گیلاسِ ناناس.

از مقصد آخر شروع میکنم. متعلق به ٢١و ٢٢ فروردین:یزد

اینهمه خوندیم در بهار جنگ نشه یهو دلم برات تنگ نشه یهو. بفرما هم جنگ شد هم دلم برات تنگ شد.

اقدامات اولیه بعد از بازگشتنم، قدم زدن تو این شهر سبز و گل گلی، تولد گرفتن برای کلاغمون،پیش مامان بزرگ رفتن و نمازش رو نگاه کردن، گل های قلمه زده رو کاشتن و درست کردن شربت بهارنارنج به یاد شیراز بود. بله من زنده ام. زیاد هم زنده ام.

اها دیگه پری کوچک غمگین نیستم. و البته دیگه چتری هم ندارم.

خیلی به دور از مسئولیت پذیری بود نبودن چند هزار روزم اینجا. ولی خب مسافرتم و نمیدونم چه عکسی رو بذارم هنوز):

شما نمیدونید ولی الان تو ریپلای چتم برای بقیه پروانه های صورتی دارمم.خدایاا

امروز هم خوشحالی هامو کنم و از فردا اینجا درست تر فعالیت خواهم کرد.

در این سال شگفت انگیز بلاخره پریمیوم تلگرام هم گرفتم. اینم اثبات عشق واقعی به آقای تلگرام😊

ببخشید خیلی خوشحال و هیجان زده ام. چون خبرهای خوبی در کنار هم دریافت کردم.. امسال رو خیلی دوست دارم.

امروز زنگ زدن بهم برای تجلیل از رتبه های خوب کنکور دعوت نامه بفرستن. بعد پرسید که الان چه رشته ای میخونم گفتم دانشگاه نمیرم تا پنج دقیقه سکوت بود😂😭

راستش دل تو دلم نیست که زودتر به فصل هلوها برسیم.

حالا که ممبرها جدید اومدن اینجا،در کمال تعجب خجالت میکشم فعالیت کنم):

همچنان نوروزِ پیروز.

این عکس رو به بابام نشون دادم، گفتم قشنگه؟ میگه خیلیی. با بشکن میرم از پیشش، با کلی تعجب میگه تو گرفته بودی مگه. بشکن زدنم بیشتر شد.😭