#ИЗТИРОБ
МУАЛЛИФ: #Назли
85
Таҳажжуд маҳал уйига кириб келган Зулфиқор холасининг ҳалиям ухламаганини кўриб шу ҳолида ёнига кирди. — Ассалому алайкум, холажон нега ухламадингиз?
— Ўғлим, нима бўлди? Тиззаси лой бўлиб ётганини кўриб қаерга борганини тахмин қилиб бошқа савол бермади. — Ўғлим, тинчликми? Нимага бунча кеч келдинг, ҳеч бундай одатинг йўқ эди. Ёрдам бераман деган ҳамкоринг нима бўлди?
— Эртага кўришар экан, йўлга чиқишим билан "Бугун бошлиқнинг вақти йўқ, эртага кўришади", -деди — Холажон бирор жойда хато қилдимми? Энди ривожланган бизнесим орқага кетди.
— Ўғлим, Аллоҳнинг берган синови, ҳамма ишда ҳикмат бор. Сабр қил, кут ҳаммаси яхши бўлади. Энди юз-қўлингни ювиб дамингни ол. Анча чарчагансан.
— Хўп, холажон яхши дам олинг сиз ҳам. Зулфиқор сокинлик билан хонадан чиқиб кетди. Хонасига киргач ҳам тонггача ухламай чиқди. Ўзининг муаммолари билан бўлиб София ёзган хабарларга жавоб қайтармаганига ҳаммасига битта қилиб жавоб ёзиб қўйди. — Эртага ҳамкор билан кўришиб ёнига бораман -деди бомдод намозига тайёргарлик кўриб.
Тонг...
— Ўғлим, бугуноқ кеча айтган ишимни ҳал қил. Нонушта қилиб бўлингач Зафарнинг дадаси кечаги никоҳ масаласи бўйича гап очди.
— Хўп, дада. Ҳал қиламан. Саид қани? Ишга эрта кетганми?
— Ҳа, ишида бироз муаммолар чиқибди, бугун ҳамкорлари билан учрашаркан, шундан эрта кетди. София дастурхонни йиғиб адасига жавоб берди.
— Яхши, сенам тайёрлан ўқишингга ташлаб қўяман.
Ҳамма ишига ўқишига кетгач Жамила ая кечадан бери кира олмаётган хонага кирди.
— Қизим, нима қиляпсиз? Дилдоранинг кийимларини йиғаётганини кўриб ёнига югуриб борди.
— Ассалому алайкум ойи... Дилдора бошини эгиб Жамила томон қаради. — Ойи, ойижон мен кетаман, бу уйда яшай олмайман, виждоним қийналяпти. Қанча тавба қилсам ҳам кечирилмас гуноҳлар қилдим. Кетаман, ойижон...
— Ҳеч қаерга кетмайсиз. Аллоҳ тавба қилганларнинг гуноҳини кечиради, нимага кечирилмас дейсиз. Қилган ишларингизга пушаймон бўлиб Аллоҳдан кечирим сўрасангиз, албатта, кечиради. Кетаман деманг, Зафар Имом олиб келади, яна шу уйнинг келини бўласиз.
— Ойи, бунча яхшисизлар? Мени қандай хатолар қилганимни била туриб яна кечиряпсизлар? Менинг кўнглим, қалбим сизларникига ўхшамади...
— Нарсаларингизни қандай йиғган бўлсангиз шундай яна жойлаштиринг! Кейин Маҳлиёнинг ҳолидан ҳам хабар олинг.
Дилдора ерга ўтириб дув-дув кўз ёш тўкди. — Қандай фаришта аёл, нега менам шундай эмасман... кўнглим, қалбим ундай эмас... Дилдора нарсаларига бир қаради-ю, аммо жойлаштирмасдан Маҳлиёнинг ёнига кетди.
🍃🍃🍃
— Саид, ҳаммаси тайёрми? Ҳозир келиб қоладилар. Зулфиқор кастюмини тўғрилаб эшикдан кириб келаётган ҳамкорларни кутиб олишга ҳозирлик кўрди. Салом-аликдан сўнг Зулфиқор гап бошлади.
— Бизга ёрдам бераман деганингиз учун катта раҳмат. Худо хоҳласа, ҳаммаси аъло даражада бўлади. Вазиятимиздан хабарингиз бор. Оғиз куйган қатиқни ҳам пуфлаб ичади деганларидек, ҳамкорликни фақат оғизда эмас, ҳужжатларда ҳам бўлса дегандим. Шу ҳужжатларга қўл қўйсангиз, шартномамиз бу. Зулфиқор бир қанча қоғозларни қўйди.
— Сизни ёш тадбиркор сифатида яхшигина танийман -деди яхши сўзга урғу бериб. — Ҳамкорлик қилиш учун, сизга беминнат ёрдам беришим учун биттагина шартим бор. Фақат ўзингизга маълум қиламан — деди Саидга бир қараб.
— Яхши, унда юринг бу хонага. Зулфиқор йўл бошлади.
— Исмим, фамилиямдан бирор нима ёдингизга тушмадими? Ёши каттароқ эркак стулга ўтирди.
— Шокир Ҳайруллаев... Зулфиқор фамилия билан исмни қайта ўқиб — Кечирасиз, ҳеч нимани эслай олмадим.
— Шавкат Ҳайруллаев... Муниса Ҳайруллаевалар таниш эмасми?
Зулфиқор анча вақт олдин бўлган ишларни эслади. — Мунисанинг амакисимисиз? Ҳайрат билан қаршисидаги инсонга қаради...