehazami faezehazami.ir

تعصب چیست؟ تعصب، پایان پرسش است. سارا چگنی @sarachegenii

خریدار ماشین زمان پرسش‌های شناختی (مثلثوال) چطور از مقاومت شناختی به شناخت برسیم؟ باید به جان باورها و ناباوری‌ها بیافتم. چهل‌و اندی سال فقط داستان، شعر و مقاله خانده‌ام. پشت‌سر‌هم فیلم دیده‌ام. ذهنم پر از اطلاعات، اما شلخته و آشفته‌گوست. با پرسش‌گری اطلاعات را بیرون می‌کشم، روی آنها کار می‌کنم. به آشپزخانه‌ی درهم برهم ذهنم نظم می‌بخشم. هر روز به توصیه الهه جان سه پرسش می‌نویسم. ۱.چه رفتار، حرف یا فکری در «من» توجهم را جلب کرد؟ رویای پرواز پروانه‌های سفید در خاب چه می‌خاهد بگوید؟ شاید آزادی نزدیک است. ۲.چه رفتار، حرف یا جمله‌ای در دیگران توجهم را جلب کرد؟ چگونه کوهنوردی به «زری» برای عبور از مشکلات کمک می‌کند؟ توانایی او به قدرت ذهن پیوند دارد یا قدرت عضُله؟ ۳.چه اتفاق، منظره یا معماری در محیط توجهم را جلب کرد؟ احساس خفگی، سقفِ هال را کوتاه به نظرم می‌آورد یا سقف کوتاه، به من احساس خفگی می‌دهد؟ پیوند بین دیده‌ها و رفتار خودم و دیگران را با پرسش‌ها کشف می‌کنم. مثل کودک از هر چیزی سوال می‌کنم. پرسش از کنجکاوی‌ست و کشف بعد از کنجکاوی به دست می‌آید. هر لحظه چیزی توجه‌ام را جلب کند، یادداشت می‌نویسم. چرا بیشتر اوقات از صدای موتور یخچال عصبی می‌شوم؟ کاش وسایل خانه بی‌صدا بودند. صداها ضد سکوتند و آرامش را بهم می‌زنند. در گذشته آشپزخانه‌ها یا در زیر‌زمین بود یا در پستویی دور از اتاق نشیمن. خانه‌ها پر رفت‌و‌آمد بود و اگر هم وسایل صدا داشتند، در میان آن‌همه صداهای جور‌واجور گم می‌شد. حالا خانه‌ها کوچک است، رفت‌و‌آمد نیست، آشپزخانه وسط خانه است و صدای یخچال، لباسشویی، مخلوط‌کُن، آبمیوه‌گیری و جاروبرقی آرامش را برهم می‌زند. کاش برمی‌گشتم به گذشته، آشپزخانه توی زیر‌زمین بود، خانه شلوغ و پر رفت‌و آمد‌، لوازم برقیِ پُر صدا نداشتیم. کسی ماشین زمان دارد، خریدارم؟ پروانه اسدزاده #یادداشت_روزانه

در جستجوی کودک گم‌شده‌ی پدسّگ کودک؟ کودکم؟ کودکی‌ام؟ کودککم؟ کودکانه یا کودنانه؟ دنبال چه‌ام؟ از جان کودک چه می‌خواهم؟ کودکی‌ام را نمی‌دانم کجا جا گذاشته‌ام ولی از قضا با کودکان رابطه‌ی خوبی دارم. طوری که ته مجلس باید به بچه‌هه سگ‌محلی کنم تا دست از سرم بردارد. نکند تروما زده‌ام به بچه‌ها با این کار؟ با من هم همین کرده‌اند. نه؟ کودک. رو که می‌دهی‌اش، «سیریشت» می‌شود. من چسبِ چه کسانی بودم؟ می‌توانم کرورکرور فهرست‌نام بنویسم ازشان. با این اوصاف چرا باید دنبال چیزی می‌گشتم که ضعفم بوده و برای جدایی از آن باید به چنان واکنش مضحکی می‌چسبیدم؟ کودکی‌ام کجا بود؟ توی کو... کو... کو... نه. کودکی کسی توی کونش نیست. کودک کجای تن می‌ماند؟ کجای ذهن می‌ماند؟ کودک می‌خواهم چه کار؟ این‌همه زحمت نکشیده‌ام که حالا دوباره دربه‌در بیفتم پی کودکی‌ام. عقلم گرد است مگر؟ اما کودک چه دارد؟ دالی خدابیامرز گفته بود که: «پنج سال طول کشید مثل رافائل و یک عمر طول کشید مثل یک کودک نقاشی کنم.» زبان کودک چه دارد که انقدر یادمان می‌رودش، رفته‌ادش؟ مطالعه مقاله‌ی نقاشی چیست و نقاشی‌های بهمن محصص و سروناز علم‌بیگی و کتاب نقاشی کودکان، ایده‌ای به کله‌ام انداخت. که کودک، شناخت است. کودک، نه باور نه تأیید که شناختیست مدام. کنج‌کاوی، شناختیست مدام و کودک، کنج‌کاوست و کودک، شناختست. شناخت. شناخت، آزادیست. توی شناخت، انسان، امکان را زندگی می‌کند. توی کودکی، انسان امکان را زندگی می‌کند. امکان، آزادیست و کودک، امکان است و کودک، آزادیست. کمی به‌تر فهمیدم چرا وضعیت زندگی بزرگ‌سالانِ تاریخ بشر گوه با درصد خلوص بالاست. بزرگ‌سال، اول شناخت را و بعد امکان را و به طبعش آزادی را از خود می‌گیرد. بعد زنجموره‌گران دنبالش روضه‌خوانی می‌کند. چقدر بد که عمر آزادی انسان به اندازه‌ی کودکی‌اش است اما چقدر خوب که می‌توان دوباره شناخت را پیش گرفت تا امکان را زیست و آزادی را درک کرد و چقدر خوب که می‌توان این‌گونه دوباره کودک شد. شناخت، به نفرت و علایق ما بی‌توجه است. مدام است. مثل بچه‌ای که هنوز به سوسک نفرتی ندارد و بدش نمی‌آید دو-سه لیس و مک هم بزندش. اگر سوسک برایش فقط به «کثیفه» و «وای باید بکشیش» ختم نشود، احتمال خلاقیت و باقی‌ماندگی کودکی بیش‌ترست و باقی کودکی، امکان می‌آورد و امکان، توان انتخاب و تصمیم بیش‌تر. نه انتخاب‌های فراوانِ برآمده از بیرون و نه بی‌انتخابی را. می‌خواهم کودکم، شناختم، امکانم، آزادی‌ام را دوباره پیدا کنم. این‌بار آخر مجلس به بچه‌ها سگ‌محلی نمی‌کنم. شاید از خیالات‌شان راهی به کودکی‌ام یافتم. 🖋 الهه علیزاده @channelelahehalizade #پرسش_از_زبان

دوئل با خشم خشم‌هایم چند پوکه در جیبم حرف بزن! وگرنه می‌میریم! علی آراسته #برای‌آیندگان #قطعه‌نویسی @aliarastehfard

شناخت انسان / قسمت اول قرار است انسان را بشناسم و خب کار راحتی نیست. من شاید در اول ابتدایی یاد گرفته باشم که نقاشی انسان را بکشم. یک دایره که کله است و یک مستطیل جای تنه را می‌گیرد و چهار مستطیل کوچک هم برای دست و پا. بعد کله را کامل می‌کردم، دو دایره که چشم بودند و یک خط افقی بینی می‌شد و یک خط افقی دهان. با رسم دو تا نیم دایره دو طرف دایره وسط، نقاشی کامل می‌شد. تمام دانش من همین بود. کشیدن یک انسان. حالا باید بفهمم با این بخش کله چه می‌کند که بعد دست‌هایش حرکت می‌کنند و پاهایش به راهی می‌روند. چه چیزی در این کله می‌گذرد؟ چطور باید بفهمم چه می‌خواهد؟ آیا به سمت عملی کردن خواسته‌هایش پیش می‌رود؟ آیا خواسته‌هایش همان نیازش هستند؟ آیا با رسیدن به خواسته‌اش خوشحال می‌شود؟ آیا باید از رنج کشیدن فرار کند تا خوشحال شود؟ آیا راحتی خیال همیشه خوب است؟ آیا خوشحالی ماندگاری دارد؟ آیا می‌تواند خوشحالی‌اش را تضمین کند؟ آیا باید برای چیزی بجنگد؟ آیا باید به کسی پناه ببرد؟ آیا آدم‌های دیگر را می‌شناسد؟ آیا می‌داند بقیه از او چه می‌خواهند؟ آیا دیگران با او شفاف هستند؟ آیا خودش با خودش شفاف است؟ آیا باید با سیاهی درونش بجنگد یا انکارش کند؟ آیا بدی و خوبی وجود دارد؟ آیا هر چیزی معنایی دارد یا او به آن‌ها معنا می‌دهد؟ آیا می‌داند از چه فرار می‌کند و از چه می‌ترسد؟ فائزه اعظمی #پرسش @faezehazami faezehazami.ir

روزسوال وبینار ۱۴✨🌻✨ سرزبان

روز‌سوال وبینار دیروز✨🌻✨ سرزبان

مقاومت شناختی چیست؟ به شکل‌گیری مایع درون ظرف و نپذیرفتن ضعف‌ها و نقص‌ها، و ندیدن ظرف‌های دیگر مقاومت شناختی می‌گویند. #یادداشت_روز سارا ذوالفقاری

یاد‌آوری وبینار وبینار «روزسوال» امروز ساعت ۱۷-۱۶:۳۰ هر روز یک پرسش برای پرسیدن و زیستن. اطلاعات ورود به وبینار در لینک زیر: https://t.me/sarzabaan/117 سرزبان

روز‌سوال امروز وبینار ✨🌻✨ سرزبان

دوستان نازنینم. ارتباط سرور اسکای روم قطع شد و من نمی‌تونم دوباره وارد بشم.🥲 به خداحافظی نرسیدیم. انشاالله فردا ادامه می‌دیم. دم همگی گرم.✨💖✨