𝙡𝙪𝙣𝙖𝙧

تو در خوابی… و من، مثل ماهِ خاموشی که دورِ زمین می‌گرده، چشم ازت برنمی‌دارم ! نه از دلتنگی، از ترس ترسِ همون لحظه‌ای که بیدار شی و من دیگه نباشم توی چشمات چشم‌هام می‌سوزن اما پلک نمی‌زنم، که نکنه میون یه چشم بر هم زدن تو ازم پیشم بری، تو که شدی همه‌ی وجوم… من از تموم شدن نمی‌ترسم، از بی‌صدا تموم شدن می‌ترسم از اونجایی که یه روز بیدار شم و دیگه تو نباشی، بدون خداحافظی… فقط یه جای خالی، که اسم تو رو زمزمه می‌کنه بی‌هیچ جوابی…