‌‌ ‌‌‌‌⋆‌ ‌arabella‌ ‌

ارمیتا یهو از پشت ب تارا حمله کرد و خیسش کرد

1404/2/23 امروز آخرین روز یازدهم بود و عین چشم بهم زدنی امسالم تموم شد. امروز روز خوب و به یاد موندنی ای بود،هرچند خستگی های خودش رو هم داشت،زنگ اول و دوم با آیناز و مهسا و عارفه و مائده آلبوم درست کردیم،زنگ آخر با آرمیتا و مطهره آب بازی کردیم.(من قرار نبود بازی کنم،خیسم کردن) زنگ آخرم ژوژمان بود و زدیم و رقصیدیم. خلاصه که این اینجا بمونه تا سال بعد همین روز...روزی که فکر کنم برام‌خیلی غریب باشه.

بین این شعرای کهنه،جوابه رازه منی.. تو دل این شبه تاریک تو فقط یاره منی..

مثل قبلنا هنوز من منتظرم... راجبم‌ حرف میزنی،میگی که من مقصرم! چشمتو ببند،بیا بازم تکیه کن به من. مثل قبلنا دوباره باز اسمتو بگم... کاشکی با خواهش من،دوباره راضی میشد..کاشکی اون نامه اخر،اصلا باز نمیشد..

ی بار میگم ی کارو نکن به ضررته،برات مهم‌نیست. دوبار میگم‌نکن این کار اشتباهه،برات مهم نیست. بار سوم میگم اشتباهه،ولی دیگه برای ترمیم روحت پیش من نیا.

و در نهایت درد ها پشت چهره های خندان برای همیشه باقی خواهند ماند.

تمام شده ام،اما هنوز حضور دارم. انگار نقشم در نمایش زندگی به پایان رسیده است و حالا در میان تماشاگران خیالی نشسته ام و به صحنه خالی خیره شده ام.

You are beautiful like the color blue..

سير و فلفل

تغيير..؟

این آدمو گم نکن... و اگر قصه امون همیشه ادامه داشت،من هر فصلشو با افتخار مینویسم.

All the lights are sparkling for you it seems On the downtown scenes, shady blue Beatboxing and rapping in the summer rain

سر میدم آوازه قو،تموم شده داستانمون رفت تو قصه ها جاودانه موند دیدی زود دسته سرنوشت تورم از دست من گرفت،رفتو پر کشید به سمت آسمون..