نجوای دل「 ❤️ 」

حتی تویی که یک کتاب یا قلم را به کسی که نیازی به آن ندارد، تحفه می‌دهی، در قبال آن مسؤل هستی! #احمدشاه

ما مردم افغانستان، گاهی چقدر بی‌محابا و بی‌ملاحظه هزینه می‌کنیم؛ در حالی که خودمان، همسایه‌مان، قوم‌وخویش‌مان و هم‌شهری‌مان، نان خوردن خود را به دشواری فراهم می‌کنیم یا اساساً توان تأمین نیازهای ابتدایی زندگی را نداریم؛ باز برای مردم دیگر کشورها، سی هزار دالر قیمت طلا را رایگان می‌دهیم و پول نمی‌گیریم. اگر پیشِ همین‌گونه افراد برویم و بگوییم: «سی هزار دالر نه، سی هزار افغانی نه، سه هزار افغانی نه، سی افغانی کمک کن»، باز می‌گوید: «نداریم.» جای واقعاً تأسف و تأمل است. یا وقتی می‌بینیم یک شخصیت فرهنگی، رسانه‌ای، عالم، استاد یا فردی از حوزه‌های علمی و اجتماعی، از ولایت دیگری به ولایت ما آمده است، بی‌درنگ سلسلهٔ مهمانی‌های غیرضروری، تحفه‌های گزاف و مصارف بی‌حساب آغاز می‌شود؛ گویی آبرو و مهمان‌نوازی ما تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که هزینهٔ آن سنگین باشد. من نمی‌گویم «مهمان حبیب خدا نیست» یا مهمان‌نوازی ارزش ندارد؛ بی‌گمان مهمان عزیز است و گرامی‌داشت از مهمان، بخشی از فرهنگ و بزرگواری ماست. اما ای همسایه‌ای که نان چاشت و شام‌اش را به دشواری پیدا می‌کند؛ ای قوم‌وخویشی که برای نان روز و شب خود درمانده است؛ ای هم‌شهری‌ای که توان پرداخت هزینه‌های درمان خود یا عزیزانش را ندارد؛ چه نامیده می‌شود؟ آیا این حبیب یا دوستِ خدا نیست؟ یا بندهٔ خدا نیست؟ آن آدمی که ما مهمانی‌های زیادی برایش می‌گیریم، تحفه‌های هنگفت برایش می‌دهیم و مصارف بی‌جا برایش انجام می‌دهیم، او که دارد؛ بگذاریم خودش از پول شخصی خود، در هر جایی که رفته است، مصرف کند. نی، ما مصرف کنیم. چه زیباست اگر بخشی از این سخاوت، به جای نمایش، مرهم یک درد شود؛ به جای تحفه‌ای تجملاتی، نان سفره‌ای شود؛ به جای مهمانی پرهزینه، هزینهٔ درمان بیماری را تأمین کند؛ و به جای آن‌که تنها برای چند ساعت رضایت یک مهمان را به دست آوریم، دل یک انسان درمانده را شاد کنیم. هم خداوند خشنودتر خواهد بود و هم بندهٔ خدا دعای خیر بدرقهٔ راه‌مان خواهد کرد. راست گفته‌اند که بهشت خدا در نزدیک ماست و ما به دنبال آن، به راه‌های دور می‌گردیم... البته، در مثال‌هایی که گفته شد، گاهی نه‌تنها بهشت را پیدا نمی‌کنیم، بلکه از کنار بهشت واقعی نیز بی‌تفاوت می‌گذریم. #احمدشاه @Harry_s_son

از من گذشت و من نیز از او بگذرم؛ ولی با چون منی، جز محبت و مهر، روا نبود. ۲۷ سنبله / شهریور؛ بزرگداشت #شهریار و روز شعر و ادب فارسی @Harry_s_son

«وَالبُیوتُ قائمةٌ على صبرِ النساء.» و خانه‌ها با صبر و شکیبایی زنان است که پابرجا می‌مانند. #ناشناس @Harry_s_son

آدم وقتی کسی را دوست داشته باشد، صبح خوشحال بیدار می‌شود. #ناشناس #صبح زیبای شما بخیر🌸 @Harry_s_son

#تیکه_کتاب اگر قرار است به کسی یا چیزی وفادار باشم، چه کسی بهتر از خودم؟ اگر به دنبال عشق واقعی هستم، نخست باید از رفتن به دنبال عشق‌های بی‌ارزش احساس خستگی کنم. تجربهٔ من در زندگی اندک است، ولی به من می‌آموزد که هیچ‌کس صاحب هیچ‌چیز نیست. همه‌چیز تنها نوعی توهم است و این توهم، هم در مسائل مادی و هم در مسائل معنوی وجود دارد. اگر کسی چیزی را که در شرف رسیدن به آن است از دست بدهد، در نهایت می‌آموزد که هیچ‌چیز به او تعلق ندارد. و اگر هیچ‌چیز به من تعلق ندارد، پس نباید اوقاتم را صرف محافظت از چیزهایی کنم که مال من نیست. بهتر است به‌گونه‌ای زندگی کنم که انگار همین امروز، نخستین یا آخرین روز زندگی من است. 📓 «یازده دقیقه» @Harry_s_son

ای محبوب من، سلام بر تو❤️! درود، تنها یک واژه نیست؛ پیامی‌ست از جنس محبت، ارادت و دلدادگی به محضر پیامبر رحمت ﷺ. یا حبیب، سلام علیک… ای محبوب دل‌ها، سلام و درود بر تو؛ باشد که نام و یاد تو، آرامش‌بخش جان و روشنایی‌بخش دل‌های ما باشد. اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ ﷺ، وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.🤍 👇 https://t.me/Ahmad_shah_Farooqi/s/407

زن‌ها، گاهی اوقات حرفی نمی‌زنند؛ چون به نظرشان لازم نیست چیزی گفته شود! تنها با نگاهشان حرف می‌زنند… به اندازهٔ یک دنیا با نگاهشان سخن می‌گویند. اگر زنی برایتان اهمیت دارد، از چشمانش به‌سادگی نگذرید! به هیچ‌وجه… — «سوءتفاهم»، سیمون دو بووار @Harry_s_son

سئلت السعاده；" اين تسكنين؟" قالت: "فی القلب الراضی بحكم الله .. از خوشبختی پرسیدند! کجا ساکن هستی؟ گفت در قلب آنهایی که به حکم خدا راضی هستند. @Harry_s_son

باران که شدی مپرس این خانه کیست سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست -مولانا. @Harry_s_son

مرا تا دل بُوَد، دلبر تو باشی. -نظامی. @Harry_s_son

چند نگاره‌ی زیبا از مکتبم📸🍂! @Harry_s_son

کتاب را نبند امید شاید در صفحه بعدی باشد…. @Harry_s_son

از پل‌هایی عبور نکنیم که پشت سرمان را چنان ویران کنند که دیگر مجالی برای بازگشت باقی نماند! #احمدشاه

به مردی دل ببند که از علاقه‌اش به خویش مطمئن باشی. قانون رابطه‌ها این است: مرد باید عاشق‌تر باشد؛ مرد است که باید برای به‌دست‌آوردنت و داشتنت تلاش کند؛ مرد است که باید سرشار از نیاز به تو باشد؛ مرد است که باید برای ماندنت بجنگد... تو چرا کنج اتاق نشسته‌ای، زانوهایت را در آغوش گرفته‌ای، اشک می‌ریزی و روزهایت را به آتش می‌کشی؟ مگر چند سالت است؟! این‌که می‌نویسی خسته شده‌ای، این‌که می‌نویسی دیگر توان ادامه‌دادن نداری، این فاجعه است؛ فاجعه! این روزها، بهترین روزهای زندگی تو هستند... حالاست که باید بخندی؛ حالاست که باید رها و آزاد باشی؛ حالاست که باید دخترانگی کنی... نه این‌که همه‌چیز را خط بزنی و در کنج اتاق بنشینی، دیوارهایش را با اندوه بخراشی و برای نداشتن مردی زار بزنی که حتی حواسش به تو نیست... #احمدشاه @Harry_s_son

گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح ... گفتم که چهره‌ی تو از آن دلگشاتر است... #فریدون مشیری @Harry_s_son

تو گرمِ سخن گفتن و از جامِ نگاهت من مست چنانم که شنفتن نتوانم # شفیعی کدکنی @Harry_s_son

برای مادر بنویسید؛ از آن فرشتهٔ زمینی که مهرش مرهم جان و دعایش پناه بی‌پناهی‌های ماست.❤️ ویدئوی ثبت‌شده به همت دوست گران‌قدرمان، جناب آقای فیروزاحمد ولی‌زاده. @Harry_s_son

و هنوز هم می‌توان در گلدانی ترک‌خورده و شکسته، نهال امید کاشت و شاهد شکفتن گل‌های زندگی بود🌱! #احمدشاه @Harry_s_son

آدمیانی هستیم که گاه، حتی از عهدهٔ دوست‌داشتن نیز برنمی‌آییم. در کلام، هر روز دل‌باختهٔ هزار نفر می‌شویم؛ یکی را برمی‌گزینیم و پس از آن‌که او را به اندازه کافی دلبسته و وابسته خویش ساختیم، به بی‌اعتناترین انسان روی زمین بدل می‌شویم. سخنان و وعده‌هایمان را به دست فراموشی می‌سپاریم و سرانجام، در پای این غرور بی‌جا، خویشتن را نیز از دست می‌دهیم. از دیرباز گفته‌اند: «سنگ مفت، گنجشک مفت.» اما باید حواسما باشد که در این میان، گنجشک جان دارد؛ قلب دارد؛ و رنج را می‌فهمد... #احمدشاه @Harry_s_son