نظامی - سیاسی

🔴وزارت دادگستری ایالات متحده اعلام کرد که به همراه نهادهایی از جمله سنا، "بانک مرکزی فدرال" و سازمان "ناسا" مورد هدف هکرهای اطلاعاتی چینی قرار گرفته است. @mwarmonitor

🔸دونالد جی. ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، امروز یک فرمان اجرایی را امضا کرد که بر اساس آن، برای جدیدترین شاخه نیروهای مسلح ایالات متحده، یعنی نیروی فضایی آمریکا (Space Force)، یک آکادمی نظامی تأسیس خواهد شد.

🔴وزیر جنگ آمریکا، پیت هگست، در حال بررسی برگزاری دومین گردهمایی فرماندهان ارشد نظامی آمریکا در کوانتیکو است تا اولویت‌های خود را برای نیروهای مسلح تشریح کرده و مجموعه جدیدی از دستورالعمل‌ها و رهنمودها را برای نیروهای نظامی ابلاغ کند.— وال‌استریت ژورنال @mwarmonitor

📝 وقتی به سخنان ریاست شورای اطلاع‌رسانی دولت گوش می‌دهید، مرز میان طنز سیاه و واقعیت به باریک‌ترین حد ممکن می‌رسد. مردی که از پسِ بیان دو کلام فارسی روان و ساختارمند برنمی‌آید، با اعتمادبه‌نفسی حیرت‌انگیز مدعی است که بزرگ‌ترین غول‌های خبری جهان، از سی‌ان‌ان و یورو‌نیوز گرفته تا اسکای‌نیوز و الجزیره، در صف ایستاده‌اند و التماس می‌کنند تا با رییس‌جمهوری که تمام مانور تبلیغاتی‌اش خواندن نهج‌البلاغه است مصاحبه کنند. این تناقض فاحش میان سطح سواد ادعایی و خروجی گفتاری، تصویر زنده و درادین از سقوط استانداردهای مدیریتی است. شاهکار این منطق رسانه‌ای آنجاست که معتقدند کل چرخه اطلاع‌رسانی یک کشور را می‌توان با کاشتن یک گوشی موبایل جلوی رییس‌جمهور و فرستادن یک پیام وایرال حل کرد؛ تصوری آن‌چنان ساده‌لوحانه از دنیای مدرن که نشان می‌دهد نه تنها از الگوریتم و رسانه چیزی نمی‌دانند، بلکه کل دیپلماسی خبری را با استوری‌های شخصی اشتباه گرفته‌اند. ناتوانی در تکلم درست، ادعاهای شاتون‌زده‌ی جهانی، و نگاه قبیله‌ای به مدیریت، ملغمه‌ای ساخته که تماشای آن بیش از آنکه خنده‌دار باشد، سوگواری برای ساختاری است که چنین افراد بی‌مایه‌ای را بر مسند اطلاع‌رسانی خود نشانده است. @mwarmonitor

🔴وزیر خزانه‌داری آمریکا: «وزارت خزانه‌داری وعده داده بود که تمامی شریان‌های اقتصادی باقی‌مانده برای تهران را قطع کند و در نهایت به تهدید رژیم ایران پایان دهد. ما همچنین هشدار داده بودیم که حامیان و تسهیل‌کنندگان ایران نمی‌توانند همچنان از دسترسی به دلار آمریکا و نظام مالی جهانی برخوردار باشند. 📌(دومین بانک بزرگ مصر در امارات) Banque Misr UAE تصمیم گرفت این موضوع را به بهای سنگینی تجربه کند و امروز، ما نخستین گام را برای پاسخگو کردن این بانک در قبال حمایت مستمر و فاحش آن از رژیم ایران برمی‌داریم.» @mwarmonitor

🔴امروز روسیه یک پرتاب آزمایشی موشک بالستیک قاره‌پیما (IRBM) را از پایگاه فضایی پلستسک انجام داد که بنا بر گزارش‌ها، این موشک مسافتی بیش از ۶۷۰۰ کیلومتر را طی کرده است. 🔴هدف از این پرتاب، آزمایش پارامترهای تاکتیکی، فنی و پروازی سامانه موشکی بوده است.— وزارت دفاع روسیه

📰 امروز جنگ آمریکا و ایران وارد ششمین ماه خود می‌شود. تقریباً تمام صحبت‌ها درباره خلع سلاح هسته‌ای ایران، جای خود را به تلاش‌ها برای بازگشایی تنگه هرمز داده است. 📰 اینکه این جنگ چگونه پایان خواهد یافت، هیچ‌کس نمی‌داند. نیویورک پست @mwarmonitor

🔴«این لعنتی باز است»: آمریکا در نبرد بر سر تنگه هرمز دست بالا را پیدا کرده است 💬باراک راوید – آکسیوس ⏺تنگه هرمز از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه، قدرتمندترین اهرم ایران بوده است. اما مقام‌های آمریکایی می‌گویند طی دو ماه گذشته، ارتش آمریکا به‌طور مستمر توان و اهرم فشار ایران بر این آبراه حیاتی را کاهش داده است. ▪️چرا این موضوع اهمیت دارد؟ آنچه شش ماه پیش با هدف تضعیف توان موشکی ایران و نابودی بقایای برنامه هسته‌ای این کشور آغاز شد، اکنون به یک درگیری نامحدود بر سر مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان تبدیل شده است.

- مقام‌های آمریکایی می‌گویند ورق در تنگه هرمز برگشته و معتقدند این وضعیت می‌تواند نقطه عطفی در جنگ باشد؛ نقطه‌ای که نه‌تنها موجب کاهش تدریجی فشار بر اقتصاد جهانی شود، بلکه زمینه را برای دستیابی به توافقی بهتر با ایران فراهم کند. - دونالد ترامپ روز پنجشنبه در گفت‌وگویی تلفنی با آکسیوس گفت: «این لعنتی باز است. واکنش ایران خیلی ملایم است. آنها نمی‌خواهند ما دوباره به آنها حمله کنیم. کل ماجرا همین است. بقیه چیزها اهمیتی ندارد.» نگاهی به گذشته هنگامی که جنگ آغاز شد، تنگه هرمز باز بود، نفت بدون وقفه به بازارهای جهانی انرژی منتقل می‌شد و قیمت نفت خام برنت حدود ۷۲ دلار در هر بشکه بود. پشت پرده دو مقام اسرائیلی می‌گویند تصمیم برای بستن تنگه هرمز توسط ژنرال علیرضا تنگسیری، فرمانده وقت نیروی دریایی سپاه پاسداران، آغاز شد. - در ۷۲ ساعت نخست جنگ، ایران اعلام کرد تنگه را می‌بندد و هشدار داد نفتکش‌هایی را که قصد عبور دارند هدف قرار خواهد داد. - اما به گفته مقام‌های اسرائیلی و آمریکایی، تنگسیری در پشت پرده دستوری صادر کرد که وضعیت را به‌شدت تشدید کرد: استقرار مین‌های دریایی در طرح جداسازی ترافیک (TSS)، یعنی مسیر اصلی کشتیرانی بین‌المللی در تنگه. - تنگسیری سه هفته بعد در جریان حمله هوایی اسرائیل در بندرعباس ایران کشته شد. عامل اصلی تشدید بحران حملات ایران به کشتی‌ها و تهدید مین‌گذاری باعث توقف کامل کشتیرانی تجاری شد. - طی دو ماه بعد، قیمت نفت برنت تا ۱۲۶ دلار در هر بشکه افزایش یافت. - ترامپ در ۸ آوریل با آتش‌بس موافقت کرد که یکی از دلایل آن افزایش قیمت بنزین در آمریکا و فشار بر بازارهای انرژی بود؛ دقیقاً همان فشار اقتصادی که ایران می‌خواست ایجاد کند. - بازگشایی تنگه هرمز یکی از ارکان اصلی تفاهم‌نامه میان آمریکا و ایران بود که دو ماه بعد امضا شد. - اما تنگه هیچ‌گاه به‌طور کامل بازگشایی نشد و این توافق نیز خیلی زود فروپاشید. تمرکز بر تنگه هرمز پس از شکست تفاهم‌نامه، ارتش آمریکا تلاش کرد به‌صورت یک‌جانبه تنگه را بازگشایی کند. این تلاش شامل چند بخش بود: - آمریکا همراه با امارات متحده عربی، یک نیروی عملیاتی نظامی تشکیل داد که کشتی‌ها را از مسیر جنوبی تنگه عبور می‌داد، برای آنها پوشش هوایی فراهم می‌کرد و حملات پهپادی و موشک‌های کروز ایران را رهگیری می‌کرد. - یک عملیات بمباران دو هفته‌ای، توان سپاه پاسداران برای حمله به کشتی‌های عبوری از تنگه را به‌شدت کاهش داد. - یک عملیات مین‌روبی با مشارکت غواصان نیروی دریایی، نیروهای SEAL، پهپادها و ربات‌های زیرسطحی و سطحی و همچنین پیمانکاران خصوصی انجام شد تا مین‌ها شناسایی و خنثی شوند. - محاصره بنادر ایران نیز دوباره برقرار شد. تصویر کلی اگرچه تعداد کشتی‌هایی که از تنگه عبور می‌کنند و حجم نفت صادرشده از این مسیر همچنان بسیار پایین‌تر از سطح پیش از جنگ است، اما وضعیت میدانی بهتر شده است. مقام‌های آمریکایی می‌گویند ایران بخش زیادی از کنترل خود بر تنگه را از دست داده و ارتش آمریکا عملاً کنترل بخش عمده‌ای از آن را در اختیار دارد. - ایران همچنان به سمت کشتی‌ها شلیک می‌کند، اما توانایی آن برای هدف‌گیری دقیق محدود شده است. به گفته یک مقام آمریکایی، تنها ۲ درصد از کشتی‌هایی که طی ماه گذشته از تنگه عبور کرده‌اند هدف اصابت قرار گرفته‌اند. - بیش از ۲۰۰ شیء شبیه مین از مسیر اصلی تنگه پاک‌سازی شده است. مقام‌های آمریکایی می‌گویند تنها ۱۱ مورد از آنها واقعاً مین بوده‌اند و فقط چند مورد به‌درستی در آب مستقر شده بودند. - طی هفته‌های اخیر، تردد از مسیر جنوبی تنگه به ۲۰ تا ۳۰ نفتکش در هر شب افزایش یافته است که به‌طور متوسط ۹ تا ۱۰ میلیون بشکه نفت حمل می‌کنند. این میزان تقریباً نیمی از حجم پیش از جنگ است. - دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، پنجشنبه شب در ویدیویی گفت: «ما در تنگه هرمز به یک نقطه عطف مهم دست یافته‌ایم. مسیرهای دریایی به‌رسمیت‌شناخته‌شده بین‌المللی در تنگه از مین‌های دریایی ایران پاک شده‌اند. در نهایت، مسیرهای کشتیرانی بین‌المللی امروز باز هستند و روند حرکت رو به جلو در حال تقویت است.» اما یک نکته مهم کارشناسان نفت و ردیاب‌های نفتکش‌ها نسبت به این ادعا که حجم عبور نفت و کشتی‌ها تا این اندازه بالاست، تردید دارند. آنها می‌گویند ارقام واقعی احتمالاً پایین‌تر است؛ در حالی که مقام‌های آمریکایی معتقدند این ارقام کمتر از میزان واقعی برآورد شده‌اند. همچنین گزارش‌های دوره‌ای درباره اصابت پرتابه به نفتکش‌ها، پرسش‌هایی درباره امنیت کشتیرانی تجاری در تنگه ایجاد کرده است؛ حتی با وجود تضمین‌های آمریکا درباره امنیت این مسیر. تصویر بزرگ‌تر عملیات صادرات نفت از مسیر تحت حفاظت آمریکا نشانه‌هایی از پیشرفت دارد. امارات، بحرین و کویت تاکنون به این مسیر پیوسته‌اند و انتظار می‌رود عربستان سعودی نیز به آن ملحق شود. مقام‌های آمریکایی امیدوارند قطر نیز به‌زودی انتقال نفتکش‌های حامل گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) را از مسیر تحت حفاظت آمریکا آغاز کند. - آمریکا امیدوار است تا اواسط سپتامبر مسیر اصلی تنگه را توسعه دهد تا دست‌کم ۵۰ کشتی در هر شب بتوانند وارد خلیج فارس یا از آن خارج شوند. - هدف نهایی، رساندن صادرات نفت به ۶۰ تا ۷۰ درصد سطح پیش از جنگ است. وضعیت فعلی دو منبع منطقه‌ای به آکسیوس گفته‌اند که ایران طی روزهای اخیر علاقه مجددی به مذاکرات نشان داده است. - فرمانده ارتش پاکستان روز یکشنبه برای احیای میانجیگری میان آمریکا و ایران به تهران سفر کرد. - پس از او، وزیر خارجه عمان در ادامه هفته به تهران رفت تا درباره تنگه هرمز گفت‌وگو کند. - روز پنجشنبه نیز نخست‌وزیر قطر، که یکی از میانجی‌های اصلی میان ایران و آمریکا محسوب می‌شود، به درخواست ایران وارد تهران شد. با این حال، ایران دست‌کم در مواضع علنی خود همچنان بر همان خواسته‌های قبلی پافشاری می‌کند و خواستار اجرای تفاهم‌نامه از سوی آمریکا و ارائه شرایطی برای بازگشایی تنگه هرمز است. موضع آمریکا در حال حاضر، دونالد ترامپ می‌گوید علاقه‌ای به مذاکره با ایران ندارد. ترامپ پنجشنبه در شبکه تروث‌سوشال نوشت: «من نمی‌خواهم دیدار کنم، آنها می‌خواهند. در واقع، آنها التماس می‌کنند که به توافق برسند.» با این حال، استیو ویتکاف، فرستاده ویژه کاخ سفید، همچنان با قطری‌ها و سایر میانجی‌ها در تماس است. مذاکره‌کنندگان آمریکایی می‌خواهند ببینند آیا محاصره آمریکا، کارزار فشار اقتصادی و افزایش اهرم فشار واشنگتن در تنگه هرمز می‌تواند ایران را به تعدیل مواضع خود وادار کند یا خیر. مقام‌های آمریکایی معتقدند تغییر شرایط در تنگه هرمز، دست دولت ترامپ را در هرگونه مذاکرات آینده با ایران قوی‌تر کرده است. آنها تفاهم‌نامه ۱۷ ژوئن را که بخشی از آن بر موضوع هرمز متمرکز بود، دیگر مرتبط نمی‌دانند. همچنین مذاکرات میان عمان و ایران درباره ترتیبات جدید برای مدیریت تنگه هرمز را بیشتر در حد «حاشیه و سروصدا» ارزیابی می‌کنند.

 @mwarmonitor

📝 از این به بعد مشخصات کامل نهاد و افراد تحت تحریم وزارت خزانه‌داری آمریکا به این شرح منتشر خواهم کرد 🔸تحریم‌های مرتبط با ایران و مبارزه با تروریسم‌، تاریخ انتشار: ۲۸ آگوست ۲۰۲۶ 🔹لینک بیانیه مطبوعاتی: مسدودسازی 🔸 دسترسی ایران به بانک‌های امارات تحت «عملیات مطرود اقتصادی» (Operation Economic Outcast) 📌اقدامات اخیر ، به‌روزرسانی‌های لیست افراد و نهادهای بلاک شده (SDN List) 🔸فرد زیر به لیست SDN دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (OFAC) اضافه شده است: ⏺( محمد رضا تأیدی)؛ دبی، امارات متحده عربی؛ تاریخ تولد: ۲۴ آگوست ۱۹۷۵؛ تابعیت: ایران؛ اطلاعات تکمیلی تحریم‌ها: مشمول تحریم‌های ثانویه؛ جنسیت: مرد؛ شماره گذرنامه: P6602606؛ گذرنامه جایگزین: E96037407؛ شماره ملی: 784-1975-3624749-3 (امارات متحده عربی) (شخص حقیقی) [SDGT] [IFSR] (مرتبط با: بانک ملی ایران). نهاد زیر به لیست SDN دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (OFAC) اضافه شده است: شرکت تجاری کامنگ (KAMENG TRADING LIMITED)؛ چین، هونگ‌کونگ، کاولون، تسیـم شا تسوی، خیابان موزه علوم شماره ۱۴، نیو ماندارین پلازا، برج B، طبقه ۷، واحد ۱۰۸، اتاق ۷۰۱؛ چین، هونگ‌کونگ، کوان تونگ، خیابان هوی یوئن شماره ۴۵، مرکز یائو لی، طبقه ۳، واحد ۸۹؛ تاریخ ثبت سازمان: ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴؛ شماره ثبت تجاری: 76846373 (هونگ‌کونگ) [IRAN-EO13902]. @mwarmonitor

🔸رئیس‌جمهور ترامپ، که زاده نیویورک است، در بیست‌وپنجمین سالگرد حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر از رفتن به محل «گراند زیرو» خودداری خواهد کرد و در عوض این مناسبت را با ایراد سخنرانی در پنتاگون گرامی خواهد داشت؛ این موضوع را دو فرد مطلع از برنامه‌ها به شبکه CNN گفته‌اند. 🔸افرادی که از برنامه‌های ترامپ اطلاع دارند گفتند که او در مراسمی که در مرکز تجارت جهانی در نیویورک برگزار خواهد شد شرکت نمی‌کند؛ یکی از دلایل این تصمیم، تمایل او برای ایراد سخنرانی است. این موضوع گزارش قبلی نیویورک‌تایمز را نیز تأیید می‌کند. 📌به گفته این منابع، سیاستمداران مدت‌هاست که اجازه ندارند در مراسم یادبود ۱۱ سپتامبر در نیویورک سخنرانی کنند. @mwarmonitor

⏺آمیت سیگال خبرنگار و تحلیلگر سیاسی کانال ۱۲ اسرائیل ▪️در نگاه اول، به نظر می‌رسد این دو نفر کاملاً برای یکدیگر ساخته شده‌اند: هر دو راست‌گرا هستند، از نظر میزان دینداری شباهت دارند و یک سرگرمی مشترک هم دارند: خجالت‌زده کردن اسرائیل در خارج از کشور. اما با وجود تلاش‌های بنیامین نتانیاهو برای جور کردن این دو با یکدیگر، ایتامار بن‌گویر علاقه‌ای به بازگشت به رابطه با بتسلئیل اسموتریچ ندارد.

آن‌ها نخستین‌بار در سال ۲۰۲۱ با یکدیگر همراه شدند. اسموتریچ به‌تازگی از نفتالی بنت جدا شده و حزب جدیدی به نام «صهیونیسم دینی» راه انداخته بود، اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند که حزبش پایین‌تر از حدنصاب انتخاباتی قرار دارد. در همان نزدیکی، حزب «عوتسما یهودیت» (قدرت یهودی) نیز به‌نوعی تنها مانده بود؛ حزبی که از سال ۲۰۱۹ به‌تنهایی در انتخابات شرکت می‌کرد و بارها زیر حدنصاب باقی مانده بود. وقتی نتانیاهو برای نخستین‌بار تلاش کرد این دو را به یکدیگر نزدیک کند، اسموتریچ پیشنهاد اتحاد با بن‌گویر را رد کرد و عملاً به نخست‌وزیر گفت: اگر این‌قدر رأی‌های او را دوست داری، خودت با او ازدواج کن. دلیل تنها ماندن «عوتسما یهودیت» هم مشخص بود: پیروان خاخام افراطی مئیر کاهانه، چهره‌ای که سابقه ایدئولوژیک حزب به او بازمی‌گشت، در فضای سیاسی اسرائیل افراد قابل‌قبولی محسوب نمی‌شدند. اما شرایط سخت، آدم‌های نامتجانس را به یکدیگر نزدیک می‌کند و یک روز پیش از پایان مهلت ثبت فهرست‌های انتخاباتی، توافق حاصل شد؛ به‌گونه‌ای که «عوتسما یهودیت» جایگاه‌های سوم و ششم فهرست مشترک را به دست آورد. تا زمان برگزاری انتخابات بعدی، رابطه آن‌ها تیره شده بود. بن‌گویر در نظرسنجی‌ها در حال پیشرفت بود و خواهان توافقی جدید شده بود؛ اما اسموتریچ حاضر نبود مفاد توافق قبلی را تغییر دهد. در نهایت، نتانیاهو مجبور شد هر دو نفر را به خانه خود در قیصریه ببرد تا نوعی مشاوره زوجین سیاسی برگزار کند و نتیجه آن چیزی بود که به «توافق قیصریه» معروف شد. اسموتریچ همچنان در صدر فهرست قرار گرفت، اما بن‌گویر جایگاه خود را به شکل قابل‌توجهی بهبود داد و کرسی‌های شماره ۲، ۵، ۷، ۹ و ۱۰ را به دست آورد. آن‌ها در مجموع ۱۴ کرسی کسب کردند؛ رکوردی که بهترین نتیجه انتخاباتی هر دو حزب محسوب می‌شد. اما پس از چهار سال حضور در دولت، وضعیت تغییر کرده است: مردی که زمانی در صدر فهرست قرار داشت، اکنون در آستانه عبور نکردن از حدنصاب انتخاباتی قرار گرفته، در حالی که حزب بن‌گویر تنها حزب حاضر در دولت است که طبق نظرسنجی‌ها در حال افزایش حمایت است. ورود یک حزب راست‌گرای جدید به رهبری اُفِر وینتر، که خود نیز یک صهیونیست دینی است، اکنون تهدید می‌کند که هم وینتر و هم اسموتریچ را به جمع آرای هدررفته و احزاب حذف‌شده از پارلمان بفرستد. به همین دلیل، نتانیاهو که نگران هدر رفتن آرای جناح راست است، روز گذشته ویدیویی منتشر کرد و از این زوج سیاسی خواست دوباره با یکدیگر متحد شوند. اسموتریچ نشان داد که با اتحاد مجدد مخالف نیست و در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «زمان اتحاد و مسئولیت‌پذیری در اردوگاه ملی فرا رسیده است.» اما این بار ورق برگشته بود و این بن‌گویر بود که پاسخ منفی داد. او پیش‌تر نیز در ماه ژوئیه احتمال ادغام دو حزب را رد کرده بود و استدلال کرده بود که دو حزب اساساً رأی‌دهندگان متفاوتی را جذب می‌کنند و «یک به‌علاوه یک همیشه مساوی دو نیست»، زیرا «گاهی یک حزب باعث تضعیف حزب دیگر می‌شود.» البته او نکته‌ای دارد. با وجود اینکه رسانه‌های خارجی تقریباً به‌صورت خودکار این دو را در یک دسته قرار می‌دهند، تفاوت واقعی میان آن‌ها وجود دارد: پایگاه رأی اسموتریچ تقریباً به‌طور کامل مذهبی است، در حالی که بن‌گویر توانسته رأی‌دهندگان سنتی و حتی سکولارِ راست افراطی را نیز جذب کند. بن‌گویر سیاست خود را بر تحریک‌گری و عوام‌گرایی بنا کرده است؛ در حالی که اسموتریچ بیشتر بر ایجاد واقعیت‌های جدید در میدان، به‌ویژه از طریق گسترش و تثبیت شهرک‌ها، تمرکز دارد. بن‌گویر، درخواست نتانیاهو برای وحدت را متهم کرد که تلاشی عمدی برای کوچک کردن قدرت سیاسی خودش است. این احتمالاً انگیزه اصلی نتانیاهو نیست، اما سخت است تصور کنیم که نتانیاهو از اینکه چند صهیونیست دینی بیشتر و کمی «قدرت یهودی» کمتر در ائتلاف دولتی خود داشته باشد، شب‌ها خوابش نبرد! بن‌گویر در پاسخ گفت: «اسموتریچ باید با وینتر متحد شود.» اما وینتر علاقه‌ای ندارد چهار سال سابقه و بار سیاسی اسموتریچ را با خود حمل کند، و اسموتریچ نیز علاقه‌ای ندارد توسط جانشین احتمالی خودش تکه‌تکه و حذف شود. اسموتریچ ترجیح می‌دهد در کنار شریک قدیمی و آشنای خود بماند و هرچقدر هم بن‌گویر فعلاً از بازگشت به این اتحاد دوری کند، احتمال قابل‌توجهی وجود دارد که در نهایت دوباره به سراغ همان شریک سابق خود برگردد.

@mwarmonitor

✨ Global Exchange 💎 اگر به‌دنبال یک مسیر امن، سریع و اقتصادی برای جابه‌جایی پول، انتقال حواله‌جات بین‌المللی و صرافی ارز دیجیتال هستید، Global Exchange همراه مطمئن شماست. 🔄 خدمات جامع ما: ▫️ارسال و انتقال انواع ارز از سراسر جهان به ایران (تحویل سریع تومان) ▫️ خرید و فروش انواع ارزهای مسافرتی و تجاری (دلار 💵 | یورو 💶 | درهم 🇦🇪) ▫️ خرید و فروش تتر (USDT) با نرخ لحظه‌ای، شفاف و رقابتی ▫️ تبدیل مستقیم و بدون واسطه: تتر ⇄ لیر 🇹🇷 | دلار 💵 | یورو 💶 | تومان 🇮🇷 ▫️ انجام تمامی تراکنش‌ها با بالاترین سطح امنیت و تسویه در کوتاه‌ترین زمان ✅ پوشش کامل حواله‌جات ارزی از سراسر دنیا به ایران ✅ قیمت‌های واقعی و شفاف بدون کارمزد پنهان ✅ تسویه فوری و پشتیبانی اختصاصی 📩 برای دریافت مشاوره، استعلام نرخ لحظه‌ای و ثبت سفارش همین حالا با ما در ارتباط باشید: 🆔 @Global_exchange_istanbul 📱 https://wa.me/905344974743 🆔 @Global_exchange_uk 📱 https://wa.me/447349997266 🌐 www.globalexchange.com.tr 🌐 https://heathrow.global-exchange.co.uk

🔸فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) اعلام کرده است که طی چند ماه گذشته، در مجموع ۷۵۰ میلیون بشکه نفت خام را اسکورت کرده و از منطقه خارج کرده است. 🔸دوباره کمی حساب‌وکتاب کنیم: عملیات «پروژه آزادی» (Operation Project Freedom) از ۱۱۶ روز پیش، یعنی ۴ مه ۲۰۲۶ آغاز شده است؛ بنابراین این رقم معادل حدود ۶.۵ میلیون بشکه در روز می‌شود. 🔸این رقم به احتمال زیاد دوره کوتاه تفاهم‌نامه (MoU) را نیز شامل می‌شود؛ دوره‌ای که در آن میزان تردد نفتکش‌ها تقریباً دو برابر میزان فعلی بود. تانکر ترکر

🔴سلام، من دریاسالار براد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) هستم. اینجا هستم با یک به‌روزرسانی عملیاتی درباره دو ماموریت در حال جریان در خاورمیانه. 🔸بسیاری از ۵۰ هزار نیروی نظامی آمریکایی ما که در سراسر منطقه فعالیت می‌کنند، با اجرای محاصره دریایی علیه ایران و در عین حال حفظ جریان ترافیک تجاری از طریق تنگه هرمز، کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهند.

همانطور که اخیراً اعلام شد، ارتش ایالات متحده به یک دستاورد بزرگ در تنگه هرمز دست یافته است. ما با موفقیت مین‌های دریایی را در مسیرهای بین‌المللی کشتیرانی در تنگه، که ماه‌ها پیش توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران کار گذاشته شده بودند، پاکسازی کرده‌ایم. مسیرهای عبوری شناخته‌شده بین‌المللی در تنگه، به لطف کار فوق‌العاده ارتش ایالات متحده، پاک از مین‌های دریایی ایران هستند. بیایید نگاهی دقیق‌تر به معنی این موضوع بیندازیم. این یک نقشه دریاپیمایی از تنگه هرمز و دریاهای اطراف آن است. این نقشه مکرراً توسط دریانوردان در سراسر جهان استفاده می‌شود و به روشنی طرح تفکیک ترافیک بین‌المللی شناخته‌شده را مشخص می‌کند که روی نقشه با عنوان TSS برچسب‌گذاری شده است. طرح تفکیک ترافیک، یک سیستم بزرگراهی برای کشتی‌ها در اقیانوس است. در اینجا روی نقشه، یک خط جداکننده بین مسیرهایی با جهت‌های ترافیکی مخالف نشان داده شده و قرار گرفته است تا کشتی‌ها را به طور ایمن در این آبراه باریک از هم جدا نگه دارد. این‌ها مسیرهای دیرینه‌ای هستند که کشتیرانی بین‌المللی تاریخی برای عبور از تنگه هرمز از آن‌ها استفاده کرده است؛ و طی چند ماه گذشته، نیروهای ما به طور دقیق و بی‌سروصدا، با استفاده از ترکیبی از غواصان نیروی دریایی، نیروهای ویژه (Navy SEALs) و قدرت هوایی ایالات متحده از سوی نیروی زمینی، نیروی دریایی، نیروی هوایی و تفنگداران دریایی، آن‌ها را از تهدیدات مین‌های دریایی پاکسازی کرده‌اند. شرایط، ملایم‌ترین تعبیر، چالش‌برانگیز و خطرناک بود، اما ما کار را به سرانجام رساندیم. خط پایانی: امروز، مسیرهای کشتیرانی بین‌المللی باز هستند و روند در حال شتاب گرفتن است. در طول چند ماه گذشته، نیروهای ایالات متحده با ارائه حفاظت هماهنگ‌شده، به نزدیک به ۱۵۰۰ کشتی تجاری در حال عبور از تنگه کمک کرده‌اند. آن کشتی‌ها حامل نزدیک به ۷۵۰ میلیون بشکه نفت خام به مقصد بازارهای جهانی انرژی بودند که حجم عظیمی است. و در حالی که نیروهای آمریکایی از خروج ۷۵۰ میلیون بشکه نفت خام از خلیج [فارس] پشتیبانی کرده‌اند، ایران از زمان از سرگیری محاصره دریایی در اواسط ژوئیه، صفر بشکه نفت از سواحل خود صادر کرده است. ما بسیار موثر عمل کرده‌ایم. هیچ کشتی‌ای بدون اجازه ما وارد بنادر ایران نشده یا از آن خارج نشده است و ما فقط به کشتی‌ها اجازه داده‌ایم بر اساس دلایل بشردوستانه عبور کنند؛ که این نشان‌دهنده فداکاری و حرفه‌ای بودن ملوانان، تفنگداران دریایی و به ویژه خلبانان ما در اجرای این ماموریت پیچیده است. از زمان از سرگیری محاصره، هزاران تن از پرسنل نظامی ایالات متحده با به کارگیری بیش از ۲۰ شناور جنگی و صدها فروند هواپیما، موفقیت ما را تداوم بخشیده‌اند؛ با بازگرداندن ۷۵ کشتی که تلاش می‌کردند محاصره را بشکنند و از کار انداختن ۳ کشتی که پس از دستور، اطاعت نکردند. نیروهای سنتکام بارها و بارها نشان داده‌اند که ما کاملاً روی این ماموریت تمرکز کرده‌ایم. ما هوشیار، مهلک و مصمم باقی می‌مانیم. در طول سفر اخیرم به منطقه، از نزدیک دیدم که چگونه مردان و زنان شجاع ما همچنان به پاسخگویی به این فراخوان ادامه می‌دهند. این افتخار را داشتم که شخصاً از نیروهایمان به خاطر خدمات فوق‌العاده‌شان قدردانی و تشکر کنم. ما از آن‌ها خواسته‌ایم که آماده بمانند و این دقیقاً همان کاری است که انجام می‌دهند. من نمی‌توانم بیش از این به تلاش‌های آن‌ها افتخار کنم و می‌دانم که مردم آمریکا نیز همین افتخار را شریک هستند. بنابراین، خطاب به همه نیروهای نظامی‌مان: به کار عالی خود ادامه دهید، همچنان مراقب یکدیگر باشید و در پناه خدا باشید. بسیار متشکرم.

 @mwarmonitor

🔴آمیت سیگال خبرنگار و تحلیلگر سیاسی کانال ۱۲ اسرائیل ⏺تصور کنید یک نماینده کنگره آمریکا می‌گفت باور بنیادین کشورش به او «تحمیل شده» و از نظر اصولی با آن مخالف است، اما برای خدمت به حوزه انتخابیه‌اش حاضر است آن را تحمل کند. رأی‌دهندگان جریان اصلی آمریکا احتمالاً به‌سختی می‌توانستند با چنین فردی کنار بیایند؛ به‌ویژه اگر او یک اسلام‌گرا بود و هم‌حزبی‌هایش نیز حملات ۱۱ سپتامبر را کم‌اهمیت جلوه داده بودند. حالا همین وضعیت را به کشوری تعمیم دهید که هویت آن نه بر اساس یک قانون اساسی، بلکه بر پایه ماهیت یهودی آن تعریف شده است؛ و در کنار آن، اشتیاق شدید یک قانونگذار برای پیوستن به دولت را اضافه کنید. در این صورت به موقعیت دشوار منصور عباس، رهبر حزب رَعَم می‌رسید.

عباس پس از جدایی از فهرست مشترک عربی در سال ۲۰۲۱، تلاش کرده است خود را در جریان اصلی سیاست اسرائیل ادغام کند؛ ابتدا از طریق مذاکره با بنیامین نتانیاهو که با ائتلاف با او موافق بود، اما بتسلئیل اسموتریچ مانع آن شد. سپس عباس به عضویت در دولت کوتاه‌عمر نفتالی بنت و یائیر لاپید رضایت داد. او در سال ۲۰۲۱ برای یک سیاستمدار عرب اقدامی بی‌سابقه انجام داد و اعلام کرد: «اسرائیل به‌عنوان یک کشور یهودی متولد شده و به همین شکل نیز باقی خواهد ماند.» این اظهارنظر نتوانست مانع جدایی جناح راست بنت و فروپاشی دولت شود، اما عباس از موضع خود عقب‌نشینی نکرد. از زمان سقوط آن دولت، او تلاش بیشتری برای بازتعریف حزب رَعَم به‌عنوان حزبی به‌اندازه کافی میانه‌رو برای پذیرش حتی از سوی راست‌گرایان اسرائیل کرده است؛ از جمله اینکه سال گذشته از سازمان مادر خود که با اخوان‌المسلمین مرتبط بود، جدا شد و بنا بر گزارش‌ها حتی قصد دارد در انتخابات پیش‌رو یک نامزد یهودی، یعنی یوآو سگالوویچ، فرمانده ارشد سابق پلیس، را در فهرست انتخاباتی خود قرار دهد. مشکل اینجاست که این اقدامات بیشتر شبیه «رژ لب زدن به خوک» است؛ و یهودیان هم گوشت خوک دوست ندارند. ایدئولوژی عباس اساساً میراث فکری استادش، عبدالله نمر درویش، است که نوعی ایدئولوژی اسلام‌گرایانه اما عمل‌گرا و غیرتقابلی را تبلیغ می‌کرد. او معتقد بود اسرائیل از نظر تاریخی دارایی غیرقابل واگذاری مسلمانان است؛ بنابراین، آرمان‌های صهیونیستی برای خودمختاری و تعیین سرنوشت یهودیان در این سرزمین، از اساس نامشروع و غیراخلاقی هستند. اما از آنجا که واقعیت موجودِ اسرائیل هیچ نشانه‌ای از تغییر نشان نمی‌دهد، مشارکت در این موجودیت نامشروع برای بهبود وضعیت شهروندان عرب آن قابل قبول است. این از دهه ۱۹۹۰ اساس رویکرد حزب رَعَم بوده است؛ رویکردی که در دوره‌های مختلف با درجات متفاوتی از میانه‌روی یا تندروی بیان شده است. اما یهودیان اسرائیل چندان علاقه‌ای ندارند که بشنوند دولت آنها صرفاً از روی مصلحت و عمل‌گرایی و به این دلیل که نمی‌توان آن را از میان برد، پذیرفته شده است. عباس تمام تلاش خود را کرده بود تا از بیان صریح این موضع خودداری کند؛ اما دیشب لغزش زبانی کرد و درباره ماهیت یهودی اسرائیل گفت: «این یک واقعیت موجود است که بر ما تحمیل شده و چیزی نبوده که خودمان انتخاب کرده باشیم.» او همچنین افزود: «موضع ما درباره حق مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت خود و به‌رسمیت شناختن یک کشور فلسطینی در کنار دولت اسرائیل، کاملاً شناخته‌شده است.» همان‌طور که خودش گفت، این موضع شناخته‌شده است؛ هیچ‌کدام از این حرف‌ها چیز جدیدی نیست. اما این اظهارات با لحن میانه‌روانه‌ای که او اخیراً در پیش گرفته بود، در تضاد است و کار گادی آیزنکوت را برای پیشبرد طرحش جهت تشکیل یک اکثریت ۵۸ کرسی، با اتکا به پنج کرسی اضافی عباس از بیرون ائتلاف، به‌مراتب دشوارتر می‌کند. با این حال، پیام اصلی عباس همچنان همان است: «ایدئولوژی من درباره ماهیت یهودی اسرائیل را نادیده بگیرید؛ من قرار نیست آن را تغییر دهم. اولویت من حقوق مدنی است.» احساس من این است که این استدلال روی آیزنکوت اثر خواهد گذاشت؛ اما با توجه به اینکه مسائل امنیتی اکنون در مرکز توجه قرار دارند و در خارج از اسرائیل نیز درخواست‌ها برای تشکیل کشور فلسطین رو به افزایش است، آیا این استدلال می‌تواند دیگران را هم قانع کند؟

@mwarmonitor

🔴 سخنگوی فرماندهی مرکزی ایالات متحده به شبکه فاکس نیوز: از ابتدای ماه مه، به حدود ۱۵۰۰ کشتی کمک کرده‌ایم تا از تنگه هرمز عبور کنند. @mwarmonitor

🔴وال‌استریت ژورنال: ترامپ شخصاً راتکلیف را به روسیه اعزام کرد. 🔴این مأموریت آن‌قدر حساس بود که حتی برخی از مقامات ارشد کاخ سفید نیز پیش از انجام آن از این سفر مطلع نبودند. پیام‌های راتکلیف: - ماده ۵ ناتو غیرقابل‌تزلزل است؛ به کشورهای ناتو حمله نکنید. - احیای مذاکرات اوکراین و روسیه و پایان دادن به جنگ. - قطع روابط با ایران. 🔴کرملین در حال بازنگری و بررسی طرح‌های جدید برای حمله به ناتو است؛ ارزیابی مقام‌های آمریکایی و اروپایی حاکی از آن است که این به‌روزرسانی طرح‌ها پس از تلفات سنگین نیروهای روسیه، کمبود تسلیحات و وخامت وضعیت اقتصادی ضروری شده است. 🔴نگرانی‌ها از این است که روسیه تا سال ۲۰۳۰ بتواند تهدید متعارف جدی‌تری علیه ناتو ایجاد کند. 🔴راتکلیف در تعامل با روسیه، از جمله در مذاکرات مربوط به گروگان‌ها و آزادی آن‌ها، موفقیت‌هایی داشته است. 🔴به گفته مقامات، تجربه و دانش او در این زمینه، کانال‌های ارتباطی موجود سازمان سیا با سرویس‌های اطلاعاتی روسیه، و جایگاه راتکلیف در حلقه نزدیکان ترامپ باعث شده است که او به مذاکره‌کننده و رابطی مؤثر برای گفت‌وگو با مسکو تبدیل شود. @mwarmonitor

✈️ پرواز YETI در حال بازگشت به سنتکام پس از توقف در آلمان ✈️سه فروند تانکر سوخت‌رسان KC-46A Pegasus آمریکایی که چند روز پیش با شناسه‌های YETI15 / YETI16 / YETI17 وارد پایگاه هوایی رامشتاین (ETAR) در آلمان شده بودند، امروز بعدازظهر در قالب دو گروه در حال بازگشت به منطقه تحت مسئولیت سنتکام (CENTCOM) هستند. ✈️پرواز REACH286 مسیر خود را به مقصد پایگاه هوایی العدید (OTBH) در قطر ثبت کرده است. 🔸در همین حال، ممکن است دو تانکر دیگر همچنان از شناسه‌های پروازی YETI استفاده کنند؛ موضوعی که می‌تواند نشان دهد مقصد احتمالی آنها تل‌آویو (LLBG) یا پایگاه هوایی اودا (LLOV) در اسرائیل باشد. 🔸هدف از توقف کوتاه این سه تانکر در رامشتاین همچنان مشخص نیست. @mwarmonitor

🔴آمیت سیگال خبرنگار و تحلیلگر سیاسی کانال ۱۲ اسرائیل 🔸الجزیره از آن به‌عنوان «آخرین میخ بر تابوت راه‌حل دوکشوری» یاد می‌کند. بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی اسرائیل، از قضا با این تعبیر موافق است. او می‌گوید ساخت‌وساز در کریدور E1 در شرق اورشلیم، «ایده تشکیل یک کشور فلسطینی را به خاک می‌سپارد». اکنون این پرسش مطرح است که آیا این اقدام، آخرین میخ بر تابوت روابط اسرائیل با اتحادیه اروپا نیز خواهد بود یا نه.

ابتدا کمی تاریخ منطقه E1 مساحتی حدود ۱۲ هزار دونام، معادل تقریباً ۱۲ کیلومتر مربع دارد و در تپه‌های میان اورشلیم و معاله آدومیم، یکی از بزرگ‌ترین شهرک‌های یهودی‌نشین در یهودا و سامریه (کرانه باختری)، واقع شده است. این منطقه همچنین کریدوری است که شرق اورشلیم ــ که قرار است پایتخت یک کشور فلسطینی باشد ــ را به دیگر مناطق فلسطینی‌نشین متصل می‌کند. این منطقه بیش از سه دهه است که صحنه یک کشمکش دیپلماتیک تکراری میان اسرائیل و جامعه بین‌المللی بوده است. نخستین کسی که تلاش کرد این طرح را پیش ببرد، اسحاق رابین، نخست‌وزیر محبوب اروپا در اسرائیل بود. او در آوریل ۱۹۹۴، در اوج مذاکرات اسلو، اسناد الحاق E1 به معاله آدومیم را به شهردار این شهر تحویل داد. رابین نگران بود که اگر یک نوار پیوسته از ساخت‌وساز یهودی در این منطقه ایجاد نشود، معاله آدومیم به «کوه اسکوپوس دیگری» تبدیل شود؛ یعنی همان منطقه محصور اسرائیلی که از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷ وجود داشت، تنها از طریق یک جاده قابل دسترسی بود و به حسن نیت اردن و سازمان ملل وابستگی داشت. رهبران بعدی، چه از جناح چپ و چه راست ــ از جمله شیمون پرز، ایهود باراک، ایهود اولمرت و بنیامین نتانیاهو ــ نیز علاقه اسرائیل به E1 را به‌عنوان حلقه اتصال اورشلیم به معاله آدومیم، با دلایل مرتبط با «امنیت و شهرک‌سازی»، تأیید کردند. حتی ایهود باراک که شرق اورشلیم را به‌عنوان پایتخت فلسطین پیشنهاد کرده بود، هشدار داد که اگر اسرائیل این اتصال را ایجاد نکند، ممکن است در نهایت معاله آدومیم را به‌طور کامل از دست بدهد. اولمرت نیز اورشلیم و معاله آدومیم را «یک پیوستگی شهری واحد» تصور می‌کرد و رووین ریولین تأکید کرده بود که اگر رابین زنده بود، «دستور صریح برای اجرای E1 صادر می‌کرد». اما دیپلماسی هر بار پیروز می‌شد. مخالفت واشنگتن در دولت‌های مختلف شدت گرفت؛ ریشه آن به رویارویی اوایل دهه ۱۹۹۰ بر سر تضمین وام برای مهاجران شوروی بازمی‌گشت و در سال ۲۰۰۵ به‌صراحت اعلام شد؛ زمانی که کاندولیزا رایس، وزیر خارجه وقت آمریکا، به سنای آمریکا گفت ساخت‌وساز در این منطقه «با سیاست آمریکا مغایرت خواهد داشت». هر بار که طرح پیشرفت می‌کرد، فشارهای بین‌المللی باعث توقف آن می‌شد. واقعیت این است که همه از این نمایش دیپلماتیک سود می‌بردند. رهبران اسرائیل در داخل کشور خود چهره‌ای سرسخت از خود نشان می‌دادند، در حالی که در پشت پرده به واشنگتن اطمینان می‌دادند که واقعاً ساخت‌وساز را آغاز نخواهند کرد. در مقابل، آمریکا و اروپا نیز می‌توانستند وانمود کنند که در حال نجات صلح در خاورمیانه هستند. رابین در چارچوب تفاهمی با دولت کلینتون، بی‌سروصدا اجرای طرح را متوقف کرد. اولمرت بیش از همه پیش رفت و علناً پذیرفت که اسرائیل «متعهد شده است ساخت‌وساز را متوقف کند» و ساخت‌وساز در آن منطقه را غیرمسئولانه دانست. حتی آریل شارون، که مواضع بسیار سختی داشت، تلاش کرد اما در نهایت موفق نشد. شارون هنگام آماده‌سازی طرح خروج اسرائیل از غزه در سال ۲۰۰۵، گسترش معاله آدومیم را در اولویت قرار داد. اسرائیل برای جلب رضایت شهرک‌نشینان و تثبیت مرز جدید یک‌جانبه، عملیات زیربنایی در E1 را آغاز کرد؛ از جمله احداث جاده و یک مقر پلیس که تا امروز تقریباً تنها ساختمان موجود در کل این منطقه باقی مانده است. این مقر حتی هنوز به شبکه فاضلاب متصل نیست و هر چند هفته یک کامیون برای تخلیه مخزن فاضلاب آن مراجعه می‌کند. این الگو حتی در شدیدترین رویارویی نیز ادامه یافت. در اواخر سال ۲۰۱۲، چند روز پس از آنکه مجمع عمومی سازمان ملل متحد جایگاه فلسطین را به «کشور ناظر غیرعضو» ارتقا داد، مجمعی متشکل از ۹ وزیر اسرائیلی رأی دادند که برنامه‌ریزی، تصویب و ساخت‌وساز در E1 را در واکنش به این اقدام از سر بگیرند. نتانیاهو با قاطعیت اعلام کرد اسرائیل حتی «در برابر فشارهای بین‌المللی» نیز به پیشروی ادامه خواهد داد و «هیچ تغییری در این تصمیم» ایجاد نخواهد شد. اروپا تنها چند ساعت بعد واکنش نشان داد. بریتانیا، فرانسه، سوئد، دانمارک و اسپانیا سفرای اسرائیل را احضار کردند و کشورهای دیگر نیز روز بعد به آنها پیوستند. همچنین گزارش شد که لندن و پاریس در حال بررسی فراخواندن سفرای خود هستند. نتانیاهو به وعده خود عمل کرد: هیچ تغییری در تصمیم ایجاد نشد؛ تصمیم فقط برای هشت سال منجمد شد. این موضوع تا زمانی که نتانیاهو در آستانه انتخابات سال ۲۰۲۰ آن را برای «سپرده‌گذاری و بررسی رسمی» تصویب کرد، به‌طور جدی دوباره مطرح نشد. این طرح در دوران دولت نفتالی بنت و یائیر لاپید، موسوم به «دولت تغییر»، نیز به‌آرامی پیش رفت و کمیته فرعی اعتراضات جلساتی برگزار کرد؛ اما سومین و آخرین جلسه که برای ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده بود، تحت فشار آمریکا به تاریخی نامعلوم موکول شد. این وضعیت تا زمانی ادامه داشت که اسموتریچ این موضوع را در دست گرفت. او که علاقه‌ای به «تانگو رقصیدن با جامعه بین‌المللی» ندارد، ساخت ۳۴۰۰ واحد مسکونی را تصویب کرد و اخیراً نیز روند مناقصه برای ساخت آنها را آغاز کرده است. اکنون پرسش این است که آیا اتحادیه اروپا واقعاً آماده اعمال پیامدهاست؟ اد میلیبند، وزیر خارجه بریتانیا، گفته است لندن ظرف چند هفته یک بسته جامع ارائه خواهد کرد که شامل تحریم‌های هدفمند علیه افرادی خواهد بود که در گسترش غیرقانونی شهرک‌ها نقش دارند؛ هرچند تاکنون نام هیچ فردی اعلام نشده است. در همین حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که بروکسل در حال آماده‌سازی یک بسته گسترده‌تر و چندبخشی است که حتی فراتر از شهرک‌ها خواهد رفت؛ از جمله برچسب‌گذاری تمام محصولات اسرائیلی، کاهش همکاری‌های دانشگاهی و تعلیق برخی روابط امنیتی و دیپلماتیک. با این حال، ظاهراً این اقدامات تنها در صورتی اجرایی خواهند شد که ساخت‌وساز واقعاً آغاز شود و صرفاً آغاز روند مناقصه کافی نباشد. اسرائیل نیز متقابلاً واکنش نشان داده است. گیدئون ساعر، وزیر خارجه اسرائیل، روز سه‌شنبه با تأیید نتانیاهو اعلام کرد که نمایندگان هلند از مرکز هماهنگی غزه تحت رهبری آمریکا در کریات گات، فوراً اخراج خواهند شد؛ اقدامی که در واکنش به ممنوعیت ورود محصولات یهودا و سامریه و بلندی‌های جولان از سوی هلند انجام شده است. اورشلیم همچنین در حال بررسی اقدام مشابه علیه بریتانیا، آلمان و ایتالیا است؛ اقدامی که یادآور ماه مارس است، زمانی که اسرائیل پس از آنکه مادرید سفیر خود را فراخواند و تحریم تسلیحاتی علیه اسرائیل وضع کرد، نمایندگان اسپانیا را اخراج کرد. در نهایت، این تنش به تقابل دو دیدگاه بازمی‌گردد. اتحادیه اروپا همچنان معتقد است که راه‌حل دوکشوری امکان‌پذیر است و ــ همان‌طور که نویسنده با لحنی انتقادی اشاره می‌کند ــ اروپا که زمانی استعمارگران پدرسالار منطقه بود، تصور می‌کند می‌تواند اسرائیل را از «خودش نجات دهد» و آن را در مسیر درست قرار دهد. در مقابل، اکثریت اسرائیلی‌ها به‌وضوح می‌بینند که تشکیل یک کشور فلسطینی در آینده نزدیک چندان محتمل نیست؛ به‌ویژه با توجه به حمایت آشکار از تروریسم و محبوبیت پایدار حماس در جامعه فلسطینی. حقیقت دشوار این است که ۱۲ کیلومتر مربع زمین مانع اصلی تحقق راه‌حل دوکشوری نیست و تحریم‌های اروپایی نیز شکاف موجود میان دو طرف را پر نخواهد کرد.

@mwarmonitor

🔸تصاویر ماهواره‌ای با وضوح بالای اخیر از ماهواره‌های Vantor و Airbus که مربوط به ژوئیه و اوت ۲۰۲۶ هستند، نشان می‌دهند که احداث و ساخت ده‌ها برج مشبک بزرگ در اطراف تأسیسات تولید پهپادهای شاهد (Geran) و سایر ساختمان‌های مرتبط با تأمین و تولید این پهپادها آغاز شده و همچنان ادامه دارد. 🔸این سامانه دفاعی از دو لایه برج تشکیل شده است: یک حلقه داخلی شامل برج‌های کوتاه‌تر که مستقیماً تأسیسات اصلی تولید را احاطه کرده‌اند، و یک حلقه خارجی شامل برج‌های بلندتر که محدوده وسیع‌تری را در بر می‌گیرد. 🔸برج‌های بلند قرمز و سفید با فاصله‌های تقریباً مساوی در اطراف ساختمان‌ها قرار گرفته‌اند؛ این موضوع نشان می‌دهد که احتمالاً بخشی از یک ساختار دفاعی غیرفعال هستند و ممکن است برای نگه‌داشتن توری فلزی یا شبکه‌ای از کابل‌ها به‌منظور محصور کردن تأسیسات مورد استفاده قرار گیرند. 🔸این اقدام، هدف قرار دادن مجموعه تولیدی توسط موشک‌های کروز و پهپادهای حامل مواد منفجره را دشوارتر خواهد کرد. 🔸بر اساس تصاویر ماهواره‌ای موجود، منطقه ویژه اقتصادی آلابوگا (Alabuga SEZ) مدتی پس از ۱۸ مه ۲۰۲۶ شروع به نصب این برج‌ها کرده است. تصاویر اوایل ژوئیه ۲۰۲۶ نشان می‌دهند که حلقه داخلی، که تأسیسات اصلی تولید را احاطه می‌کند، تکمیل شده بود. 🔸تا اواخر ژوئیه، آلابوگا همچنین پیشرفت قابل‌توجهی در ساخت حلقه امنیتی خارجی متشکل از برج‌های بزرگ‌تر داشت. این حلقه خارجی، تأسیسات تولید Alabuga-Fiber را نیز در بر می‌گیرد؛ تأسیساتی که یکی از منابع مهم فیبر کربن مورد استفاده در تولید پهپادهای شاهد محسوب می‌شود. 🔸تصویری از اوایل اوت نشان داد که چندین برج اضافی نیز در آن زمان ساخته شده‌اند. جرثقیل‌ها و محوطه‌های آماده‌سازی و مونتاژ برج‌ها نیز در اطراف این مجموعه قابل مشاهده هستند. 🔸این اقدام دفاعی غیرفعال، که احتمالاً با هدف افزایش حفاظت انجام شده، لایه‌های امنیتی بیشتری به منطقه ویژه اقتصادی آلابوگا اضافه می‌کند. 🔸در اطراف آلابوگا چندین موضع پدافند هوایی نیز وجود دارد که هرکدام شامل یک موضع برای یک سامانه ضدهوایی خودکششی و برج‌های مشبک دارای نیروی انسانی است؛ این برج‌ها می‌توانند برای استقرار تسلیحات و سامانه‌های جنگ الکترونیک مورد استفاده قرار گیرند. 🔸ساخت این سازه‌های دفاعی غیرفعال جدید در شرایطی انجام می‌شود که اوکراین به‌طور فزاینده‌ای تأسیسات مختلف در سراسر روسیه را با استفاده از دسته‌های بزرگ پهپادهای تهاجمی دوربرد و موشک‌های کروز FP-5 تولید داخل هدف قرار می‌دهد. 🔸این اقدامات همچنین اهمیت تأسیسات تولید پهپادهای شاهد در آلابوگا را برای تلاش‌های جنگی روسیه بیش از پیش نشان می‌دهد. منبع: مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی (ISIS) نویسندگان: SFnuclear و تیم Good ISIS @mwarmonitor