"خونه

دیدن جمله‌یِ "این یادِ تو انداختم." احتمالاً قشنگترین جمله‌س.

چرا قسمت فساد تابستون من هنوز شروع نشده؟

هروقت دلتنگ شدی، بنویسش.

حس میکنم مغزم پر از جمله‌هایِ نصفه‌ست؛ هیچ‌کدومشون به مقصد نمیرسن، همه‌شون وسط راه خفه میشن.

یک‌ساعت مشغول درست‌کردن قهوه و خیره‌شدن به کف‌هایِ شیر بودم، انگار که اگر زیاد بهشون خیره بشم مشکلاتم حل میشن.

یه وقتایی فقط میخوام ساعت‌هامو عقب بکشم، تا قبلِ همه‌ی اشتباه‌هام، قبلِ همه‌یِ نبودن‌هات.

چون این عکسمو دوسِش دارم.

دلم شکلاتِ‌داغ با مارشمالو کنار یدونه از این شومینه‌هایی که آتیش داره تو کلبه موقع بارون میخواد.

یه حال و روز پاییزی و کرخت افتضاحی دارم.

دلم میخواد چایی‌نبات تویِ این لیوانایِ بزرگ اندازه پارچ بخورم و گریه کنم.

هیچ دلیلِ خاصیم براش ندارم.

میشه بیاید باهم گریه کنیم؟

از فکت‌هایِ pms اینه که من در بیکارترین حالت احساس میکنم بی‌خاصیت‌ترین و بیخودترین انسان رویِ زمینم.

00:58

بالاخره؛