Militarysky

رسانه‌های دولتی ایران تصاویری منتشر کرده‌اند از آنچه نیروی دریایی سپاه پاسداران می‌گوید یک وسیله نقلیه زیرآبی بدون سرنشین متعلق به آمریکا است که در ورودی تنگه هرمز توقیف شده است. این یک دیو-ال‌دی از اسکادران ۱ وسایل نقلیه زیرآبی بدون سرنشین نیروی دریایی ایالات متحده (UUVRON-1) است.

تصویر منتشر شده، هلیکوپتر تهاجمی Mi-28NM روسیه (نسخه ارتقایافته "شکارچی شب") را نشان می‌دهد که به یک موشک هوا‌به‌زمین جدید و پیشرفته مجهز شده است. این موشک که در تصویر با بدنه خاکستری، بالچه‌های جمع‌شونده و نوشته‌های روسی (مانند «НЕ СТАНОВИТЬСЯ» - «پا نگذارید») دیده می‌شود، به احتمال بسیار زیاد موشک LMUR (موشک چندمنظوره سبک وزن) است که در روسیه با نام «Izreliye 305» (محصول ۳۰۵) شناخته می‌شود.

لحظه اصابت موشک کروز Ice Breaker ساخت اسرائیل، به تاسیسات عسلویه. این نمونه‌ سریع تر و پنهانکار موشک دلیله با سر جنگی تقویت شده هست. جاسم اسرائیلی ها. پدافند برای زدن این باید در ۳۰۰ کیلومتری خبر بشه

در مورد وضعیت یمن هم مهم‌ترین جبهه، جبهه ساحل غربی هست که انصارالله قصد تصرف بندر المخا رو داره تا کنترل کامل خودش به باب المندب رو ایجاد کنه و دشمن قصد تصرف جراحی رو داره تا به عنوان سر پلی برای رسیدن به الحدیده استفاده کنه. دو طرف هم نیروی کمکی قابل توجهی به این منطقه اعزام کردن. در حال حاضر انصار الله پیشروی های کم ولی مهمی داشته اما هنوز تا رسیدن به هدف خودش راه درازی رو در پیش داره و دشمن هم برای اشغال جراحی فشار میاره که نتیجه ش در روزهای آینده مشخص می‌شه‌. بقیه جبهات هم جبهه‌هایی هستن که طرفین سعی می‌کنن برای پرت کردن حواس هم باز کنن و تا الان که فاقد اهمیت هستند. ذکر این نکته هم مهمه که انصارالله نیم نگاهی هم به فتح تعز داره ولی خب جبهه اصلی جبهه مخاست.

سامانه‌هایی مانند آرو ۳ و تاد از کلاهک‌های موضع‌گیر فضایی  استفاده می‌کنند. این کلاهک‌ها منفجر نمی‌شوند، بلکه با اتکا به پیشران‌های مانوری مانوردهی کرده و با سرعت‌های بسیار بالا به هدف برخورد می‌کنند. انرژی جنبشی این برخورد مستقیم برای نابودی کامل یک ماهواره کافی است. رادارهای هشدار زودهنگام و کشف هدف این سامانه‌ها (مانند رادار Green Pine یا AN/TPY-2) همراه با جستجوگرهای فروسرخ (IR) روی کلاهک، قدرت شناسایی و قفل روی اهداف با سطح مقطع راداری بسیار کوچک در فضای ماورای جو را دارند؛ قابلیتی که برای رهگیری ماهواره‌ها نیز کاملاً کاربردی است.

★یکی از سناریوهای جنگ جهانی سوم حمله کشورها به ماهواره‌های یک‌دیگر با موشک‌های بالستیک یا موشک‌هایی مشابه تاد است. اما دلیل اصلی این قابلیت چیست؟ دلیل آن شباهت‌های بسیار زیاد فیزیکی، فضایی و فنی بین انباشتگاه‌های رهگیری خارج از جو و تسلیحات ضدماهواره‌ای است. ماهواره‌های مدار پایین زمین معمولاً در ارتفاع ۱۶۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتری از سطح زمین پرواز می‌کنند. سامانه‌های پدافند بالستیک لایه فوقانی و موشک‌های بالستیک دوربرد دقیقاً برای فعالیت در همین محدوده ارتفاعی طراحی شده‌اند. موشک‌هایی نظیر Arrow 3 (با سقف پروازی بیش از ۱۰۰ کیلومتر و برد برون‌جو) و THAAD (سامانه تاد در لایه‌های بالای جو تا حدود ۱۵۰ کیلومتری) و همچنین موشک‌های دفاع موشکی نظیر SM-3 یا موشک‌های بالستیک میان‌برد و قاره‌پیما، بوسترهایی قدرتمند دارند که انرژی جنبشی کافی برای فرستادن سرجنگی به مدار پایین را تأمین می‌کنند.

نیروهای دولتی پس از بیرون راندن حوثی‌های مورد حمایت ایران از منطقه در استانداری الجوف، صبح امروز وارد الیتمه شدند.

تیران-4 (مدل اسرائیلی تی-۵۴) در جنوب لبنان اسرائیل این تانک‌ها را در جریان جنگ شش‌روزه (۱۹۶۷) و جنگ یوم کیپور (۱۹۷۳) از ارتش‌های مصر و سوریه به غنیمت گرفت و اصلاحات زیر را روی آن‌ها اعمال کرد. در آن توپ ۱۰۰ میلی‌متری اصلی شوروی با توپ ۱۰۵ میلی‌متری L7/M68 استاندارد ناتو تعویض شد. تیران در حقیقت بر​ پایه T-54 غنیمتی با تغییرات اولیه در سیستم‌های مخابراتی، افزودن جعبه‌های ابزار در بیرون برجک و نصب تیربارهای آمریکایی ساخته شده بود.

🔻 تکذیب شایعه مخالفت مجلس با خرید تسلیحات از چین 🔹 عباس گودرزی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس، شایعه مخالفت هیئت رئیسه با خرید تجهیزات و تسلیحات نظامی از چین را تکذیب کرد و گفت این اخبار کذب و ساخته ذهن برخی افراد مغرض برای جذب مخاطب است. 🔹 گودرزی تأکید کرد مجلس از هر اقدام ستاد کل نیروهای مسلح، وزارت دفاع، ارتش و سپاه در راستای تقویت بنیه دفاعی حمایت می‌کند چرا که بنیه دفاعی امنیت‌ساز، بازدارنده و زیرساخت پیشرفت کشور است. @squad_military | DS

با آغاز به کار تانک آبرامز در نیروی زمینی ارتش آمریکا، این نیرو با چالش جدی جابه‌جایی این تانک سنگین مواجه شد، چرا که خودروهای قدیمی M747 دیگر توان حمل آن را نداشتند. همین امر ارتش آمریکا را بر آن داشت تا برای ساخت یک تانک‌بر قدرتمند اعلام نیاز کند. در ژوئیه سال ۱۹۹۲ شرکت Oshkosh به عنوان پیمانکار انتخاب گردید و تمام توان خود را برای طراحی یک خودروی سنگین به کار بست که حاصل آن ساخت M1070 شد. این تانک‌بر از یک کشنده با پیکربندی ۸*۸ و یک کمرشکن سنگین ۵ اکسل ۲۰ چرخ تشکیل شده است. این خودرو به سیستم تنظیم موتور الکترونیکی، تعلیق بادی در عقب و سیستم تورم لاستیک مرکزی مجهز است که به آن اجازه می‌دهد با تنظیم باد تایرها از مناطق صعب‌العبور، گل‌آلود و شنی به راحتی عبور کند. سیستم Power-Assisted و دیفرانسیل‌های مستقل نیز بیشترین قدرت مانور را در مسیرهای تنگ و دشوار به آن می‌بخشند. شیشه‌های کابین در برابر گلوله‌های ۱۲.۷ میلی‌متری مقاوم هستند و امکان نصب یک مسلسل ۱۲.۷ میلی‌متری نیز روی آن وجود دارد، ضمن اینکه خودرو به یک قرقره و کابل فولادی بسیار قوی برای کشیدن تانک‌های آسیب‌دیده و ازکارافتاده بر روی کمرشکن مجهز شده است.

لیست خرید های نظامی لهستان در این چند سال اخیر بعد از حمله روسیه به اوکراین: ۷۰۰ تانک ابرامز و ۱۰۰۰ تانک کی تو بلک پانتر، هفتصد هویتزر مختلف، سفارش بیش از ۱۰۰۰ فروند زره‌پوش بومی Borsuk، هزار خودرو جنگی پیاده نظام، نود و شش تا هلیکوپتر اپاچی؛ صدتا جت جنگنده اف سی و پنج باید باشند، هفتصد تا موشک انداز هایمارس و چونمو، هشت اتشبار پاتریوت

اصلی‌ترین مزیت فنی این روش، دور زدن بخش غلیظ جو است. در پرتاب‌های سنتی زمین‌پایه، بخش عظیمی از سوخت موشک صرف غلبه بر نیروی پسار (Drag) و جاذبه در ۱۰ کیلومتر ابتدایی زمین می‌شود؛ اما پرتاب هوایی این فشار اولیه را از دوش موشک برمی‌دارد. علاوه بر این، این سیستم استقلال جغرافیایی فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند، زیرا هواپیمای حامل می‌تواند تا هر نقطه از کره زمین پرواز کند و ماهواره را بدون محدودیت‌های پایگاه‌های ثابت زمینی، در شیفت مداری (Inclination) دلخواه قرار دهد. همچنین عدم وابستگی به شرایط جوی سطح زمین (مانند ابر و بارندگی) از دیگر نقاط قوت آن است. با وجود این مزایا، پرتاب هوایی با محدودیت‌های سختی مواجه است. بزرگ‌ترین چالش، محدودیت شدید در وزن محموله است؛ برخلاف پرتابگرهای زمین‌پایه که می‌توانند جرم‌های چندصد تنی داشته باشند، وزن راکت در این روش کاملاً محدود به حداکثر ظرفیت باربری هواپیمای مادر است. همچنین لحظه جداسازی راکت از هواپیما پیچیدگی‌های آیرودینامیکی و ریسک فوق‌العاده بالایی دارد. در نهایت، هزینه‌های سنگین اورهال و نگهداری یک هواپیمای غول‌پیکر اختصاصی برای تعداد محدودی پرتاب در سال، باعث شده این روش عمدتاً به یک راهکار خاص برای محموله‌های سبک تبدیل شود.

سیستم پرتاب هوایی (Air-Launch to Orbit) یکی از نوآورانه‌ترین روش‌ها در تاریخ مهندسی هوافضا برای تسهیل دسترسی به مدار زمین است. در این شیوه، به جای پرتاب عمودی و مستقیم موشک از روی سکوی ثابت زمینی، از یک هواپیمای مادر (مانند هواپیماهای پهن‌پیکر تجاری یا ترابری نظامی) به عنوان حامل اولیه استفاده می‌شود. در روند اجرای این پرتاب، ابتدا هواپیمای حامل، راکت نصب‌شده در زیر بدنه یا بال‌های خود را تا ارتفاعی بین ۱۲ تا ۱۵ کیلومتری از سطح زمین بالا می‌برد. این ارتفاع معادل بالاتربخش‌های لایه تروپوسفر و ورود به استراتوسفر است. پس از رسیدن به سرعت پروازی مناسب و زاویه تعیین‌شده، راکت طی یک فرآیند جداسازی دقیق از هواپیما رها می‌شود. چند ثانیه پس از سقوط آزاد و اطمینان از فاصله گرفتن ایمن از بدنه هواپیما، موتورهای مرحله اول راکت روشن شده و مسیر عروج به سمت مدار زمین را آغاز می‌کنند.

جی ده اگه جنگنده قابلیه صرفا به خاطر توانایی اون در جنگ شبکه محور و وجود آواکس و لینک داده امن هستش که بدون این زنجیره عملا کار خاصی از اون بر نمیاد هواپیماهای هشدار زودهنگام مانند KJ-500 می‌توانند اهداف خارج از دید رادار J-10C را کشف کرده و مختصات دقیق target را از طریق لینک داده ارسال کنند؛ در نتیجه J-10C می‌تواند بدون روشن کردن رادار خود (حالت خاموشی راداری) اقدام به شلیک کند.

صحبت‌های محسن رضایی با این مشاهده منطبق ان. از الان به بعد حملات پر ریسک‌تر و با فاصله‌ی بیشتری از ساحل ایران توسط قایق‌های تندرو شاهد خواهیم بود. یحتمل گستره جغرافیایی حملات هم تا عمق دریای عمان گسترش پیدا کنه. باید دید شلیک بالستیک به ناو(چه)های آمریکایی تکرار میشه یا نه.

ترکیب لاکهید L-1011 استارگیزر و راکت نورثروپ پگاسوس فکر کنم تنها پلتفرم TSTO(Two Stage to Orbit) جهان بود که آخرین پروازشو دو ماه پیش انجام داد و پگاسوس دیگه تولید نخواهد شد. یادمه یه زمان میگفتن بیاییم این حرکتو با 747 های نهاجا اجرا کنیم که از ایرانی جماعت بعیده اینکارا.

اونجا رو که نقشه مثل یه بخش جدا(مثل شهرک)نشون میده

۷۰ درصد شهر دست روسیه است و فقط بخش‌هایی از غرب شهر به طور پراکنده توی کنترل اوکراینه.