Saved Messages

انتخاب پدیده‌ی پیچیده‌ای است. انسان چون انتخاب می‌کند، انسان است. انتخاب می‌کند و بر انتخابش پای می‌فشارد. پای فشردن بر انتخابی که آزادانه باشد تحسین‌برانگیز است. اما چه بسیار که انتخابی ظاهراً آزادانه، محصول سلسله‌ای از علل ناپیدای احساسی و روانی است. مشکل این‌جاست که عمر انسان محدود و بازگشتن از انتخابی که جوانی، عشق، رابطه‌ی انسانی، عقیده و ده‌ها دارایی دیگر را معطل یا ضایع کرده است، گاهی محال است. • ارتداد.

صبح شنبه :

کلاس درسی که دوست داشتم صبح های شنبه داشته باشم :( 💡 @agha_kamal

نمی‌دانم چرا تحمل جمعیت را ندارم. تحمل زندگی فامیلی را ندارم. من آن‌قدر به تنهایی خودم عادت کرده‌ام که در هر حالت دیگری خودم را بلافاصله تحت فشار و مظلوم حس می‌کنم. تا دور هستم دلم می‌خواهد نزدیک باشم و نزدیک باشم و نزدیک که می‌شوم می‌بینم اصلاً استعدادش را ندارم. • فروغ فرخزاد.

«هر کس باید بتواند به جایی پناه آورد، چون مواردی پیش می‌آید که حتماً لازم است انسان بتواند به یکجا، به هر کجا که باشد برود.» - جنایت و مکافات؛ فئودور داستایوفسکی. #کتاب_بخوانیم @monadchannel

غمت غمگینم کرده اما، دوستت دارم.

‏به خودت میای می‌بینی داری برای مسئله‌ای که قبل‌تر چندین‌بار پذیرفتی، غصه می‌خوری! پس بخواب. توو بیداریه که تلخه حقایق.

لالا کن دختر زیبای شبنم..

آدم‌هايی که بیش‌تر از من و تو سرشان می‌شود می‌گویند انسان متمدن کسی است که در تنهایی احساس تنهایی نکند. تو باید برای خودت یک دنیای درونی داشته باشی و هم‌چنین تکیه‌گاه‌های ثابت روحی و فکری! یعنی در عین حال که در میان مردم زندگی می‌کنی خودت را کاملاً از آن‌ها بی‌نیاز بدانی. مردم هیچ به ما نمی‌دهند که ما خودمان از به‌دست آوردنش عاجز باشیم. از مردم، فقط رنج و ناراحتی و سر و صدای بی‌خود نصیب آدم می‌شود.

تنهای تنها در اتاق نشسته‌ام و به تو فکر می‌کنم و اگر بگویم حالم خوب است، دروغ گفته‌ام چون سرگردانی روح من درمان پذیر نیست و من می‌دانم که هرگز به آرامش نخواهم رسید. چه باشی چه نباشی.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ داستان دست ها :)))

داستان دست‌ها :)))

إذا بكت المرأة على رجل، فانها تحبه من قلبها. لكن إن بكى الرجل على المرأة، فلن تجد على وجه الارض رجلاً يحبها مثله. اگر زنی برای مردی گریه کند، پس او را از ته قلبش دوست می‌دارد‌. اما اگر مردی برای زنی گریه کند به این معناست که آن زن دیگر نمی‌تواند مردی مانند او را روی زمین پیدا کند.

احساس می‌کنم زیادی برای درست و به جا بودن روابطم تلاش کردم. توپی که فقط تو دنبالش بدویی حتی اگر گل بشه هم برندت نمی‌کنه.

و می‌دانید چه چیز دیگری غمگینم می‌کرد؟ حضور من برای او مهم نبود. این من بودم که نمی‌گذاشتم فراموش شوم. و آنقدر برای این کار تلاش کرده‌ام که حالا دیگر برایم مهم نیست. واقعا نیست. خسته‌ام و هر تلاشی برای به یاد ماندن مرا به سوی خاطرات ناامیدکننده‌ای سوق می‌دهد.

از کوشش بی‌فایده‌ی خود دست کشیدم. ‌ در بستر مرداب چه حاجت به تکاپوست؟