dəsoxyn
الذهاب إلى القناة على Telegram
200
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
لا توجد بيانات30 أيام
أرشيف المشاركات
هرکسی میتونه کسی رو داشته باشه که بهش اهمیت میده.
تنها کسی که متوجه میشه به چی نیاز داری و تو چه حالی هستی .
حرفاش بهت ارامش میده،بهت لقبایی میده که حتی پارتنرت هم بهت نمیده .
بهت گوش میده..میشناستت.
میدونه،همه چیزو میدونه و هروقت حالت بد باشه ، هروقت دلت تنگ بشه و قلبت به درد بیاد،هروقت خسته بشی و شکست بخوری..میاد و زخماتو درمان میکنه،و تورو از این دنیا بیرون می‌کشه و به دنیای پشمکی کوچولوش میبره ..
مثل کوه پشتت بودم،سنگ و سخت.
هم با خودم جنگیدم،هم با خودت و هم با تمام اطرافیانت.
هر لحظه اشکاتو دیدم و بوسه هامو سد راهشون کردم.
همه چیزو گردن گرفتم . من برات باختم،برات شکستم .
و الان...چی میشه اگر یکبار،فقط یکبار..تو اغوشم بگیری و بهم بگی کنارمی؟
چی میشه بفهمی که خستم،که قوی بودن شیره ی وجودمو مکیده و ازم یه جسد متحرک ساخته؟..چی میشه اگه فقط بیشتر نگاهم کنی و ببینی چی به سرم اومده؟!
چرا همیشه موفق بودم؟!
چیزی که دیگران ول کردنو گرفتم،و جایی که تموم کردن شروع کردم .
زندگی من مملو از حس تو بود .
چشمان تو اقیانوس بود
لبهایت نسیم نرم من روی برگ خشکیده بود
صدایت،همان چیزی بود که باید می‌شنیدم،تا بفهمم..که زنده ام .
اغوشت،رویای کودکی و پناهگاه مادری ام بود .
خنده هایت،تابش خورشید روی سنگ های نمک بسته ی ساحل بود،که میسوزاند...
