Sou⋆

قرار نیست کسی نجاتم دهد؛ خودم باید خودم را نجات دهم. حتی باید خودم را از دست خودم نجات بدهم و خودم را وادارم که گام‌های کوچکی به جلو بردارم. همه روز، هر روز و حتی وقتی حس و حالش را ندارم. •مل رابینز

آنچه را عاشقانه دوست میداری بیاب و بگذار تو را بکشد. بگذار خالی‌ات کند، از هرچه هستی بگذار بر شانه‌هایت بچسبد، سنگینت کند به سوی یک پوچی تدریجی، بگذار بکشدت و باقیمانده‌ات را ببلعد. زیرا هر چیزی تو را خواهد کشت، دیر یا زود. اما چه بهتر که آن‌چه دوست می‌داری، بکشدت. •بوکوفسکی

تو را در زندگی دیگری هم می‌شناختم در بدن‌های دیگر، در زمان‌های دیگر و در تمامی آن زندگی‌ها دوستت داشتم؛

کاش غم‌هایت مالِ من می‌شد، قلب تو برای رنج کشیدن حیف است عزیزِ من

مدتی است که فیلم‌ها را نمی‌توانم در یک مرحله تماشا کنم. نصفه می‌مانند یا در چند نوبت می‌بینم. کتاب‌ها نصفه می‌مانند و پرسه‌ها هم زود خسته‌ می‌کنند، برمی‌گردم. انگار رفته رفته آدم نفس کم می‌آورد. یک چیزی در وجود ما از کار افتاده. یا شاید خسته است و دقیقا معلوم نیست که چیست.

می‌دونی من به دست‌ها خیلی نگاه می‌کنم، به دست‌های خودم بیشتر غریب‌اند این دست‌ها؛ همه چیز رو زود لو می‌دن. پیری اول از همه روی دست‌ها می‌شینه. وقتی عاشق می‌شی دست‌هات اول از همه عاشق می‌شن. تو تا حالا عاشق شدی؟ •از نامه‌‌های ونگوگ

آدم‌ها تمام نمی‌شوند، آدم‌ها نیمه شب، با همه‌ی آنچه در پسِ ذهن تو برایت باقی گذاشته‌اند، به تو هجوم می‌آورند.. •Herta müller

از چه می‌ترسی دگر؟ بعد از سیاهی رنگ نیست •سعدی

آسمونِ کلرادو |kolerâdo| : آبیِ خیلی زلال، روشن، تمیز و عمیقِ آسمون.

یه گوشه از خاطرمی که از آسمونِ کلرادو رنگ گرفته که بهش یه ستاره‌ی کم‌سو آویز شده که یه نسیم خنک ازش تنمو مور مور میکنه که نت‌هاشو بتهوون کنار هم چیده که صدای قصه‌ش واضح شنیده می‌شه که من گاهی از کنارش رد میشم و هر بار، انگار دارم برمی‌گردم خونه.

تو سکوتِ لا به لای حرف‌های منی…