🧠 سایکولاجیک | روانشناسی

👨‍👨‍👧 پدرها و مادرهای گرامی؛ با سلام و احترام ❤️لینکی که در ادامه قرار دارد، مربوط به یک پژوهش روانشناسی زیر نظر خانم دکتر لیلی پناغی (عضو هیئت علمی پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی) می‌باشد. ❤️اگر در حال حاضر فرزندی در بازه سنی ۶ تا ۱۸ سال دارید و با همسر خود زیر یک سقف زندگی می‌کنید، از شما دعوت می‌شود با اختصاص چند دقیقه از وقت ارزشمندتان، یاری‌گر این مطالعه علمی باشید. 🎁 جهت تشکر از همراهی شما، بعد از اتمام تحلیل داده ها یک تحلیل روان‌شناختی اختصاصی از وضعیت رابطه شما با فرزندتان آماده می‌کنیم و همراه با راهکارهای کاربردی برای بهبود فرزندپروری و ارتباط با فرزندتان، برای شما می‌فرستیم (ثبت ایمیل یا آیدی در انتهای فرم کاملاً اختیاری است). ✅ لینک ورود به پرسشنامه: https://survey.porsline.ir/s/hntnmhXn هدف از انجام این پژوهش، بررسی ارتباط بین تجارب دوران کودکی والدین و شیوه تعامل آن‌ها با فرزندانشان در زندگی امروز می باشد. هیچ‌گونه اطلاعات هویتی مانند اسم از شما گرفته نمی‌شود و پاسخ‌دهی شما به صورت کاملاً ناشناس خواهد بود. از اینکه با همراهی خود ما را در پیشبرد این پژوهش روان‌شناسی یاری می‌کنید، صمیمانه سپاسگزاریم🌱

📌 فرزند شما، تراپیست شما نیست! خیلی از ما فکر می‌کنیم چون با فرزند نوجوان یا کودکمان صمیمی هستیم، می‌توانیم درد‌ودل‌ها، ناامیدی‌ها یا مشکلات مالی و زناشویی‌مان را با آن‌ها در میان بگذاریم. اما علم روان‌شناسی هشدار می‌دهد که درد‌ودل کردن با بچه‌ها درباره مسائل بزرگسالان، امنیت روانی آن‌ها را به‌شدت تهدید می‌کند. بچه‌ها مثل اسفنج هستند؛ حالات روحی، ترس‌ها و کلمات ما را جذب می‌کنند. وقتی والد از افسردگی‌اش، از ترس پرداخت نشدن قسط ها یا از دعواهایش با همسر به فرزندش پناه می‌برد، کودک یا نوجوان ظرفیت درکِ «ظرافت‌های» موقعیت را ندارد. برای یک والد، گلایه از همسر شاید فقط یک تخلیه هیجانیِ ساده باشد، اما برای فرزند، شبیه به یک خطر قریب‌الوقوع است که سقف خانه‌اش را ویران خواهد کرد. بچه‌ها از نظر تحولی و عاطفی، هنوز ظرفیت روانیِ پردازشِ چالش‌های بزرگسالان را ندارند. وقتی از آن‌ها نظر می‌خواهیم یا به طور غیرمستقیم مسئولِ حال خوبِ خودمان قرارشان می‌دهیم، آن‌ها را با کوهی از اضطراب و احساس ناامنی تنها می‌گذاریم؛ چون احساس می‌کنند وظیفه دارند والدشان را «نجات» دهند، در حالی که توانش را ندارند. بچه‌ها هم‌سطحِ دوستان صمیمی ما نیستند که هر طور بخواهیم جلوی آن‌ها تخلیه اطلاعاتی و هیجانی شویم. مراقبت از امنیت روانی بچه‌ها، یعنی به عنوان والد، مرزهای واضحی داشته باشیم، بار سنگین دنیای بزرگسالی را روی دوش آن‌ها نیندازیم و بدانیم چه‌چیزی را کجای خانه و با چه لحنی بگوییم. 🔹امیراحسان سجادی، روانشناس @UTpsychologic

با والدین‌تون تسویه حساب کنید تا با همسر و فرزندان‌تون خرده‌حساب نداشته باشید. ✍🏼دکتر حسن حمیدپور، روانشناس @UTpsychologic

گفت‌وگو، چونان دانهٔ بلوط در دل خاک در دل خاک نرم جنگل، دانهٔ کوچک بلوط آرام گرفته است؛ دانه‌ای که هنوز درخت نیست، اما در خود تمام درخت را دارد. دانه‌ای که نمی‌دانیم چگونه، اما می‌دانیم اگر وقتش برسد، با نور و رطوبت و صبر، روزی قد می‌کشد، ریشه می‌دواند و قامت بلندش را به آسمان می‌سپارد. گفت‌وگو نیز چنین است: نه صدای بلند می‌خواهد، نه فوران اندیشه. تنها بستری لازم دارد از احترام، گوش دادن و تعلیق قطعیت. در این بستر چیزی پدیدار می‌شود که پیش‌تر کسی آن را نمی‌دانست، نه می‌توانست پیش‌بینی‌اش کند: معنایی نو، که از میان رابطه‌ها، از دل سکوت‌ها و از عمق آگاهی مشترک سر برمی‌آورد. درخت بلوط فقط خودِ درخت نیست، بلکه پیوندی است با خاک، باران، پرنده‌ها و دیگر درختان. گفت‌وگو نیز صرفاً تبادل واژه‌ها نیست، بلکه شبکه‌ای از ارتباطات درونی و بیرونی است؛ ریشه‌هایی پنهان که ما را به هم می‌پیوندند و شاخه‌هایی آشکار که به‌سوی آینده گشوده است.

در صورت مشاهده این موارد حتما با شماره ۱۲۳ اورژانس اجتماعی تماس بگیرید @utpsychologic

🔴نکته ای مهم درباره انتخاب پارتنر به پدر و مادر فردی که قصد ازدواج با او را دارید، توجه ویژه‌ای داشته باشید. هرچه شناخت عمیق‌تری از طرف مقابل و خانواده او پیدا کنید، تصمیم بهتری خواهید گرفت. به اعتقاد من، همسر هر فرد تا حد زیادی چکیده‌ای از ویژگی‌های پدر و مادر اوست؛ هم از نظر ژنتیکی و هم از نظر تربیتی. سال‌های مهم کودکی و نوجوانی در کنار پدر و مادر سپری می‌شود و بسیاری از باورها، رفتارها و ویژگی‌های شخصیتی در همین دوران شکل می‌گیرند. اگر در پدر و مادر فردی که قصد انتخاب او را دارید، یک ضعف یا مشکل اساسی مشاهده می‌کنید، بهتر است با دقت بیشتری تصمیم بگیرید و حتی در برخی موارد از آن انتخاب صرف‌نظر کنید. به‌ویژه در جوامع شرقی، خانواده‌ها معمولاً پس از ازدواج نیز در زندگی فرزندان خود نقش و تأثیر قابل‌توجهی دارند و اگر والدین فرد رفتارهای نامناسبی داشته باشند، ممکن است آرامش زندگی مشترک را تحت تأثیر قرار دهند. همسر شما عصاره‌ای از تربیت و ویژگی‌های خانوادگی خویش است؛ هم به دلیل وراثت و هم به دلیل سال‌های مهم رشد و تربیت. بنابراین توجه به خانواده، به‌خصوص پدر و مادر طرف مقابل، از اهمیت زیادی برخوردار است. این تصور که «فقط خود فرد مهم است و پدر و مادر اهمیتی ندارند» چندان درست نیست. بسیاری از ویژگی‌ها، عادت‌ها، نگرش‌ها و الگوهای رفتاری والدین، به شکل‌های مختلف در فرزندان نیز دیده می‌شود. به همین دلیل، شناخت خانواده طرف مقابل می‌تواند یکی از مهم‌ترین بخش‌های فرایند انتخاب همسر باشد @UTpsychologic

فرزند کپسولی شده ی پدر و مادر به پدر و مادر فردی که قصد ازدواج یا برقراری رابطه با او را دارید، توجه ویژه‌ای داشته باشید. هرچه شناخت عمیق‌تری از طرف مقابل و خانواده او پیدا کنید، تصمیم بهتری خواهید گرفت. به اعتقاد من، همسر هر فرد تا حد زیادی چکیده‌ای از ویژگی‌های پدر و مادر اوست؛ هم از نظر ژنتیکی و هم از نظر تربیتی. سال‌های مهم کودکی و نوجوانی در کنار پدر و مادر سپری می‌شود و بسیاری از باورها، رفتارها و ویژگی‌های شخصیتی در همین دوران شکل می‌گیرند. اگر در پدر و مادر فردی که قصد انتخاب او را دارید، یک ضعف یا مشکل اساسی مشاهده می‌کنید، بهتر است با دقت بیشتری تصمیم بگیرید و حتی در برخی موارد از آن انتخاب صرف‌نظر کنید. به‌ویژه در جوامع شرقی، خانواده‌ها معمولاً پس از ازدواج نیز در زندگی فرزندان خود نقش و تأثیر قابل‌توجهی دارند و اگر والدین فرد رفتارهای نامناسبی داشته باشند، ممکن است آرامش زندگی مشترک را تحت تأثیر قرار دهند. همسر شما عصاره‌ای از تربیت و ویژگی‌های خانوادگی خویش است؛ هم به دلیل وراثت و هم به دلیل سال‌های مهم رشد و تربیت. بنابراین توجه به خانواده، به‌خصوص پدر و مادر طرف مقابل، از اهمیت زیادی برخوردار است. این تصور که «فقط خود فرد مهم است و پدر و مادر اهمیتی ندارند» چندان درست نیست. بسیاری از ویژگی‌ها، عادت‌ها، نگرش‌ها و الگوهای رفتاری والدین، به شکل‌های مختلف در فرزندان نیز دیده می‌شود. به همین دلیل، شناخت خانواده طرف مقابل می‌تواند یکی از مهم‌ترین بخش‌های فرایند انتخاب همسر باشد هم از نظر ژنتیکی و هم از نظر تربیتی. سال‌های مهم کودکی و نوجوانی در کنار پدر و مادر سپری می‌شود و بسیاری از باورها، رفتارها و ویژگی‌های شخصیتی در همین دوران شکل می‌گیرند. اگر در پدر و مادر فردی که قصد انتخاب او را دارید، یک ضعف یا مشکل اساسی مشاهده می‌کنید، بهتر است با دقت بیشتری تصمیم بگیرید و حتی در برخی موارد از آن انتخاب صرف‌نظر کنید. به‌ویژه در جوامع شرقی، خانواده‌ها معمولاً پس از ازدواج نیز در زندگی فرزندان خود نقش و تأثیر قابل‌توجهی دارند و اگر والدین فرد رفتارهای نامناسبی داشته باشند، ممکن است آرامش زندگی مشترک را تحت تأثیر قرار دهند. همسر شما عصاره‌ای از تربیت و ویژگی‌های خانوادگی خویش است؛ هم به دلیل وراثت و هم به دلیل سال‌های مهم رشد و تربیت. بنابراین توجه به خانواده، به‌خصوص پدر و مادر طرف مقابل، از اهمیت زیادی برخوردار است. این تصور که «فقط خود فرد مهم است و پدر و مادر اهمیتی ندارند» چندان درست نیست. بسیاری از ویژگی‌ها، عادت‌ها، نگرش‌ها و الگوهای رفتاری والدین، به شکل‌های مختلف در فرزندان نیز دیده می‌شود. به همین دلیل، شناخت خانواده طرف مقابل می‌تواند یکی از مهم‌ترین بخش‌های فرایند انتخاب همسر باشد. @UTpsychologic