برای فردا.🌱

‎ «تو انگار با روزهای معمولی میانه‌ای نداری؛ هر بار که می‌گیی امروز نمی‌تونم، فرداش جهان تصمیم می‌گیره یکمی بیشتر از همیشه تماشایی بشی. «من به این نتیجه رسیدم که تو با روزهای معمولی قهری! حالا نمی‌دونم باید از تو دعوت کنم یا از کائنات بخوام یکم دست از شگفتی بردارن ❤️» واقعاااااا بعضی حضورها تکرارنشدنی‌ان در جهان؛ درست مثل خودت دوست مجازی قشنگمممم. ❤️» یادت باشه تو یه شاهکاری شاهکاری از ظرافت و ذوق و هنر و اسطوره ای از تلاش و امید اثری که خلق کردیییییی فوق العادستتتتتتت استایلت عالیییههه و خودت بینهایت زیباییی فتبارک الله احسن الخالقین فرستنده 🕊🕊🕊🕊 اسمم معصومس

احتمالاً آخرین چیزی که احتمالشو میدادم وقتی امروز چشمامو باز میکنم باهاش مواجه بشم برف بود، ولی زندگی خیلی غیرقابل پیش‌بینیه. چه روز سخت و عجیبی بود، همه چیز چقدر کند و غیرقابل تحمل پیش میرفت، برای امروز باید فرض میکردم تنها نیستم و دوست خیالیم همه‌جا باهامه، باید فرض میکردم کسی هست تا تاب و توان تحمل چیزها رو داشته باشم. ‌ انگار داشتم داد میزدم بهم کمک کنید تحمل چیزها داره از توان من خارج میشه، اوضاع تحت کنترلم نیست و من به طرز عجیبی دارم نمیتونم، در نهایت به همکارم گفتم آخرین راه‌حلی که دارم پنجره‌ی این اتاقه، چه پایان‌بندی عجیبی!

امروز دشوارترین کاری که باید انجام بدم اینه که سرکار نزنم زیر گریه.🎀🔪

استادم بهم گفت ماشالا بهت که سحرخیزی، دست بزنید به افتخار صدف.🎀

این بخش از هفته‌ی پیشم هنوز تموم نشده و باعث شده که زندگیم فاقد نظم باشه و همچنان قدرت تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی برام دشوار باشه. ‌ پس برای امروز: •ادیت‌ها رو به پایان برسونم. •جواب پیام‌هام رو بدم. •دوتا تماس بگیرم (چقدر سخت). •سرکار برم. •اصلاحیه ویدیوها رو بزنم. •برای ادامه زندگیم برنامه‌ریزی کنم. •به استادم پیام بدم.

واقعاً زندگی رویاییم رو برام تصویر کرد.🧚🏻‍♂️

اینجوری نمیشه، باید از پس ناملایمات زندگی بربیام.

ممنون خدافظ.🎀

سوال صد امتیازی پینار:

حالا شاید من بیام اینجا بنویسم صبح روز برفیتون بخیر، اگه تبریز نباشید فکر کنید دارم باهاتون شوخی میکنم.

البته که در مقابل تمام ناملایماتی که روزم داشت، بخش‌های قشنگی‌ هم داشت، مثل جلسه‌ای که با استادم تو دانشگاه داشتم، یا یه عالمه دستمال مرطوب خوشگلی که برای خودم خریدم.

دیروز سعی کردم از پس زندگی بربیام، آخر شب کم آوردم و نتونستم، زندگی رو نصفه نیمه رها کردم و خوابیدم.🌱

البته صبح بیدار شدم همون لحظه پیام داد که بسیار عالی است. (پیش‌بینی روزم تو خواب صد از صد)

چرا حتی محتوای خوابامم آکادمیک شده، همش دنبال این بودم که چرا استادم یه هفتس تاییدیه پروپوزالم رو نمیده؟

دیشب تو خواب دیدم استادم بهم پیام داده که من مردم برا پروپوزالت، چرا باید یه استاد بمیره برا پروپوزال من آخه!

کل مسیر رفت و برگشت امروز رو به لحظه‌ای فکر میکردم که احتمالاً بزنم زیر میز و بگم من شما رو نمیتونم و بدون اینکه احساس مسئولیتی در قبال چیزی داشته باشم همه چیز رو رها کنم و برم. ‌ مطمئنم که تو رها کردن چیزها، انسان‌ها و مکان‌هایی که بهم آسیب میزنن تبحر عظیمی دارم، من همه‌ی نقطه‌هایی که بهم آسیب میزنن رو به راحتی ترک کردم، از همیشه تا همیشه، من صبری که همیشه در قبال انسان‌ها دارم با ترک کردنشون به پایان میرسه.

پاشین رازهای امروز رو هم کشف کنیم.🧚🏻‍♂️ مطمئنم امروزم پر از جزئیات شگفت‌انگیزیه که منتظرن صدف کشفشون کنه.🕊️

این زندگی دشوار رو ما از پسش برمیاییم؟ البته که برمیاییم.