Roxana writes in silence

ممنون

ثدای جیغ و تفنگ میاد

من و روژان وقتی زنگ میخوره

واقعن

ولی دلیل نمیشه راجبش یه دفتر کامل ننویسم

ازش بدم میاد

نه ببین

بعد دربارش کلا ۵ صفحه چیز میز مینویسم

مثلا از طرف بدم میاد و حالمو بهم میزنه

اصلا آدم عاشقی نیستم ولی عمیق درک کردم

آلبر کامو به ماریا کارساس دوشنبه، ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴‌.

من چه خواهم شد اگر تو مرا دوست نداشته باشی، چون نیاز من این است که تو دوستم بداری من نیاز ندارم که تو مرا جذاب بدانی یا فهمیده یا هر چه من نیاز دارم که مرا دوست بداری و برایت قسم میخورم که این دو یکی نیست.

دیگر نمیدانم چه آرزویی دارم در این بدبختی دست و پا میزنم و خودم را بی عرضه و سرگردان احساس میکنم ، در عذابم این هم حال و روز من‌. بدجور عذاب میکشم این همه عشق و این همه نیاز و این همه غرور در وجود هر دوی ما خوب نیست، آخ ماریا ، ماریای فراموشکارِ خوف انگیز هیچکس آن طور که من دوستت دارم دوستت نخواهد داشت شاید آخر عمرت این را بگویی، وقتی که بتوانی مقایسه کنی ببینی و بفهمی و فکر کنی: (هیچکس هرگز مرا چنین دوست نداشته است)