•یادداشت های زیرِ تخت•

اینو اولین بار کیاوش برام فرستاد، از همون اولین دفعه که شنیدمش عاشقش شدم.

🩵 🧲 @Fuckinmusics

‏چگونه‌ای؟ سرد، تهی، کناره‌جو، بی‌خاطره، بی‌آرزو.

سالاد آبی؛ روحیه‌ی لطیفِ آقای منوچهر گلنوش.

Music, Poem, picture of your day Idk just send me something @themaahii

تو اینستاگرام اجرای این آقا (Khalid Wardak) رو دیدم و شروع کردم به گشتن دنبال فایلی که اینجا بتونم آپلودش کنم؛ تو کامنتا پی اسمش بودم که دیدم یه سریا اومدن و نوشتن که موسیقی فولک رو با استایل غربی اجرا نکنید و چیزای منفیِ از این قبیل. جدا از این که بازخوانی به شکل خیلی تمیزی انجام شده، یک درک خوبی لازمه تا آدما تو همون نقطه قبلی باقی نمونن. درسته که اصالت به ترانه‌ و متن اولیه خیلی مهمه ولی حرکت نکردن به سمت جلو و موندن توی مسیری که نیاکان ما انتخاب کردن‌، دگم بودن آدم رو می‌رسونه. اگر نتونیم خودمون رو با نظرات و ایده‌های دیگه که اتفاقا مخالف عقیده‌مون هم شاید باشن نسنجیم و سعی نکنیم با جریانی که در حال حرکته همگام بشیم، چجوری می‌تونیم از تکرار اشتباهات جلوگیری کنیم؟ می‌شه با انعطاف بیشتر به موضوعات نگاه کرد و با آزمون و خطا، تشخیص داد که چی درسته و چی غلط..!! این مسئله تو اتفاقات ایران هم تاثیر مهمی داره و می‌تونیم به وضوح ببینم که تعصب بیش از حد روی یک یا چند ایده، یک کشور و ملت رو به کجا می‌رسونه.

احتمالا سبکش می‌شه فولک/آکوستیک/آلترناتیو

دیگه خونه خیلی به خونه شدن نزدیک شده..!!

ایران یه کشوره با حدود ۱٫۶ میلیون کیلومتر مربع، از جنگل شمال و کوه البرز تا کویر لوت و خلیج فارس، آب و هوای متنوع داره و از لحاظ منابع هم نفت و گاز غنی، مس و آهن، زعفران، پسته و انار معروفه. تاریخش از هخامنشی‌ها و کوروش و تخت جمشید شروع می‌شه، با حافظ، فردوسی و ابن‌سینا پر از افتخاره. همچنان ایران:

«چون رژیم در بند دروغ‌های خودش است، باید همه‌چیز را جعل کند و وارونه جلوه دهد. باید گذشته را جعل کند. باید حال را جعل کند و باید آینده را هم جعل کند. باید آمارها را جعل کند. باید منکر این شود که یک دستگاه امنیتی فراگیر، غیرپاسخگو، و خودسر دارد. باید وانمود کند به حقوق بشر احترام می‌گذارد و باید وانمود کند کسی را مورد پیگرد و آزار قرار نمی‌دهد. باید وانمود کند از هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌ترسد. باید وانمود کند در هیچ موردی وانمود نمی‌کند.» - قدرت بی‌قدرتان، واتسلاف هاول

بدترین چیزِ آتئیست بودن این است که براساس اعتقاداتِ نداشته‌ام می‌دانم تمام این بی‌پدرها هیچ عقوبتی در دنیای دیگر نخواهند دید_ تمام‌شان قسر در خواهند رفت. این خیلی ناراحت‌کننده است؛ هر چه را بکاری درو نمی‌کنی، هر چه بکاری همان‌جا که کاشته‌ای باقی می‌ماند. جز از کل استیو تولتز

خلاصه این‌که بیشترمون پول نداریم، تفریح جالبی نداریم، شادی نداریم، اعصاب نداریم، آموزش درست و حسابی نداریم، آرامش نداریم، یه مدت می‌گفتن «حداقل امنیت داریم» که اون هم هیچ‌وقت نداشتیم و نداریم، کار درست نداریم، اینترنت نداریم و هزار و یک چیز دیگه که می‌شه ازش یک لیست بلند درست کرد. به جاش یه مقدار زیادی غصه داریم و یه حجم بی‌نهایتی از اضطراب. الآن اگه داریم ادامه می‌دیم فقط به خاطر یک‌سری داشته‌های کوچیکه که هنوز واسه‌مون باارزشن و اون یه مقدار امیدی که شاید ته دلمون مونده باشه. هرکسی دنبال یه نخ باریکه که فقط به زندگی متصل بمونه. همین.

دست و دلم به نوشتن نمی‌رود. احساس می‌کنم پسرکی که یادداشت‌هایش را زیر تخت‌ش پنهان می‌کرد هم در اعتراضات کشته شده. نوشتن و روزمره‌ی معمولی بماند برای روزهای بهتر. روزهایی که حق طبیعیِ آدمی وابسته به اجازه‌ی یک مشت کودن نباشد.