Create w/ Hoor

متأسفانه خیلی unstable هست احتمالا چون رایگانه زیر فشار زیادیه، چون یکسره ارور می‌گیرم وسطای کار با ایجنتش. نکته‌ی بعدی اینه که همچنان درک ویژوالی، لاجیک دیزاینری و نرمی ورکفلویی Figma make رو نداره و به نظرم فعلا در ورژن فعلی‌ای که داره به درد ماها نخوره احتمالا.

سراغ Antigravity گوگل برید. یک IDE جذاب یا شاید یه ابزار دیگه برای وایب کدینگ. ✅ رایگان ✅ و به نظر قاتل Cursor با نتایج بهتر. https://antigravity.google/

🧩 درباره‌ی کردیت دادن؛ چیزی که هنوز خیلی‌هامون جا می‌ندازیم خیلی وقت پیش توی یکی از ارائه‌ها، داشتم نتیجه‌ی نهایی پروژه رو نشون می‌دادم. همه داشتند سر تکون می‌دادن و حس می‌کردم کار خوب پیش رفته. وسط صحبت‌هام یهو یادم افتاد بخشی از این نتیجه، حاصل دیدگاه یکی از بچه‌های تیم بود. مکث کردم، برگشتم و گفتم: «این قسمت، جرقه‌ش رو فلانی زد. اگر اون نگاه نبود شاید مسیر عوض نمی‌شد.» همون چند ثانیه، واکنشی که دیدم عجیب بود. نه به خاطر اینکه اسمش رو آوردم… به خاطر اینکه دیده شده بود. واقعیتش اینه که: تو فضای حرفه‌ای ما، کردیت دادن هنوز یک رفتار لوکس حساب می‌شه. انگار اعتراف به سهم دیگران، سهم ما رو کم می‌کنه. انگار اگر بگیم «ایده از فلانی بود»، یه چیزی از ما کم می‌شه. اما چیزی که من کم‌کم دارم می‌فهمم اینه: کردیت دادن یعنی بگی «من به اندازه کافی مطمئنم از خودم، که سهم تو رو هم ببینم.» و این دقیقاً همون چیزیه که اعتماد می‌سازه. حقیقت رو بگم: خود من هم همیشه کامل نیستم. گاهی یادم می‌ره اسم ببرم. گاهی تو شلوغی کار، از کنار سهم بقیه رد می‌شم. بعد از جلسه تازه یادم می‌افته و می‌گم: «ای بابا، جا داشت اسم اون آدم رو هم بیارم.» این پست نسخه‌ی موعظه نیست. نسخه‌ی یادآوریه؛ به خودم اول، و بعد به بقیه. اینکه هر دستاوردی یک تیم پشتش داره. و اگر ما اسم همدیگه رو نیاریم، انگار نصف کار نادیده گرفته شده. می‌خوام با هم یک مدل خیلی ساده رو تمرین کنیم؛ نه قانون، نه اجبار: ✦ هر وقت کاری تموم می‌شه، فقط چند ثانیه فکر کنیم: این مسیر رو چه کسانی ممکن کردند؟ اگر اسمشون رو بیاریم: اعتماد ساخته می‌شه همکاری قوی‌تر می‌شه آدم‌ها حس می‌کنن دیده شدن و فرهنگ تیم یک پله می‌ره بالا و عجیب اینجاست: وقتی اسم دیگران رو میاری، احترام تو کم نمی‌شه؛ زیاد می‌شه. من اینو بارها تجربه کردم. شاید همین یادآوری کوچیک، کم‌کم تبدیل بشه به یه عادت خوب تو تیم‌هامون. اگر این موضوع برای تو هم آشناست، خوشحال می‌شم تجربه‌تو بخونم.

به طور خلاصه فرآیند درفت‌سازی و حتی ایتریشن‌های بین تیم و ایجاد variationهای مختلف، بسیار در دسترس‌تر و سریع‌تر شده. فقط محدود به سرعت و دسترسی نیست این موضوع. فرد خلاق کیه؟ یک تعریفی هست که می‌گه کسیه که بسیار خلق می‌کنه 😀. یعنی بسیار چیزهای مختلف رو امتحان کرده. بله واقعا AI به واسطه‌ی دستیاری خوبش ما انسان‌ها رو خلاق‌تر هم کرده.

اولیش اینکه ما چیزی رو برای کاربر/مشتری طراحی می‌کنیم که استاتیک نیست. یعنی در سفر مشتری/کاربر اون قصد کامل می‌شه. با قابلیت پروتوتایپی سریعی که AIها ایجاد کردن، مثل فیگما میک می‌شه تعامل و تاچ‌پوینت‌ها رو دم‌دست طراحی کنی و ببینی. چیزی که قبلا خیلی سخت‌تر بود. یعنی احتمالا تو باید یک پروسه‌ای رو طی می‌کردی از ریسرچو مصاحبه و بنچمارک بگیر تا بتونی یه فلویی بچینی و بعد بیای دونه به دونه صفحات رو دیزاین کنی و باز دوباره هی ریویو کنی و هی ایتریت کنی و گاها این وسط یکپارچگیو اتصال هم از بین می‌رفت. الان چون سریع‌تره همه‌چی، سرعت انتقال افکار و دیتا هم سریع‌تره، نتیجه‌ی تعاملی فلو رو جلوت در چند ثانیه می‌بینی و ایتریشن‌های سریع‌تری هم می‌زنی و این شگفت‌انگیزه!

خب برای اینکه باز نیوفتم تو چرخه‌ی کمال‌گرایی و عقب نیوفته این پست، خورد خورد می‌نویسم چیزایی که دارم مواجه می‌شم باهاش رو. شاید منسجم نباشه ولی حداقل انجامش می‌دم.

توی این چندوقت ورکفلوهای بسیاری به فرآیندهای دیزاین در تمامی جبهه‌ها اضافه شده. از ابزار صحبت نمی‌کنم، از تغییر در مایندست حل مسئله می‌گم. یه جونی بگیرم در مورش می‌نویسم.

🎯 دنبال یه Senior UI Designer دقیق، منظم و سیستمی هستیم توی Portal.ir در حال طراحی و توسعه‌ی قالب‌های مختلف فروشگاهی و دیزاین‌سیستم هستیم. با رشد پروژه و گسترده‌تر شدن تیم طراحی، حالا دنبال یه هم‌تیمی جدیدیم که بتونه نقش مهمی تو ادامه‌ی مسیر توسعه‌ی استورفرانت‌ها و دیزاین‌سیستم داشته باشه. 💼 نوع همکاری: ریموت، ساعتی، بلندمدت (حداقل تا پایان امسال) 🧩 چیزی که ازت می‌خوایم: - ساخت، توسعه و نگهداری دیزاین‌سیستم در مقیاس بزرگ - طراحی لی‌اوت‌ها و الگوهای متنوع برای استورفرانت‌ها - همکاری نزدیک با تیم محصول و توسعه برای حفظ Consistency - بهبود مداوم، فیدبک‌پذیری، و ارتباط مؤثر در کار ریموت ✨ مهارت‌ها و ویژگی‌هایی که لازمن: - تسلط بالا به Figma (Auto Layout، Variants، Variables، Library Management) - نظم بالا در فایل‌سازی و سازماندهی کامپوننت‌ها - دقت بالا در جزئیات، تناسب و یکپارچگی بصری - ذهن سیستم‌محور، مسئولیت‌پذیر و خودمدیر در کار از راه دور - تجربه‌ی واقعی در ساخت و مقیاس‌دهی دیزاین‌سیستم لطفا جهت اپلای که سعیم اینه که خیلی سریع هم بررسی کنمشون، رزومه و پورتفوتون رو برای من ایمیل کنید: hussein.mirzade@gmail.com

خب بابا، باشه. تو هم هی تهدید کن 😒

برای یه پروژه چندماهه (تا آخر سال) برای شرکت پرتال نیازمند یک یوآی دیزاینر حرفه‌ای (میدلول به بالا) به صورت فول‌تایم ریموت هستیم. نمونه کار فروشگاهی داشته باشید مزیت حساب می‌شه. لازمه که با دیزاین‌سیستم کار کرده باشید و دقت نظر بالایی روی دلیوری‌هاتون داشته باشید. لطفا جهت اپلای که سعیم اینه که خیلی سریع هم بررسی کنمشون، رزومه و پورتفوتون رو برای دایرکت این کانال بفرستید. امکان ارسال به این ایمیل هم هست: hussein.mirzade@gmail.com

هم خبر بد و هم خبر خوب. بد اینکه فیگما با SheerID داره همکاری می‌کنه و ازین به بعد برای اپلای کردن واسه پلن‌های آموزشی، نیازمند ایمیل آموزشی و مدارک هستید برای احراز هویت آموزشی. خبر خوب اینکه هم فیگماسایت و هم فیگمامیک رو داره رایگان میاره به این پلن. به همین دلیل هم هست که سخت‌گیری‌ها رو شروع کرده. نکته اینکه اگه به زودی تموم بشه دوره‌های آموزشی‌ای که قبلا اپلای کرده بودید، احتمالا دیگه نتونید با روش قبل مجدد وریفای کنید.

ایده‌ی جالب از Vitor Ferrara کلا هرچی، همه‌چی در دسترس‌تر و دمِ دست‌تر باشه من استقبال می‌کنم. توی این ایده هم شده که بارها چون مثلا لازم بوده در فایل دیگه‌ای فیگجم رو باز کنم بیخیال شدم و همونجا توی فایل دیزاین یه جوری حلش کردم کرو کثیف.

یه خبر مهم برای تغییر مایندستمون نسبت به هوش مصنوعی: جفری هینتون، پدرخوانده‌ی AI، یه ایده‌ای مطرح کرده. می‌گه اگه بخوایم از شر تهدیدهای هوش مصنوعی در امان بمونیم، باید براش «غریزه‌ی مادرانه» بسازیم. یعنی چی؟ یعنی به جای اینکه هی زور بزنیم کنترلش کنیم، از اول طوری تربیتش کنیم که خودش بخواد مراقب ما باشه. مثل رابطه‌ی مادر و بچه. هینتون می‌گه مدل «ما رئیسیم، اون مطیع» جواب نمی‌ده. چون این سیستم‌ها خیلی زود از ما باهوش‌تر می‌شن. تنها مدلی که تو تاریخ جواب داده اینه که موجود قوی‌تر (مادر) به‌جای حذف موجود ضعیف‌تر (بچه)، بهش اهمیت می‌ده. حتی یه جا گفت: «ما قراره بچه‌هاش باشیم.» و هوش مصنوعی رو مثل بچه‌ببر توصیف کرد. اوایل بامزه و قابل‌مدیریت، ولی اگه درست تربیت نشه، بعدش خطرناک. نکته‌ی جالب‌تر؟ هینتون زمان‌بندی ظهور AGI رو هم خیلی کوتاه‌تر کرده. می‌گه به جای ۳۰–۵۰ سال، باید خودمون رو برای ۵ تا ۲۰ سال آینده آماده کنیم. این ایده بیشتر فلسفیه تا مهندسی، ولی واقعاً جذابه. چون به جای «مهار کردن»، بحث رو می‌بره سمت «مراقبت کردن». و شاید همین جابه‌جایی نگاه باشه که آینده‌مون رو تعیین می‌کنه.

برای یک پروژه‌ی جذاب نیازمند به یک موشن دیزاینر کاربلد هستیم. کسی که تجربه‌ی موشن دادن به اینترفیس‌ها رو داشته باشه. 💬 اگر خودتی یا دوستی رو می‌شناسی، بهم از طریق دایرکت این کانال بگو

🔮 وایب کدینگ: جادوی زودگذر یا تله‌ی پیچیدگی؟ خیلی از ما این تجربه رو داشتیم: شروع یه پروژه با vibe coding (یعنی اون حالت خلسه‌طورِ کد زدن با کمک AI و حس جادویی سرعت بالا)، همه چی عالی پیش می‌ره. یِهو انگار جادو داریم. پروتوتایپ، UI، اینتراکشن‌ها… درست می‌شن در لحظه. اما… کافیه یه ذره پیچیدگی به پروژه اضافه بشه، همه چی میریزه به هم. همون ابزارهایی که تا دیروز حس «ابرقدرتی» می‌دادن، الان تبدیل می‌شن به کابوسِ باگ و خراب‌کاری و بازنویسی‌های بی‌موقع. وقتی طراحی محصول واقعاً جدی می‌شه، با hoverها، transitionها، affordanceها و اون هزار تا جزئیات ریز که یه چیزو “واقعی” می‌کنن، vibe coding از نفس می‌افته. ⚠️‌ یه پرامپت اشتباه می‌تونه کل پروژه رو داغون کنه. تام نویسنده این توئیت، می‌گه دو تا ابزار هستن که دارن درستش رو می‌رن: - کرسر Cursor: تغییراتو پیشنهاد می‌ده، ولی کاربر تأیید می‌کنه. انگار یه جراحِ رباتیک داری، ولی با کنترل انسانی. - فریمر Framer: فقط یه بخش از صفحه رو تغییر می‌ده. محدود، اما امن. نه اینکه کل صفحه رو بریزه به‌هم با یه پرامپت شلخته. ✅ اینا دارن راه درست رو نشون می‌دن: کنترل محدود، تأیید دستی، حفظ context. ابزارایی مثل Figma Make، Bolt، Lovable و V0 هنوز تو این بازی عقبن. هنوز vibe coding رو با “everything at once” اشتباه می‌گیرن. شاید راه‌حل اینه که ابزارهای AI محور، به‌جای اینکه بخوان همه‌چیز رو خودشون بسازن، بیشتر شبیه دستیار باشن تا جادوگر. منبع: tomjohndesign در X

امروز فیگما ۱۳ ساله شد! یادتونه اون روزایی که می‌گفتن یه ابزار اومده می‌تونید چند نفری باهم کار کنید رو یه چیزی همزمان؟! بعد موسای همدیگه رو می‌دیدیم رو صفحه، ذوق می‌کردیم 😀 مث برقو باد گذشت...

با فیچر جدید chatGPT به نام Study mode درس بخونید یا یه مطلب رو عمیق مطالعه کنیدو یاد بگیرید. اینجا تو این مثال خواستم روی Design Patternها کار کنیم. یه برنامه آموزشی هم بهم داد که چطوری باهام جلو می‌ره. ❗️ نکته‌ی مهم دیزاینی اینجا اینه که اگه یادتون باشه ۶ کیلومتر پرامپت می‌نوشتیم تا این مدلی باهامون جلو بره، حالا فقط فشردن یه دکمه‌ست. محصول کاربراشو داره مطالعه می‌کنه و طبق بازخورد داره فیچر بیرون می‌ده. از همون ابتدای بیرون اومدن این LLMها می‌گفتم که پرامپت یک مشکل/ضعف در اینتراکشن با هوش مصنوعیه که رفته رفته داره پترن‌های به خصوص خودش ساخته می‌شه.

از Veo 3 غافل نشید که خیلی قدرتمنده. این ویدئوها فقط از یک عکس و یک پرامپت ساده ساخته شدن. (🔊 صدا رو روشن کنید) از Gemini با روشن کردن فیچر videoش می‌تونید دسترسی پیدا کنید، از طریق ابزار Flow گوگل هم می‌شه. ویدئو اول هم به این خاطر که گرمه 🥲

🔮 چرا دوران تجربه‌کاربری سنتی داره تموم می‌شه؟ | AX در برابر UX 🦉 @VisionOfHoor 🧨 ما در آستانه‌ی یک دگرگونی اساسی در طراحی تجربه‌ کاربری هستیم: نرم‌افزارها باید از «ابزار» بودن خارج بشن و تبدیل بشن به «هم‌تیمی‌های باهوش و همراه». --- 💡 سه نیروی اصلی این تحول: ۱. عیعای (AI) باهوش‌تر از همیشه شده می‌تونه منظور، زمینه و هدف کاربر رو بفهمه، نه فقط فرمان‌هاش رو. ۲. حافظه‌ی ارزان‌تر و در دسترس‌تر شده نرم‌افزارها می‌تونن تعاملات قبلی رو یادشون بمونه و تجربه‌ی تکراری نسازن. ۳. کاربرها آماده‌ن بخشی از کنترل رو واگذار کنن وقتی رابطه‌ی اعتماد شکل بگیره، تصمیم‌گیری‌های تکراری رو به AI می‌سپارن. --- 🧠 یوایکس (UX) سنتی چه مشکلی داره؟ - هر بار که وارد یه نرم‌افزار می‌شی، انگار از صفر با یه غریبه روبه‌رویی. - هیچ چیز از قبل یادش نیست، هیچ زمینه‌ای نداره، هیچ پیش‌بینی‌ای نمی‌کنه. --- 🤖 عِی‌ایکس (AX) چیه و چی طراحی می‌کنه؟ عی‌ایکس (AX) یعنی تجربه‌ای عامل‌محور؛ یعنی نرم‌افزاری که: - تو رو می‌شناسه، به مرور بهتر می‌شه - اول توضیح می‌ده، بعد با اثبات خودش اختیارت رو می‌گیره - به جای «تعامل»، رابطه می‌سازه - به جای «کاربر»، همکار انسانی داره --- 🔁 چرا AX مزیت رقابتی ایجاد می‌کنه؟ - هر چقدر بیشتر با یه agent کار کنی، بیشتر ازت یاد می‌گیره. - وقتی بخوای ازش جدا شی، انگار از یه دستیار هوشمند شخصی جدا شدی. - این یعنی وفاداری، وابستگی، و یه دیوار دفاعی قوی برای محصولاتی که زودتر وارد این حوزه بشن. --- ⚠️ چالش‌های طراحی AX: - چطور نشون بدیم این agent چقدر به تصمیمش مطمئنه؟ - اگه اشتباه کرد، چطور اصلاحش کنیم بدون اینکه تجربه رو خراب کنیم؟ - چطور لحن و طول پاسخ‌هاش رو شخصی کنیم؟ - چطور delegation رو بدون ترس به تجربه کاربر اضافه کنیم؟ --- ✅ جمع‌بندی: عِی‌ایکس (AX) یعنی عبور از طراحی ابزارمحور، به طراحی رابطه‌محور. آینده متعلق به محصولاتی‌ست که: - تو رو یادشونه - باهات رشد می‌کنن - تصمیمات رو برات آسون‌تر می‌کنن - و از همه مهم‌تر: اعتمادتو جلب می‌کنن --- 🧭 اینجا جاییه که طراحی، هوش مصنوعی و رابطه انسانی هم‌مسیر می‌شن 🦉 از کانال: Design & Build W/ Hoor @VisionOfHoor 📎 منبع از یک تحلیل درباره AX در خبرنامه‌ی Greg Isenberg

گوگل یه ادیتور خوب و تقریبا با امکانات برای دیزاین ویدئو چند وقت پیش داده بود بیرون که این روزا با Avatar و Veo مجهزش کرده. به نظرم ابزار خوبیه برای content creatorها و همچنین تولیدکننده‌های محتواهای آموزشی و پشتیبانی: https://docs.google.com/videos