فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

این جواب‌های انتخاب رشته را نمی‌دهند ببینیم چه پخی هستیم حالا.

یه کاری می‌خواستم انجام بدم که نشد. آرزوی چندساله‌م بود و با اینکه از لحاظ تئوری امکان‌پذیر بود، اما من اولویت‌های دیگه‌ای داشتم. دلم سوخت و خیلی ناراحت شدم اما چاره‌ای ندارم جز اینکه این شکست رو هم به فال نیک بگیرم و ادامه بدم. شاید چند سال دیگه باز بهش برگردم و براش تلاش کنم؛ اما الان فقط ازش می‌گذرم و پشت سرم رو هم نگاه نمی‌کنم.

زندگی من اینطوریه، معمولا وقتی حالم خوبه یعنی یک رنج و غم عظیمی تو راهه.

رعایت ادب یعنی بدونی در زندگی هر شخصی که می‌شناسی، کجا بایستی.

اینکه کسی باورت داشته باشه حتی از دوست داشته شدن هم قشنگ تره.

سریال Metal Family رو دیدم و واقعاً ۱۰/۱۰. من با اینکه انیمیشن زیاد نمی‌بینم ولی این یکی خیلی بهم چسبید.

اکلیل ریدن برای "عشق ابدی" تموم شد، برای "زن روز" شروع شد✅

.

هر از گاهی به این موضوع فکر می‌کنم که حسین شنبه‌زاده به بهانه‌ی توییت کردن یه دونه نقطه ۱۲ سال حبس داره. جدی همین داستان وایرال شده باشه دیگه هیچ پروپاگاندایی نمی‌تونه آزادی ساختگی رو ترویج بده

ازم می‌پرسی چرا انقدر خودم رو دست کم می‌گیرم. بهت می‌گم چون کم هستم. و اگر نبودم که همه چیز رو خراب نمی‌کردم و همه رو ناامید نمی‌کردم. نگاهم می‌کنی و چیزی نمی‌گی و همین گواهی بر درستی ادعامه.

می‌دونم هنوز جوونم و کلی وقت دارم (اگه جوون‌مرگ نشم البته) ولی نمی‌دونم چرا احساس می‌کنم هر اشتباهی که می‌کنم، بدترین و غیرقابل‌جبران‌ترین اشتباه عمرمه.

فیلم 12 years a slave (دوازده سال بردگی) رو بعد از یه مدت زیادی دوباره دیدم. واقعاً متوجه دلیل وجود نژادپرستی و تبعیض (به هر شکلی) نمی‌شم.

برای بعضی‌ها اصل ماجرا مهم نیست. برای اون‌ها فقط این مهمه که مفاهیم رو طوری تغییر بدن که به سود خودشون تعریف بشه. «احترام» رو دستکاری می‌کنن تا تبدیلش کنن به «حق ویژه»، «از خودگذشتگی» رو می‌پیچونن تا به «وظیفهٔ دیگران» برسونن. وقتی این‌طور شد، اصل مفهوم از بین می‌ره. دیگه خبری از رابطهٔ انسانی نیست. چی می‌مونه؟ یک بازی قدرت کوچک.

فیلم Superman Returns خیلی پتانسیل داشت. Brandon Routh سوپرمن فوق‌العاده‌ای بود ولی با انتخاب کِوین اسپِیسی برای نقش لِکس لوتر، انتخاب سَم هانتینگتون برای نقش جیمی اولسِن و کم کردن دیالوگا و نقش جیمی اولسِن به عنوان بهترین دوست سوپرمن خرابش کردن. از طرفی به خاطر تبلیغات بسیار محدود و بی‌نتیجه، فیلم شکست خورد و اگه اینطور نمی‌شد همه‌مون الان به جای هِنری کَویل و دیوید کورنزوت، Brandon Routh رو سوپرمن محبوبمون می‌دونستیم.

هیچ چیز به اندازه‌ی فکر کردن به چیزی که می‌تونست بشه ولی نشد، آدمو از پا نمی‌اندازه.

جدی اگه تا ۳۰ سالگی تاپ سرجری نداشته باشم خودمو می‌کشم.