"خونه

انقدر امروز شلوغ و پر‌ از تنش و اضطراب بود که میخوام فقط بمیرم تا فردا.

چرا انگار یچیزی رویِ سرم خراب شده که حتی نمیدونم چیبوده؟

نیاز دارم کمی امید بهم تزریق بشه.

الان فهمیدم خیلی دخترِ بابایی‌ای هستم.💅🏻

🖐🏻💞

لیبل آلارمم تو کنکورت مونده هنوز.

ترکیب مویِ گوجه‌ای شلخته، آشپزیِ تنهایی، آهنگ موردعلاقه‌ت و تیشرت‌های دزدیده شده‌یِ بابات>>>>

بعضی‌وقتا صلح یعنی سکوت؛

این‌بار بدونِ متن؛

نیازمند خفه‌شدن صداهایِ مغزمم.

به مو بندَم؛

نمیدونم این وضعی که بهش دچارم کِی تموم میشه.

از بودنت خسته‌م.

دلتنگیِ من شبیهِ زخمی‌ست کهنه که هر روز تازه‌تر میشود. آنقدر دلتنگت هستم که گاهی خودم را در میان خاطراتی که دیگر بوی مرگ گرفته‌اند گم میکنم؛ اما در همان حال، دلگیری‌ام از تو مثل دیواری بلند میان ما قد کشیده. هرچقدر در ذهنم مرور میکنم، هیچ راهی برای بخشیدنت پیدا نمیکنم. گویی همه‌ی لحظه‌های خوبی که ساختیم، با دست‌های خودت خاکستر شدند و من مانده‌ام با مشت‌های پر از خاکستر و چشم‌هایی که هنوز اشک دارند. من نه میتوانم فراموشت کنم، نه میتوانم ببخشمت؛ این عذابِ بی‌پایانِ من است، که هم دلتنگت باشم، هم از تو بیزار، و هم هیچ راه نجاتی میان این دو پیدا نکنم.

دیدن جمله‌یِ "این یادِ تو انداختم." احتمالاً قشنگترین جمله‌س.

چرا قسمت فساد تابستون من هنوز شروع نشده؟