یادداشت های یک دیوانه

بی‌شعور بودن مانند مُردن است. خودت نمی‌فهمی که مُرده‌ای، ولی تحملش برای دیگران سخت است.

بچه بودم به مادر گفتم: کمکم کن از درخت بالابروم گفت: از جایی که دیگری قرارت داده پایین  نمی آیی، می افتی…

روی عقیده‌ات وایسا حتی اگه به ضررت تموم شه.

شب‌دراعماق‌سیاهی‌ها مه‌چودرهاله‌ی‌راز آید نگران دیده به‌ره‌دارم شایدآن‌گمشده‌بازآید

اون که رفته دیگه هیچوقت نمیاد تا قیامت دل من گریه می خواد