گلبرگ
الذهاب إلى القناة على Telegram
گلبرگ سرزمین منه،یک خیال پر معنا با عطر نسکافه کتاب، نوشتن، آموزش نویسندگی _ اینجا بهت یادم میدم چطور نویسنده بشی☁️🌱 جهت شرکت در دوره نویسندگی پیام بدید @ava_yesh @gollb_bot ربات ⬆️
إظهار المزيد2 686
المشتركون
-324 ساعات
-167 أيام
-9430 أيام
جارٍ تحميل البيانات
القنوات المماثلة
سحابة العلامات
الإشارات الواردة والصادرة
---
---
---
---
---
---
جذب المشتركين
نوفمبر '26نوفمبر '26
نوفمبر '26
+4
في 0 قنوات
أكتوبر '26
+26
في 1 قنوات
Get PRO
سبتمبر '26
+22
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '26
+51
في 12 قنوات
Get PRO
يوليو '26
+32
في 5 قنوات
Get PRO
يونيو '26
+9
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '26
+7
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '26
+17
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '26
+17
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '26
+17
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '26
+130
في 1 قنوات
Get PRO
ديسمبر '25
+223
في 83 قنوات
Get PRO
نوفمبر '25
+155
في 6 قنوات
Get PRO
أكتوبر '25
+819
في 23 قنوات
Get PRO
سبتمبر '25
+358
في 24 قنوات
Get PRO
أغسطس '25
+203
في 18 قنوات
Get PRO
يوليو '25
+221
في 6 قنوات
Get PRO
يونيو '25
+239
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '25
+466
في 2 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+451
في 8 قنوات
Get PRO
مارس '25
+441
في 19 قنوات
Get PRO
فبراير '25
+374
في 8 قنوات
Get PRO
يناير '25
+598
في 9 قنوات
Get PRO
ديسمبر '24
+662
في 2 قنوات
Get PRO
نوفمبر '24
+562
في 15 قنوات
Get PRO
أكتوبر '24
+550
في 3 قنوات
Get PRO
سبتمبر '24
+60
في 50 قنوات
Get PRO
أغسطس '24
+140
في 68 قنوات
Get PRO
يوليو '24
+114
في 48 قنوات
Get PRO
يونيو '24
+7
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '24
+2
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '24
+4
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '24
+1
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '24
+2
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '24
+2 647
في 15 قنوات
| التاريخ | نمو المشتركين | الإشارات | القنوات | |
| 09 نوفمبر | 0 | |||
| 08 نوفمبر | 0 | |||
| 07 نوفمبر | 0 | |||
| 06 نوفمبر | 0 | |||
| 05 نوفمبر | 0 | |||
| 04 نوفمبر | +1 | |||
| 03 نوفمبر | +1 | |||
| 02 نوفمبر | +2 | |||
| 01 نوفمبر | 0 |
منشورات القناة
| 2 | از این به بعد پرتغال برای من فقط یه پرتقاله | 41 |
| 3 | رسمی؛ کریستیانو رونالدو از تیم ملی پرتغال خداحافظی کرد | 41 |
| 4 |  لا يوجد نص... | 33 |
| 5 | ادامه «زندگی»
پس مهم نیست چند بیدار میشی، مهم نیست از چند سالگی شروع می‌کنی، مهم نیست صبح خوب درس توی ذهنت نمیشینه و شب باید درس بخونی؛
مهم اینه که مسیری که توش میتونی موفق باشی و حالت خوب باشه رو پیدا کنی و طبق همون مسیر و روتین عمل کنی.
زندگی اینطوریه رفقا، هرکس باید بنا به بدن خودش، رفتار خودش، اخلاقیات خودش روتین پچینه برای زندگی‌اش.
هر وقت به من میگن لجبازی میگم لجبازی خودم در قبال خودمو ندیدی، کافیه بدن من بفهمه دارم اذیتش میکنم، دارم مجبورش میکنم توی روزی که می‌تونه تا ده صبح استراحت کنه پنج صبح قراره بیدارش کنم؛
چنان حالی اون روز از من بگیره که شب‌اش به غلط کردن بیفتم. و اگر باهاش راه بیام توی اون روز چنان به همه کارهام با یک روتین عادی و نرمال میرسم که خودم تعجب میکنم.
آره دوستان، این بدن منه، و اخلاقیات من، و طوری که هستم
و هر کس یک طور تعریف شده.
تو قراره یک مدت بری باشگاه، یک مدت نه، یک مدت نمره ۲۰ کلاس باشی و یک مدت پنج سال فاصله بیفته بین مدرسه و دانشگاهت، یک مدت بهترین پوست رو داشته باشی و یک مدت پر از جوش باشه پوستت، یک مدت سالم باشی و یک مدت مریض،
و اینها همه‌اش با هم مکمل زندگیه،
نه این انتظارات کاذبی که سوشال مدیا توی ذهن ما فرو کرده.
من بدون هیچ الهامی از فضای مجازی باید بگم هیچوقت ذوق داشتن آیفون نداشتم، هیچوقت حتی برام مهم هم نبوده (بنظرم رنگ نارنجی آیفون ۱۷ خیلی هم زشته)، گل رز رو خیلی بیشتر از لیلیوم دوست دارم، حتی از دیدن استفاده واژه‌های «بابا» و «دخترم» از طرف کاپل‌ها چندشم میشه حالم بهم میخوره، پسرها و مردهای تاکسیک و اخمو بنظرم میتونن بعد از قابیل منفور ترین موجودات جهان باشن نه کراش دخترها، دخترهای مثلا غرق در انرژی زنانه که حتی مثل یک خانم بالغ صحبت نمیکنن و با اون نازک کردن صدا و ادای بچه‌ها رو در آوردن بهم وایبِ حامیان ترویج پدوفیلی رو میدن و از دختر یک موجود ضعیف ساختن که برای باز کردن سر نوشابه‌اش محتاج یک پسر باشه و دارن گند میزنن به اسم هرچی دختره و اقتدار یک خانومه وحشتناک متنفرم. بنظرم جمله «قضاوت کار خداست، من و دوستام فقط مسخره میکنیم» از غیر انسانی‌ترین و پست ترین جایگاهیه که یک به ظاهر اشرف مخلوقات می‌تونه برسه که بخاطر غیبت و تمسخر مردم نه تنها شرمنده نباشه بلکه ذوق کنه و تو فضای مجازی منتشر کرده بهش افتخار کنه.
آره رفیق، زندگی که برای ما ساختن اینطور رویاییه اما اگر توی عمق این رویا بریم میبینیم خیلی‌هاش علاقه منِ نوعی نبوده.
فکر میکنم ما داریم واقعی زندگی میکنیم، یا توی زندگی واقعی‌مون هم تو مجازی‌ایم؟
بیا برگردیم به خودمون، خود واقعی‌مون، نه این فضای « من میگم چه دوست داشته باش و چگونه زندگی کنِ» غیر واقعی
#فاطمه_حسینی_افشار | 35 |
| 6 | « زندگی »
یه زمانی اینطوری بودم که وای من ساعت ده صبح از خواب بیدار شدم... وای همه جهان چند ساعت زودتر زندگی‌شون رو شروع کردن و من خواب بودم... وای دارم از عذاب وجدان خفه میشم... وای حال روحیم بده...
به همین مزخرفی!
حالا؟ تا ساعت ده می‌خوابم، یازده هم بشه مشکلی ندارم.
شب‌ها؛ شده ساعت یک، دو شب بلند شدم برای خودم وعده‌ی بعد از شام درست کردم؛
خیلی هم حالم عادی و نرمال بوده؛ و بخاطر دور بودن از روتین ادایی آدم‌های موفقِ کتاب‌های برایان تریسی نمردم.
به وقتش ساعت پنج صبح بیدار شدم، به وقتش ساعت چهار صبح روزم رو شروع کردم، نوش جونم حالا وقتش رو دارم تا ده می‌خوابم.
به وقتش شده توی دو روز چهار ساعت خوابیدم و با زور قهوه و کافئین سر پا وایسادم، و روزش رسیده تمام یک بعد از ظهرم رو خوابیدم و با صدای اذان شام بیدار شدم.
امسال اینقدر فیلم و سریال قشنگ نگاه کردم که هر بار یادم میاد یک ذوق نهفته درونم نبض میزنه؛
توی چهار روز یک سریال ۱۲ قسمتی رو تموم کردم،
و زمان‌هایی رو هم داشتم که توی یک سال؛ توی ۳۶۵ روز حتی یک سینمایی هم ندیدم چه برسه به سریال.
حالا مثل قدیم‌ها نیستم که ناخداگاهم و حس کمالگرایی طغیان کننده‌ام هی بهم عذاب وجدان بدن که عمرت داره تلف میشه و تو خیلی بد داری زندگی می‌کنی؛
خیلی سخت بود برام، اما به صراط مستقیم رهسپارشان کردم.
حالا دارم میفهمم زندگی یعنی چی!
زندگی یعنی همین، همین بالا و پایینی‌ها، همین یک روز ساعت ده بیدار شدن و یک روز کامل نخوابیدن، همین یک سالِ پر از فیلم و سریال داشتن و سالی بدون هیچ فیلمی، همین... همینا!
نه کمتر، نه بیشتر!
که روتین دارن؟ و پز نیست و سبک زندگی‌شونه؟ هر روز ساعت پنج صبح بیدار میشن و تا شش قهوه میل میکنن و بعدش صبحانه و تا نه صبح از باشگاه برمی‌گردن؟
اوکی؛ دیدگاه خوب در نظر میگیرم که اوکی پز و ادای جلو دوربین نیست و سبک زندگی‌شونه؛ ولی تو چی؟ تو هم همون آدمی؟ تو هم از مدل زندگی خوشت میاد؟ تند نگو آره؛ فکر کن؛ ببین اگر این مدل زندگی رو سوشال مدیا به عنوان زندگی لاکچری بهت معرفی نکرده بود به جای واژه «زندگی موفق» بهش «پادگان نظامی» و «جهنم» نمیگفتی؟
ما آدم‌ها متفاوتیم؛ اگر جمعیتی توی دنیا هستن که کیف میکنن با این مدل زیست، و خوشحالن باهاش؛ دلیل نمیشه من و تو و هزاران نوع دیگه که این مدلی نیستیم دنبال سبک زندگی و خوشحالی منحصر به فرد خودمون نگردیم.
با یکی حرف میزدم، در جواب اینکه گفت چیکار می‌کنی این روزها؟
گفتم فیلم میبینم، زندگی میکنم!
استیکر خنده فرستاد.
یا بعضی‌ها رو دیدم وقتی میفهمن از ده شب به بعد بیداریم و صبح دیر بیدار میشیم طوری وای وای و نچ‌نچ میکنن، و طوری چشم غره میرن و زیر لبی پوزخند میزنن که انگار با غیر متشخص‌ترین و تنبل‌ترین آدم‌های روی کره زمین برخورد کردن!
در صورتیکه...
در صورتـیکه نصفِ من؛ نصف من کتاب نخوندن، نصف من فیلم‌هایی با این درجه زیبایی ندیدن و هیچ تجربه‌ای از زندگی‌های مختلف و آدم‌های مختلف ندارن. با همین مدل زندگی که همیشه داشتم و به ناحق به خودم عذاب وجدان میدادم (که اگر نمی‌دادم این درد عذاب وجدان رو بهتر هم میشدم)؛ دو تا رمان نوشتم، گویندگی کار کردم، چنل زدم و پیشرفتش دادم، کلاس نویسندگی شرکت کردم و چندین دوره گذروندم، خبرنگاری خوندم، رباتیک کار کردم، ICDL بلدم، نقشه‌کشی پایه بلدم، سری به خیاطی زدم و متوجه شدم اصلا حال و حوصله‌اش رو ندارم، توی بچگی‌ام غرق گواش و آبرنگ و مداد رنگی بودم، یه مدت ژیمناستیک کار کردم، مدتی بدنسازی، کلاس خطاطی رفتم و متوجه شدم حال و حوصله‌اش اون رو هم ندارم، دنبال علایقم گشتم، دنبال اونچه «من» باهاش خوشحاله و می‌تونه برای آینده بهشون تکیه کنه. شکسته و ریخته زبان بلدم، نصف اون همه فرمول ریاضی عجیب و غریبی که حل کردم ۲+۲ حل نکردن، مهمتر از همه سکوت رو یاد گرفتم، گاهی جواب ندادن رو یاد گرفتم، گذشت رو یاد گرفتم که یکی از نقاط عطف خارق‌العاده زندگیم بود.
و این افرادِ وای گویان از دیر بیدار شدن صبح؛ تنها هنری که دارن که بهش میبالن تمیزی خونه و غذای آماده روی گازشان هست؛ همین؛ و دیگه هیچ؟
آره؛ هیچ!
اما حق میدن قضاوت کنن،
در صورتیکه که ساعت خیلی بیشتری بیدار بودن اما هیچ کار مفیدی توی زندگی انجام ندادن.
.
- #فاطمه_حسینی_افشار | 29 |
| 7 | ... | 22 |
| 8 | باران بوی خاک را زنده می‌سازد؛
بوی کتابِ سال بلوا را،
بوی نوشافرین را،
بوی حسینای کوزه‌گر را… | 12 |
| 9 |  میذارم اینجا 🤍 | 29 |
| 10 |  کتاب 💛🕯 | 72 |
| 11 | 4_5850360161461343160.mp3 | 88 |
| 12 | به یکی دوستام گفتم من دلم نیمکت مدرسه میخواد نه از این صندلی‌ها.
طوری نگاهم کرد و لبخندی بهم زد که انگار عجیب‌ترین خواسته جهان رو مطرح کردم.
حق میدم بهش.
غیرتِ روی این صندلی‌ها در قبال نیمکت؛
مثل غیرتِ روی خودکار به جای مداده.
فقط کلاس چهارم جشن خودکار داره؛ اما جشن تبدیل نیمکت به صندلی تک نفره نداریم!
پس درک میکنم این موضوع از چه اهمیتی برخورداره؛
اما این وسط یاد جمله‌ای افتادم که می‌گفت«گشنگی نکشیدی که عاشقی یادت بره»
شاید من هم اگر راست دست بودم همینقدر حس تعلق به این صندلی‌ها پیدا میکردم؛
ولی نه حالا که نشستن روی نیمکت‌های زشت برام آرزو شده.
مجبورم روی صندلی کلا کج بشینم تا بتونم بنویسم؛ توی چند ساعت متوالی.
هر چند ساعتی که کلاس داشته باشم از کتف و گردن و کمر و دست چپ فلج شده از روی صندلی بلند میشم.
بعد کلاس تا چند دقیقه مجبورم روی همون صندلی صاف بشینم و بعد به بدنم کش و قوس بدم تا بدنم دوباره به روال عادی برگرده؛ و دارم فکر میکنم توی بلند مدت و یا در دوره‌ای که سنم بره بالا چقدر آسیب‌زا است.
یه تکیه زدن ساده، یه روی هوا معلق نبودن دست، یه حاضر شدن توی کلاس یک و نیم ساعته و بعدش تا شب نداشتن کوفتگی و درد کمر و گردن؛ همه‌ی اینها شده برام آرزو و حسرت.
راست دست‌های عزیز؛ لطفاً درکم کنید که دلم برای نیمکت‌ها تنگ شده.
_دلنوشت
_ #فاطمه_حسینی_افشار | 92 |
| 13 | دوستان اگر بخوام یه کانال دیگه بزنم.
یه کانال خصوصی با یه جمع خودمانی
چند نفر عضو میشید؟ | 1 |
| 14 |  +4لا يوجد نص... | 1 |
| 15 | لا يوجد نص... | 1 |
| 16 |  +3لا يوجد نص... | 1 |
| 17 | +1 لا يوجد نص... | 1 |
| 18 | امروز واقعا خسته‌ام | 2 |
| 19 |  رسالة فيديو | 102 |
| 20 | sticker.webp | 93 |
