حوالی‌غرب'

ولی بیاین قبول کنیم ترس از دست دادن از خود از دست دادن بدتره نه؟!

«هر جا که باشی کسی غیر از خودت همراه نیست.» _بیدل دهلوی

بماند.

بزرگسالی اونجاست که می‌خوای گریه کنی ولی گریه نمی‌کنی چون سردرد می‌گیری و نمی‌تونی به کارهات برسی.

پذیرفتن یسری چیزا به معنی کم کردن دردشون نیست، من خیلی چیزا رو پذیرفتم اما هر روز بابتشون درد میکشم. هر روز،هر روز.

موسیقی هنری عجیب از شاعرانه ترین و دقیق ترین هنرهایی‌ست که مبهم ، مثل یک رویا اما دقیق ، مثل جبر است.

در تاریک ترین نقطه زندگی اش هنوز امیدوار بود روزی به نور خواهد رسید:)! _حوالی غرب

نگفت دوستت دارم، اما طوری نگاهش کرد که انگار تمامِ موفقیت‌های زندگی‌اش روبه‌رویش نشسته بود.

تموم تلاشم اینه خودمو از اینجا نجات بدم. از این شهر، از این آدما، از این خونواده و از هرچیزی که مربوط به زندگیم در اینجا میشه. تموم تلاشم رفتن و آزاد شدن از بند هر مسئله ی که ربطی به اینجا داره...!

و من چقدر خسته ام.

آدم حال بدیشو وقتی به یکی میگه یعنی میخوام کنارم باشی و کمکم کنی اما وقتی اون آدم کنارت نیست دیگه نمیگی و دیگه نمیخوای کنارت باشه آدمارو پشیمون نکنید از اینکه بهتون همه چیشونو گفتن....

کاش معده درد اصلا وجود نداشت:) خدایا همون که ذهنم درگیر بشه کافی نبود برات؟:)

او هرگز از درد هایش حرف نمیزد ، آنها را نقاشی می‌کرد ، می‌نواخت ، می‌سرود . _شب بخیر آدما.

اون شب گریه نکردم اما  فردا وقتی لباسم به دستگیره در گیر کرد گریه کردم  وقتی صبح بخیر گفتن گریه کردم وقتی به اتوبوس نرسیدم گریه کردم  وقتی وسیلم از دستم افتاد گریه کردم وقتی دراز شدم و دیدم لامپ اتاق روشنه یادم رفته خاموش کنم گریه کردم وقتی پام به مبل خورد گریه کردم  وقتی غذای مورد علاقمو درست نکردن گریه کردم آره، من اون شب گریه نکردم.

خوانواده واسه بعضیا نقطه امنه واسه بعضیا کابوس تکراری گزینه اول همه چیتو میسازه گزینه دوم اگه نتونی خودتو نجات بدی همه چیتو ازت میگیره...!

سلام بر آنان که ما را ندیده فهمیدند؛ نخوانده دانستند و نبوسیده دوست داشتند... -جبران خلیل.