سازِ نوروز

علی سلیمی، نوازنده‌ی شهیر تار آذری و آهنگ‌ساز (۱۳۷۶-۱۳۰۱) https://t.me/saznorooz

فریدون پور رضا، آوازخوان و راوی موسیقی محلی گیلان (۱۳۹۱-۱۳۱۱) https://t.me/saznorooz

گل‌محمد بلوچی، آوازخوان بلوچ https://t.me/saznorooz

قلیچ انوری، آوازخوان و نوازنده‌ی دوتارِ ترکمنی (۱۳۹۷-۱۳۲۴) https://t.me/saznorooz

مظهر خالقی، آوازخوان شهیر کرد (۱۳۱۷) https://t.me/saznorooz

ابوالحسن خوش‌رو، آوازخوان، نوازنده‌ی لله‌وا و یکی از مهم‌ترین راویان موسیقی مازندران (۱۳۲۵-۱۳۹۸) https://t.me/saznorooz

جلد ِ آلبوم "خلقِ لُر"، اثر علی‌اکبر شکارچی و گروه عارف https://t.me/saznorooz

علی‌اکبر شکارچی، نوازنده‌ی کمانچه، ردیف‌دان و راوی موسیقی لرستان (۱۳۲۸) https://t.me/saznorooz

ابراهیم شریف‌زاده؛ آوازخوان و راوی موسیقی شرق خراسان (۱۳۹۵-؟) https://t.me/saznorooz

وزن شعر: فعولُن فعولن فعولن فعولن غم‌اش در نهان‌خانه‌ی دل نشنید به نازی که لیلی به محمل نشیند نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی‌وفایی الهی براُفتد نشان از جدایی به دنبالِ مَحمِل سبک‌تر قدم زن مبادا که گَردی به محمل نشیند دل‌ام را مَرَنجان که این مرغِ وحشی ز بامی که برخاست مشکل نشیند نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی‌وفایی الهی براُفتد نشان از جدایی به پا گر خَلَد خاری آسان برآرم چه سازم به خاری که بر دل نشیند نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی‌وفایی الهی براُفتد نشان از جدایی به نازم به بزم ِ محبت که آنجا گدایی به شاهی مقابل نشیند طبیبا میاسا میانِ دو گیتی کسی که میانِ دو منزل نشیند خوشا کاروانی که شب راه طی کرد دم ِ صبحِ اوّل به منزل نشیند چه جامی امیدوار از رحمت ِ حق به زیر لوای مُزَمّل نشیند نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی‌وفایی الهی براُفتد نشان از جدایی. طبیب اصفهانی ⚫ این شعر از طبیب اصفهانی است امّا در روایاتی ابیاتی به آن اضافه شده که در برخی منابع به نام عبدالرحمان جامی اشاره می‌شود و جایی دگر به شیخ احمد جام. در ضمن ترجیع‌بند این تصنیف شورانگیز هم در شعر طبیب و یا دیگران وجود ندارد. https://t.me/saznorooz

خواهران جهانگیری (نازلی و افسانه) آوازخوان. راویانِ لالایی‌های بدیعِ موسیقی قشقایی. https://t.me/saznorooz