نمی‌دانم،

آمریکا «پل صراط» رو زده دیگه نه بهشت میریم نه جهنم، همین جا میمونیم.

فقط ۲۵ سال است که در قامت آدمی زندگی می‌کنم؛ واقعاً موجودی کیری، سرکش و حال‌ به‌ هم‌زن است آدمی.

کاش در قامت درختی تنومند، قله‌ای مرتفع، یا دست‌کم کوچه‌ای متروک و باران‌خورده در نیویورک متجلی می‌شدم.

به اندیشه خشونت و نفرت‌پراکنی از خانه خارج می‌شد و از کسکش بودن آدمیان، تخم‌هایش می‌چسبید به زیر گلو.

احوال عصبی‌ام به‌غایت کیری است؛ به همین دلیل از «نمی‌دانم» لفت داده‌ام.‌

برنده واقعی این جنگ، اسپرم‌های شکست خورده‌ان.

اگر بخواهم آخرین ثمرهٔ جنگ‌ شناسانه‌ام را به شما ارزانی کنم، باید بگویم که عالی است؛ من حاضرم این سرزمین تماماً شخم زده شود تا بلکه کثافت و تعفنی که دولت طی سالیان برایش پدید آورده‌‌است، زائل گردد.

🇺🇸‌

👉

شدت به شدت بی نقض بود.

😃‌

گفتم چرا رعد و برق نارنجیه تا اینکه صداش آمد.

فرشاد تک آهنگ "شدت" فردا شب میاد.

اینسپشن وار داریم بگا میرویم.

ما یک جهان بی‌انتها در قالب محدود یک انسان‌ایم؛ کیهانی فشرده، درگیر با رنج، میل، و پرسش.

جمهوری اسلامی به هر طریقی که شده است از سپر انسانی بهره می‌گیرد؛ کدام موجود مادرجندهٔ برخوردار از عقلانیت سلیم، لانچر موشک را در مجاورت آسایشگاه سربازان مستقر می‌کند؟