ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

سپیـدار

سپیـدار

الذهاب إلى القناة على Telegram

-نویسنده‌ و شیفته‌ی کتاب‌ها- سپیده پورحنیفه‌ی جامعه، سین‌پ‌ی قصه‌ها و سپیدارِ شما هستم. ارتباط با من: @Sepidaran_bot اینستاگرام: https://instagram.com/sepidpourhanifeh

إظهار المزيد
295
المشتركون
-124 ساعات
+27 أيام
+830 أيام
أرشيف المشاركات
طبیعت قلبمو خوشحال می‌کنه.
23 مايو 2024, 09:56

photo content
+3
23 مايو 2024, 09:56

photo content
+4
23 مايو 2024, 09:44

photo content
+1
23 مايو 2024, 09:43

دشت بابونه، زیادی زیبا بود✨
23 مايو 2024, 09:19

چشمام تقویت شد انقدر سرسبزی دیدم💚🤝🏻
+2
چشمام تقویت شد انقدر سرسبزی دیدم💚🤝🏻
22 مايو 2024, 11:06

نفس عمیق
+1
نفس عمیق
21 مايو 2024, 21:31

مِه غلیظ و حیرت.
مِه غلیظ و حیرت.
21 مايو 2024, 21:15

البته از طرفی هم، به عشق دیدن دشت بابونه‌ی فندق‌لو مخالفت نکردم. امیدوارم ببینمش🙏
21 مايو 2024, 18:56

خیلی یه‌هویی و بدون برنامه قبلی، زدیم تو دل جاده، و مامان می‌گفت عجیبه ولی تو چرا مخالفت نکردی؟ چرا این‌بار نگفتی من هزارتا کار دارم؟ چون خیلی خستم مادر، خیلی خسته.
21 مايو 2024, 18:50

تو نمایشگاه کتاب به واسطه کاری که انجام می‌دادم(صحبت کردن درمورد کتاب‌ها) مدام با افکار مختلف مواجه می‌شدم. یه آقای مسنی می‌گفت:((من اگه تو این جهان کاره‌ای بودم، برای نویسنده شدن مجوز می‌ذاشتم، و قبل از گرفتن اون مجوز، یه چمدون می‌دادم دست اون فرد و می‌فرستادمش دنیا رو بگرده.))
21 مايو 2024, 08:23

و ما، در اوج قدرت ضعیفیم و در نهایت ضعف، قدرتمند!
20 مايو 2024, 17:43

حالم شبیه به اون روزیه که از مدرسه خسته و کوفته اومدم خونه و خوابیدم، و وقتی بیدار شدم اتاق تاریک بود و نمی‌دونستم کجام؟ یه اغمای عجیب. یه خیابون خلوت و طولانی تو شب پاییزی.
20 مايو 2024, 17:28

همیشه از ۱۸ سالگیم، به عنوان سالی که "زندگی کردم" یاد می‌کنم، چون شکست داشت، موفقیت داشت، آشنایی‌های جدید داشت، رها کردن داشت، قدم زدن و گشت زدن داشت، خارج شدن از تک تک مناطق امن داشت. خلاصه زندگی با تموم چالش‌هاش برام در "جریان" بود. و بعد از اون سال استثنایی، دوباره برگشتم به عقب. به هزاران منطقه‌ی امن جدید. به دست کشیدن از تجربه‌های جدید. به حفظ حالت موجود. به کمتر ریسک کردن و بیشتر محافظه‌کار بودن... امسال که دوباره هوای ۱۸ سالگی به سرم زد، به خودم گفتم امسال، سال رسیدنه. رسیدن به ثمره‌ی دونه‌هایی که تو خاک مناطق امن کاشته بودم. و اردیبهشت ماه با تموم چالش‌هاش، تبدیل شد به ماهی که توی خواب هم نمی‌دیدم. من و این همه کار جدید؟ من و این همه آدم جدید؟ اکثر شب‌ها اشک ریختم. حرف‌های زیادی شنیدم و چیزهای زیادی گفتم. رفتار‌های زیادی رو تحمل کردم. کارهایی کردم که از من بعید بود. جاهایی رفتم که هر لحظه‌ و هر ثانیه‌اش سخت بود. حتی از یه جایی به بعد، فکر نمی‌کردم به چیزی، فقط تحمل می‌کردم و می‌گذروندم. می‌گذروندم تا برسم. چون امسال سال رسیدنه...
20 مايو 2024, 17:22

photo content
+1
20 مايو 2024, 17:04
20 مايو 2024, ~17:06

هرنوع فشار و رفتاری رو تحمل کردم ولی دووم آوردم و اردیبهشت ماه هم تموم شد.
20 مايو 2024, 17:02

احساس می‌کنم تمام حرف‌هایی که قرار بود بزنم، بیات شدن.
20 مايو 2024, 14:01

نمی‌دونم چه‌طور بگم ولی دلم زندگی می‌خواد. روح و روانم زیادی خسته و آسیب‌پذیر شده...
19 مايو 2024, 14:48

این مدت خیلی اذیت شدم و به زور تحمل کردم زندگی رو.
19 مايو 2024, 07:04

هرثانیه‌ای که بیشتر می‌گذره، یک قدم به رفتن نزدیک‌تر می‌شم.
19 مايو 2024, 07:00