ကက(ဘလိန်း)

ဟိုးတစ်လောက သမ္မတက ထိုင်းနိုင်ငံကိုသွားတယ်။ သွားတာမှ ထိုင်းက တရားဝင်ဖိတ်ခေါ်လို့ကို သွားတာ။ နိုင်ငံတော်အဆင့် အခမ်းအနားနဲ့ ကြိုဆိုရတယ်။ အဲ့မှာ ထိုင်းလွှတ်တော်ထဲက တစ်ယောက်က ဝူးဝူးဝါးဝါးတွေ ထလုပ်တယ်။ သမ္မတသွားတဲ့နေရာနဲ့ မဆိုင်တဲ့နေရာမှာ လူဆယ်ယောက်လောက်က Bluetooth Box တစ်လုံးနဲ့ ဝူးဝူးဝါးဝါး ထလုပ်တယ်။ အဲ့မှာ ထိုင်းနှုတ်ခမ်းမွှေးအဖွဲ့က ရောက်လာပြီး... "မင်းတို့ဆီလာတာလား ငါတို့ဖိတ်လို့လာတာလား" ဘာညာမေးပြီး ထုဟယ် ထောင်းဟယ်တွေ ဖြစ်ကုန်တယ်။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ Visa တွေကို အရင်လို ထိုင်းမှာတင် သက်တမ်းမတိုးပေးတော့ဘူး။ နေပြည်တော်ထိ စာတင်ရမယ်။ အနည်းဆုံး (၂) လကြာမယ် ဆိုပြီး မြန်မာဘက်က ပိတ်ချလိုက်ပြီ။ လူဆယ်ယောက်လောက် ဖျင်ယားတာ ကျန်တဲ့သန်းတဲ့ချီတဲ့လူတွေ ခံကြတော့ပေါ့... ဒီကောင်တွေမသိတာက ထိုင်းနဲ့မြန်မာနဲ့က လူသတ်မှု၊ လူကုန်ကူးတာ၊ မူးယစ်ဆေးဝါး ဘာညာကိစ္စတွေအတွက် အပြန်အလှန်ဖမ်းဆီးပေးဖို့ MoU ထိုးထားတယ်။ MoU ဆိုတာ "နားလည်မှုစာချွှန်လွှာ" ပုံစံမျိုးပေါ့။ မဖြစ်မနေ ဖမ်းကို ဖမ်းရမယ် ဆိုတာမျိုးထက် တောင်းဆိုရတာမျိုးပေါ့... အဲ့လိုတောင်းဆိုရင်တောင် နိုင်ငံရေးအမှု ဘာညာဆို မဖမ်းချင်မဖမ်းပဲ လွှတ်ထားပေးလို့ရသေးတယ်။ အရင်အခြေအနေမှာပေါ့... MoA ထိုးထားရင်တော့ မဖမ်း​ပေးပဲ လွှတ်ထားလို့ကို မရတော့ဘူး။ နိုင်ငံအချင်းချင်း တရားစွဲတာ ဘာညာတွေပါ လုပ်လို့ရသေးတယ်။ အခု တပ်ချုပ်က ထပ်သွားပြန်တယ်။ ဘာတွေ သဘောတူခဲ့လဲဆိုတော့ မထုတ်ပြန်သေးဘူး။ 2021 နိုင်ငံရေး ပြဿနာတွေအစပြုချိန်ကနေ (၅) နှစ်လောက်ထိ ငြိမ်နေခဲ့ပြီး အခုချိန်ကျမှ ဒီလိုတွေ ထိုင်းဘက်က မြန်မာနဲ့ ခပ်မြန်မြန် တွေ့ဆုံတာ ဆွေးနွေးတာတွေ ခပ်စိပ်စိပ် ခပ်မြန်မြန် လုပ်လာရတာတွေက ထားဝယ်ရေနက်စီမံကိန်းကြောင့်ပဲ... ထားဝယ်နဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံ ဘန်ကောက်နဲ့ဆို အဖြောင့်အတိုင်းတိုင်းရင် မိုင် (၁၆၀) လောက်ပဲ ရှိတယ်။ နေပြည်တော်နဲ့ ရန်ကုန်တောင် မိုင် (၂၀၀) ပဲ ဝေးတာ။ ဖောက်ထားတဲ့ လမ်းအတိုင်းမောင်းရင်တော့ (၁၀) နာရီလောက်ကြာမှာပေါ့။ ထားဝယ်သာ ပြီးသွားရင် စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်ရော ကုန်စည်စီးဆင်းမှုက (၅) ရက်လောက် ပိုမြန်မယ်။ စွမ်းအင်ပြုန်းတီးမှုတွေပါ သက်သာမယ်။ ဒါ့အပြင် ထားဝယ်စက်မှုဇုန်တွေမှာ ထိုင်း Company တွေ ထူထောင်နိုင်ရင် ထိုင်းကနေ ကုန်ကြမ်းပို့ရုံပဲ။ မြန်မာနိုင်ငံက ကျွမ်းကျင်လုပ်သားအင်အားရော နိုင်ငံတကာပို့ဖို့ ရေထွက်ပေါက်ရော အဆင်သင့်ကြီး... အဲ့ဒါကိုမှ သူမလုပ်ရင် $ ရူးကြီး ဖြစ်ရုံပဲ ရှိမယ်။ အစောပိုင်းကတော့ ထိုင်းနိုင်ငံက သူ့ပိုင်နက်ဖြစ်တဲ့ ရနောင်းနားကနေ India သမုဒ္ဒယာထဲကို တူးမြောင်းဖောက်ဖို့ စဉ်းစားသေးတယ်။ အဲ့မှာ ပြဿနာတစ်ခုရှိလာတယ်။ ထိုင်းတောင်ပိုင်း... ထိုင်းတောင်ပိုင်းက မလေးရှားနဲ့ စပ်နေတယ်။ အများစုက မွတ်စ်တွေ။ ဘုန်းကြီးတွေ ဆွမ်းခံကြွရင်တောင် ထိုင်းစစ်တပ်က သေနတ်နဲ့ လိုက်စောင့်ရှောက်ရတယ် ဆိုတာ အဲ့နေရာတွေ။ ထိုင်းကသာ တူးမြောင်းဖောက်လိုက်ရင် ထိုင်းနိုင်ငံကို နှစ်ပိုင်းခွဲသလိုဖြစ်ပြီး မွတ်အပိုင်ဖြစ်သွားမှာ... အဲ့တော့ မြန်မာမှာ ထားဝယ်ရေနက်ဆိပ်ကမ်းဖြစ်လာပြီဆို အထိနာဆုံးက စင်္ကာပူ ဖြစ်လာမယ်။ မလေးရှားဖြစ်လာမယ်။ ဒါကြောင့် မနေ့က ထိုင်းနိုင်ငံတောင်ပိုင်း နေရာ(၅၀)ကို မွတ်တွေက တပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တယ်။ မလေးရှာစနက်... ရခိုင်ဒေသမှာ တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကြတာကိုတောင် အမှတ်ရမိသလိုပဲ... တကယ်လို့ KNU ကို ထိုင်းတွေ လက်နက်ထောက်ပံ့သလို ထိုင်းတောင်ပိုင်းကို မြန်မာက လက်နက်ထောက်ပံ့လိုက်ရင် $ ပြဿနာတွေ ထိုင်းတွေ ရှင်းတတ်မှာတောင် မဟုတ်တော့ဘူး... ထားတော့... သူတို့လုပ်ခဲ့သလို ငါတို့မလုပ်တော့ဘူး...ရှေ့ကိုပဲကြည့်မယ်။ အဲ့တော့ ငါ့ကောင်တို့ ဒီအစိုးရလုပ်နေတာတွေက ဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်းတို့ ငါတို့ $ မျိုးတွေ ကိုယ့်မြန်မာလူမျိုးတွေ မိတကွဲဖတကွဲ နေစရာမလိုတော့ဘူး။ မြန်မာပြည်ကိုသတိရနေတဲ့သူတွေ မြန်မာပြည်ပြန်လာပြီး နေလို့ရပြီ။ ကန့်လန့်မတိုက်နဲ့တော့ သူတို့တကယ်လုပ်နေကြပြီ... ဒေါ်စုပြောခဲ့သလို မြန်မာပြည်က စင်္ကာပူကိုမီမယ်လို့ပြောတာ မဟုတ်ဘူးနော် စင်္ကာပူကို ကျော်တက်မယ်လို့ ပြောတာ ဆိုတာ ဘာကြောင့်လဲ သတိရကြ...