𝘮𝘪𝘥𝘥𝘭𝘦 𝘰𝘧 𝘯𝘰𝘸𝘩𝘦𝘳𝘦

زمان در من نمی‌گذشت. شور برهنه‌ای بودم.

لیک آن لحظه که ناخن‌های دست آشنای راز رفت تا بر تخته‌سنگی کار کندن را کند آغاز، رعد غرید، کوه را لرزاند. برق روشن کرد سنگی را که حک شد روی آن در لحظه‌ای کوتاه پیکر نقشی که باید جاودان می‌ماند. - نقش؛ سهراب سپهری

زندگی با سهراب از همیشه سبزتره.

انگار که بشر جز «نگاه»، «هیچ» نیست.

مجموعه ویدئویی که انگیزه‌ی اولیه و اصلی من برای ایجاد یوتیوبم بود رو بالاخره آغاز کردم🙂‍↕️🤎 https://youtu.be/fQubqA8ZqrA?si=Ur63Uw-SAS6lgGow

زندگی همینه مگه نه؟ لذت بردن از چیزهایی که داری و تجربه دنیاهای جدید با کتاب‌ها و فیلم‌ها.

اینجا یکی درمیون شده عکس از آسمون، ساختمون، گربه و کتاب‌هایی که پشت هم دارن می‌رسن.

بالاخره خودم رو بدبخت کردم‌.

لین استیلی، خواننده‌ی Alice in Chains، سال ۲۰۰۲ به خاطر اوردوز از دنیا رفت. لین و جری کانترل سال‌ها کنار هم موسیقی ساخته بودن و بعد از مرگ لین، جری برای سال‌ها نتونست واقعا با این فقدان کنار بیاد. غمش اون‌قدر سنگین بود که حتی به شکل دردهای جسمی و میگرن‌های شدید تجربه‌ش می‌کرد. حدودا هفت سال طول کشید تا بتونه با این غم روبه‌رو بشه و آهنگی درباره‌ش بنویسه و یک نفر دیگه رو انتخاب کنه که تا خواننده‌ی آهنگ باشه. این آهنگ در واقع خداحافظی جری با دوستش بود؛ چیزی که هیچ‌وقت فرصت نکرده بود بهش بگه. حتی از التون جان خواست پیانوی این آهنگ رو بزنه، چون خواننده‌ی مورد علاقه‌ی هردوشون در زمان بچگی بود.

دلم می‌خواد توی گذشته گم بشم چون برای مبینای پنج شش ساله این آینده خیلی ترسناک‌تر از چیزیه که تصور کرده بود.

این هوا اصلا در شأن اواخر مهر ماه نیست.

Survival mode.