ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭

𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭

الذهاب إلى القناة على Telegram

اینجا هنوز نفس می‌کشیم Pop Culture & Random Buzz Feminist Queer-Supportive Activism-Driven ! @FIRSTBuzz_bot

إظهار المزيد

📈 نظرة تحليلية على قناة تيليجرام 𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭

تُعد قناة 𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭 (@firstbuzz) في القطاع اللغوي الفارسية لاعباً نشطاً. يضم المجتمع حالياً 15 772 مشتركاً، محتلاً المرتبة 14 239 في فئة الأخبار والوسائط والمرتبة 21 928 في منطقة إيران.

📊 مؤشرات الجمهور والحراك

منذ تأسيسه في невідомо، حقق المشروع نمواً سريعاً وجمع 15 772 مشتركاً.

بحسب آخر البيانات بتاريخ 11 فبراير, 2026، تحافظ القناة على نشاط مستقر. خلال آخر 30 يوماً تغيّر عدد الأعضاء بمقدار 13 019، وفي آخر 24 ساعة بمقدار 0، مع بقاء الوصول العام مرتفعاً.

  • حالة التحقق: غير موثّقة
  • معدل التفاعل (ER): يبلغ متوسط تفاعل الجمهور 35.25‎%. وخلال أول 24 ساعة من النشر يحصد المحتوى عادةً N/A‎% من ردود الفعل نسبةً إلى إجمالي المشتركين.
  • وصول المنشورات: يحصل كل منشور على متوسط 5 560 مشاهدة. وخلال اليوم الأول يجمع عادةً 0 مشاهدة.
  • التفاعلات والاستجابة: يتفاعل الجمهور بانتظام؛ متوسط التفاعلات لكل منشور يبلغ 160.
  • الاهتمامات الموضوعية: يركز المحتوى على مواضيع رئيسية مثل iran, توییت, ایلیا, خطر, students.

📝 الوصف وسياسة المحتوى

يصف المؤلف القناة بأنها مساحة للتعبير عن الآراء الذاتية:
“اینجا هنوز نفس می‌کشیم Pop Culture & Random Buzz Feminist Queer-Supportive Activism-Driven ! @FIRSTBuzz_bot”

بفضل وتيرة التحديث المرتفعة (أحدث البيانات بتاريخ 11 نوفمبر, 2026) تحافظ القناة على حداثتها ومستوى وصول مرتفع. وتُظهر التحليلات تفاعلاً نشطاً من الجمهور، ما يجعلها نقطة تأثير مهمة ضمن فئة الأخبار والوسائط.

15 772
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
+13 01930 أيام
أرشيف المشاركات
ایندفعه اگر جنگ شه کارمون مثل دفعه قبله بچه ها دیگه

به یاد تمام کسانی که دیگه بین ما نیستن پروف کانال رو سیاه کردیم این چیز خیلی کوچیکیه ولی ما قرار نیست حتی از کوچیک ترین چیز ها هم برای یادبود عزیزانمون کوتاه بیایم ، لطفا خودتون هم اینکارو انجام بدید و از دوستانتون بخواید سوشال مدیای خودشون با شما یک شکل کنن حتی اگر قرار نباشه که کسی نجاتمون بده حداقل اینطوری نشون میدیم که همو داریم و تنها نیستیم

سوگواری کنید. واقعاً سوگواری کنید، با تمام توان‌تون گریه کنید، مکث کنید، اسم‌ها رو به خاطر بسپارید، چهره‌ها رو فراموش نکنید ! اجازه ندید غم براتون عادی بشه، چون عادی شدن غم دقیقاً همون نقطه‌ایه که نظام می‌خواد بهش برسید و یادتون باشه این سیستم از اشک نمی‌ترسه، از خشم لحظه‌ای هم همینطور از اون می‌ترسه که غم، هنوز تازه باشه از اینکه هر مرگ هنوز درد بگیره، از اینکه هر خبر هنوز قلب‌تون رو بلرزونه وقتی غم تکراری می‌شه، آدم‌ها تبدیل می‌شن به عدد وقتی سوگواری قطع می‌شه، مرگ ارزون می‌شه و این همون چیزیه که هیولا میخواد هیچ چیزی برای یه نظام سرکوبگر، خطرناک‌تر از این نیست که مردم هنوز بلد باشن عزاداری کنن چون سوگواری یعنی مقاومت آرام یعنی نپذیرفتن این‌که عادت کردیم یعنی گفتن این جمله‌ی ساده اما مرگبار برای سیستم که ما هنوز درد داریم اونا می‌خوان ما خسته بشیم می‌خوان که غم‌هامون و روزهامون شبیه به هم بشه،می‌خوان فردا که اسم تازه‌ای به لیست اضافه شد، فقط شونه بالا بندازیم لطفا نذارید بهتون التماس میکنم که این اجازه رو ندید تا وقتی سوگواری می‌کنید، هنوز انسانید تا وقتی غم‌ تون تازه‌ست، هنوز شکست نخوردید

دوستان

حتی اگر کسی از افراد خانوادمون و آشناهامون از دست نرفته باشه، تک تک افرادی که آسمونی شدن با ما نسبت داشتن. بالا تر از خون، ما همون جسم و افکاریم، همون عشق برای آزادی رو داریم، و هر یک نفری که از دست میدیم خانواده بزرگمون داغ‌دار میشه...

سوگی که بهمون وارد شده خیلی عجیبه انگار حتی یکنفر هم نیست که از اطرافیانش کسی رو از دست نداده باشه

و من از این تغییر می‌ترسم چون هنوز ته وجودم همون آدمیه که دلش نمی‌خواست حتی به یه پروانه آسیب بزنه

خسته از تماشای رنج بی‌پایان آدم‌هایی که شبیه خودمن

چون خسته بودم و هستم

شاید حرفم باور نکنید ولی میتونستم ، حتی اگر لازم بود فقط میتونستم از دست خالی استفاده کنم اگر زورم می‌رسید واقعا اینکارو میکردم

ولی توی اون لحظات اگر فرصتش رو داشتم اگر قدرتش رو داشتم اگر زورم می‌رسید میتونستم تمام اون آدم ها رو بکشم

من نمی‌خوام خشن باشم

اینکه بدونم منی که دلم برای یه پروانه می‌سوخت الان دارم با فکرهایی زندگی می‌کنم که بوی خشونت می‌ده نه چون ذاتم عوض شده ها نه بلکه چون این زندگی، این سرکوب، این دیدن مداوم شکنجه و تحقیر و مرگ آدم رو به جایی می‌رسونه که مرزهاش ترک برمی‌دارن

من به جایی رسیدم که دیدن خون توی خبرها دیگه شوکه‌ م نمی‌کنه به جایی که شنیدن مرگ، یه عدد شده به جایی که ذهنم می‌تونه چیزهایی رو تصور کنه که قبلا ازشون فرار می‌کردم

به‌عنوان سیستمی که هر روز هر ساعت آروم‌آروم چیزی رو توی من کشت نه جسمم، بلکه اون بخش نرم و انسانیم رو این زندگی کاری کرد که خشونت دیگه فقط بد نباشه بلکه برام قابل فهم بشه نه قابل قبول نه هیچوقت اینطور نشد ولی برام قابل فهم شد

نه به‌عنوان یه آدم نه بلکه به‌عنوان یه زندگی

بعد آخوند اومد

خشونت برای من همیشه یه مفهوم دور و ترسناک بود یه خط قرمز که حتی فکر کردن بهش حالم رو بد می‌کرد

راستش من یادمه که کی بودم

ولی حالا که بحثش شد