𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

واقعا این چه غلطی بود که من کردم؟

یکم دقت کردم دیدم منِ پنج سال دیگه که هیچ. منِ یه سال دیگه هم داره به الانم می‌خنده. کلاً عادت دارم به خودم بخندم و بگم باز گند زدی. باز احمق بودی. بابا، اصلا منِ یه سال پیش چیه. منِ الان دارم منِ یه ساعت پیش رو سرزنش می‌کنم که این چه غلطی بود کردی.

می‌خواهم در این جهان که مدام تلاش می‌کند مرا از بین ببرد، زنده بمانم. محفل نهم - لی باردوگو

دوست دارم ذهنم رو به یه کتابخونه یا موزه تبدیل کنم. یکم سکوت توش رعایت بشه. یه‌طوری شلوغه که گفتن نداره! آرزوها، مشکلات، حسرت‌ها، آدم‌ها، گذشته و حال آینده همه باهم صحبت می‌کنن و نه تنها متوقف نمی‌شن، بلکه روز به روز هم شدیدتر می‌شن.

Stress:

راهو گم ولی دور نمیشم از اصل داستان ، یادم میره سختی وقتی رد میشم از خط پایان.

بعضی وقتا حس میکنم باید ریق رحمتو سر بکشم تا اون حس نیازم به خواب برطرف بشه.

وقتی یه مدت توی تلگرام باشی خیلی بهتر متوجه بی محتوا بودن اینستاگرام و شلوغ بودنش و آدمای فیکش میشی و دیگه دلت نمی‌خواد چکش کنی.

تلگرام و یوتیوب تا ابد عزیز دل بنده هستن.

پاک کردن اینستاگرامم بهترین تصمیم چند ماه اخیر بود.

من از آن قماش آدم‌ها نبودم که توهین‌ها را ببخشم، ولی سرانجام همیشه آن‌ها را فراموش می‌کردم و آن کس که گمان می‌کرد از او متنفرم، وقتی می‌دید لبخندزنان و با رویی گشاده به او سلام می‌کنم، باورش نمی‌شد و دهانش از حیرت باز می‌ماند. آن وقت بنا به سرشت‌ش بزرگواری و اعتلای روحم را تحسین می‌کرد یا بی‌رگی و بی غیرتی‌ام را مورد تحقیر قرار می‌داد، غافل از این که دلیل این رفتارم بسیار ساده بود: همه چیز، حتا نامش را هم از یاد برده بودم.

اون لحظه‌ای که داری تایپ میکنی یهو به خودت میای میگی ‏«آخه به کی دارم چی میگم» ‏و پاک میکنی.