فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

فصل دوم Blue Eye Samurai می‌خواد بیاد فعلاً برنامه‌های خودکشی کنکله.

من اصلا بلد نیستم حل مسئله بزرگسالی بکنم چون راه حلم برای همه‌چیز هنوزم همین است که خب خودم را می‌کشم. 🪼

وای امروز غروب امتحان تئوری TTC (دوره‌ی تربیت مدرس زبان انگلیسی) دارم و حدس بزنین کی باز هیچی نخونده🤡

به خدا کیر می‌خوره تو اعصابم وقتی می‌بینم یه بازیگر خوب و جذابی که نقشاشو دوست داشتم، کوییرفوب از آب درمیاد.

یکی از غمگین‌ترین تجربه‌های بزرگ شدن من هم وقتی بود که متوجه شدم تمام مدتی که برای تک تک اشتباهات مامان و بابام بهونه جور می‌کردم تا تصویری که ازشون تو ذهنم داشتم خراب نشه، اونا کوچیک‌ترین لغزش‌هام رو از تنبلی و کاستیِ شخصیتی می‌دیدن و هیچوقت حتی متوجه غرق شدنم تو کثافتِ زندگی نشدن.

همیشه هم مشکلات حل کردنی نیستن، گاهی پذیرفتنی هستن.

من از توضیح ناراحتیام خسته‌ام. از اینکه باید بابت هر احساس منفی‌ای که دارم جواب پس بدم، بدم میاد. اینکه مجبورم انقدر بلند داد بزنم تا شنیده بشم عذابم می‌ده و مهم نیست چقدر تلاش کنم، نمی‌تونم آدما رو تغییر بدم تا این‌ها رو ببینن و انقدر اذیتم نکنن.

جدیدا انقدر همیشه یک استرسی تویم است که یادم رفته حالت عادیم چطور بود.

فعلاً هیچ چیز بر وفق مرادم پیش نمی‌ره. راستش به نظر میاد هیچ چیز اصلاً پیش نمی‌ره. انگار زندگیم به کل از حرکت وامونده و تکلیفم مشخص نیست.

باز آخر ماه شد و من کفگیرم خورد به تهِ دیگ.

اگه به ازای هر ده باری که می‌خواستم فحش ک دار بدم و ندادم یه تار موی سفید درمیاوردم، الان کله‌م به سفیدی دندونام شده بود.

البته باید بگم که خوشبختانه من هم پایه‌های زبانم قوی بود، هم استعداد ژنتیکی داشتم، هم علاقه داشتم و هم به خاطر اینکه خودم رو به شدت در معرض محتوای انگلیسی‌زبان قرار دادم، تونستم توی زمان نسبتاً کوتاهی به سطح خوبی برسم. ممکنه این پروسه بسته به فاکتورهای متفاوت (مثل استعداد، زمان مطالعه‌ی روزانه، مقدار تعامل با زبان، نوع دید فرد به یادگیری زبان و...) ، برای هر شخص مدت کمتر یا بیشتری طول بکشه.

یه سری خوشگلا پرسیده بودن روتین آیلتسم چطوری بوده که تونستم نمره ۸ بگیرم. بچه‌ها راستش من اصلاً روتین خاصی نداشتم و تکنیک و این چیزا تمرین نکردم و صرفاً از دانش انگلیسی‌ای که در طول سه چهار سال گذشته به دست آورده بودم استفاده کردم. فقط سعی کردم توی این زمان با زبان انگلیسی در تعامل و تماس بمونم تا اعتماد به نفسم _مخصوصاً برای اسپیکینگ و رایتینگ_ بیشتر بشه؛ به خاطر همین حدود چهار ماه کلاس آیلتس رفتم و یه عالمه فیلم و سریال زبان اصلی دیدم.

نیاز دارم به شکل یه لاکپشت نینجا تناسخ پیدا کنم.

پاتو هر جا می‌ذاری یکی هست که بخواد تربیتت کنه. از نحوه پوست کردن سیب‌زمینی بگیر تا اینکه چرا جواب تلفنت رو فلان ساعت از روز نمیدی. از اینکه تو با زندگیت می‌خوای چه غلطی کنی تا اینکه فلان بیماری‌ات با چی درمان میشه. یکم صحبت کنی در مورد اینکه کی باید خوشحال باشی و معنای زندگیت چی باشه هم کامل ملتفت میشی.

خدا نکنه یکی درباره یه بحثی که درباره‌ش اطلاعات دارم ازم سوال کنه. تا دهنشو به مقعدش ندوزم دست برنمی‌دارم.