‌ ‌ارغوانِ بی ابتهاج ‌

دلتنگی مرضِ عجیبیست! آدم را آرام آرام، ناآرام میکند.

اون آینده ی لعنتی هیچ وقت نمی‌رسه بعدا نه، الان از دلش در بیار . . شاید فردا چشمش دنیارو ندید، تو کدوم جهان میخوای براش جبران کنی؟:)

از خراسان ِنگاهت تا به اهواز ِ لبت ، زعفران گل می‌کند خُرما فراوان می‌شود .💕🤭

تصدقِ قلب ترسیده و رنج دیده ات بشوم؛ به من می‌گویند بهتر است از این کشور بروی در بار و بَندیلم، ایران جا نمی‌شود ... پس نمی‌توانم جایی بروم!

نسبت به حرفایی که تو ناشناس باهم‌می‌زنیم میخوام یچیز کلی به همه بگم نزارید به دست آدم های اشتباه، حیف بشید. یسری آدما میان که به تجربیات ما اضافه کنن. میفهمید که هر کسی لایق محبت نیست. هر دوست دارمی عشق نیست. هر دوستی، رفیق نیست. آدم ها میتونن جوری وانمود کنن که انگار بدون شما میمیرن ولی هیچ عشقی بهتون نداشته باشن. تو رفاقت ام همینه، فرقی نداره. اکثریت آدم ها روی واقعی خودشون رو تو سختی ها نشون میدن همونجایی که بهشون نیاز دارید، وقتایی که سرشون شلوغه، تو خوشحالیاشون و غم هاتون.. میدونم خیلی تلخِ، ولی تو هیچ جایی تو قلبِ اونی که شده عزیز کرده ی دلت نداری:) رها کن! ای کاش زمانی که به من می‌گفتن‌رها کن گوش می‌کردم... شما به زور نمیتونید خودتون رو تو صف اولویت های زندگی کسی قرار بدید که برای پیام ندادن بهتون قصه های هزار و یک شب میبافه! در نهایت اون آدم دنبال چیزی میره که لایقِ سبک زندگیشه و شما، با تلاش های بی فایده گرفتار یک قلبِ خسته و ذهن درگیر و دلی میشید که از همه ی آدما سرد شده. پس لطفا تا قبل از خسته شدن، رها کن!

#نصیحت

گویی مردمانِ دیگری وارد کرده‌اند و ما در وطن بیگانه‌ایم...