زنِ جوان غزلی با ردیفِ آمد بود.

چشم من بی‌تو طلسمی‌ست به‌هم بسته ز عالم این معمای تحیر تو مگر بازگشایی #بیدل

ز بس محو است نقش آرزوها در کنار من بهشتی رنگ می‌ریزد ز پرواز غبار من #بیدل

هرجا محبّت رو نهد خاصیّت وحدت دهد خون از رگ مجنون جهد، لیلی اگر نشتر زند #صحبت_لاری

به کمال عجز گفتم: که به لب رسید جانم به غرور و ناز گفتی: تو مگر هنوز هستی؟ #فروغی_بسطامی

جان چیست؟ غم و درد و بلا را هدفی دل چیست؟ درون سینه سوزی و تفی القصه پی شکست ما بسته صفی مرگ از طرفی و زندگی از طرفی #ابوسعید_ابوالخیر (شما فرستادید)

جوانی‌ام به خطا رفت و موسمِ پیری‌ست من از بهار چه دیدم که از خزان بینم؟ #طغرا_مشهدی

یک قطره باده در تهِ خُم‌خانه‌ام نماند از بس که محتسب به لبِ امتحان چشید #طغرا_مشهدی

ما شقایق‌طینتان سرزنده‌ی دل‌مرده‌ایم #طغرا_مشهدی

غم‌نامه‌ی عاشق را ناخوانده مکن پاره بیچاره رقم کرده از خون جگر چیزی #کلیم_کاشانی

بر دیدهٔ من خندی کاینجا ز چه می‌گرید خندند بر آن دیده کاینجا نشود گریان #خاقانی

سوزی که در آسمان نگنجد دارم وان ناله که در دهان نگنجد دارم گفتی ز جهان چه غصه داری آخر؟ آن غصه که در جهان نگنجد دارم #خاقانی

‏مجنون به ریگ بادیه غم‌های خود شمرد یاد زمانه‌ای که غم دل حساب داشت! #صائب_تبریزی

نرمی ز حد مبَر که چو دندان مار ریخت هر طفل نی‌سوار کند تازیانه‌اش #صائب_تبریزی

اظهار عجز پیش ستمگر روا مدار اشک کباب موجب طغیان آتش است #صائب_تبریزی

خوشم که ذوق شکارم نرفت از دل تو که چندبار مرا بستی و رها کردی #عاشق_اصفهانی

تغافل کرد تا در آرزوی دام ِاو بودی کنون کز گوشه‌ی بامش پریدی دانه می‌ریزد

به هیچ آهنگ عرض مدعا صورت نمی‌بندد چو مضمون بلند افتاده‌ام در خاطر لالی #بیدل_دهلوی

هرگز لبِ من، چاشنیِ خنده ندانست چون غنچه‌ی آفت‌زده نشکفتم و رفتم! #پیامی_کرمانی

بیم از وفا مَدار و بده وعده‌ای که من از ذوقِ وعده‌ی تو به فردا نمی‌رسم #پیامی_کرمانی