سبز خواهم شد.🌱

🍹🍪🍎🍓

وقتی خودت رو دوست نداری هر تعریف کوچیکی نجاتت میده و هر بی‌توجهی کوچیک هم نابودت می‌کنه.

وقتی قلبت غمگینه، از تموم دنیا و آدماش بیزاری.

خلاصه که آدم اگه بخواد هم وقتشو داره،هم حوصلشو داره،هم دلیلشو داره که ازت خبر بگیره و حرف بزنه. وگرنه بزرگسالی و دغدغه هاش همش بهونه است.

بحث خواستن همیشه حکم می‌کنه!

‏آدم بعد از اینکه دوستاشو میبینه انگار دیگه غمی که چند ساعت پیش داشت خفه‌ اش می‌کرد، وجود نداره؛ جالبه واقعا.

حتی نجات دهنده خودمم نیستم بلکه دوستامن.

صرفا چون تو چشماش اشک نیست دلیل نمیشه قلبش گریه نکنه که ((:

چیزی که میدونی انتظارش رو ندارم و بدم میاد و نگو ,kill me but

دوستامو ازم نگیر ,kill me but

ولی اینکه تو خیلیی چیزا شبیه هیچکس نیستم(نزدیکترین آدمای زندگیم) خیلی ناراحتم می‌کنه.

‏ازونایی که رفتارشون با همه یکی نیست خوشم میاد.

عاشق آدمایی‌ام که یادشون میمونه چی داشتی می‌گفتی و اگه صحبت قطع شد هم دوباره بهت یادآوری می‌کنن تعریف کنی.

من تا وقتی احساس نکرده بودم که کسی رو دوست دارم، فکر میکردم آدم حسودی نیستم.

بنده هیچوقت کسی رو بخاطر اینکه با یه اتفاق کوچیک از کوره درمیره و شروع به گریه میکنه قضاوت نمیکنم، خیلی خوب میدونم که برای اون اتفاق گریه نمیکنه بلکه برای تموم چیزهایی که تا اون لحظه تحمل کرده گریه میکنه.

و دارم.

از آدمی که واضح حرفشو میزنه خوشم میاد انتظارشو، خواسته‌ش رو، دلخوریش رو.

کاش بفهمید اگر کسی خیلی زود رنجه یا زود عصبانی میشه یهو اینجوری نشده! اون فقط خیلی وقته که داشته تظاهر می‌کرده، تظاهر به حال خوب ولی الان اون روحش برای اینکه تظاهر کنه که آره من خوبم من عالیم یکم زیادی خستست.