Nasr - نَصر

«عبادت الله، تو را به حقیقتِ انسانیتت بازمی‌گرداند! روح انسان بر عبادت سرشته شده و در ژرفای وجودش نیازی گریزناپذیر به بندگی نهفته است. همان‌گونه که انسان ناگزیر نفس می‌کشد، می‌خورد، می‌آشامد، می‌اندیشد و سخن می‌گوید، ناگزیر نیز چیزی را می‌پرستد. هیچ انسانی از عبادت خالی نیست. اگر الله را نپرستد، بی‌تردید چیز دیگری را معبود خود خواهد ساخت؛ خواه لذت، خواه مال، خواه مقام، خواه معشوق، و حتی گاه جامه و دارایی خویش. چنان‌که پیامبر ﷺ فرمود: «تَعِسَ عَبْدُ الدِّينَارِ، وَالدِّرْهَمِ، وَالْقَطِيفَةِ، ‌وَالْخَمِيصَةِ». (بنده ی دينار و درهم و خمیصه و خمیله (پارچه های نفيس) نابود باد.) (بخاری) پس قاعده‌ای استثناناپذیر وجود دارد: هر انسانی عابد است. حتی کسی که خود را بی‌دین یا ملحد می‌داند، در حقیقت اسیر خواهش‌ها و هوس‌های خویش است. ابن قیم رحمه‌الله چه نیکو سروده است: ‌أَرْوَاحُهُمْ ‌في ‌وَحْشَةٍ وَجُسُومُهُمْ  في كَدْحِهَا لَا في رِضَا الرَّحْمنِ هَرَبُوا مِنَ الرِّقِّ الَّذِي خُلِقُوا لَهُ فَبُلُوا بِرِقِّ النَّفْسِ والشَّيْطَانِ یعنی: ارواحشان در وحشت و تن‌هایشان در رنج است؛ رنجی که برای خشنودی رحمان نیست از بندگی‌ای که برای آن آفریده شده بودند گریختند، اما به بندگیِ نفس و شیطان گرفتار شدند. خلاصه آن‌که: عبادت، هم وظیفه است، هم نعمت، و هم ضرورتی برای جان انسان. ما نه تنها به عبادت مأموریم، بلکه به آن نیازمندیم؛ زیرا زندگیِ بی‌عبادت، تاریک، تهی و دور از حقیقتِ خویش است.» شیخ د. صالح بن عبدالعزیز سندی حفظه الله مجالس العقیده @RakanFarsi | راکان

تأثیر عقیده‌ی صحیح در حسن خاتمه «از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی بر بنده آن است که زندگی‌اش به خیر پایان یابد و پروردگار خویش را با توحید و ایمان ملاقات کند. سلف صالح، با وجود عبادت‌ها و اعمال فراوانشان، همواره از سوء خاتمه بیم داشتند و از الله متعال تا واپسین لحظه‌های عمر، ثبات و استقامت می‌خواستند؛ زیرا ارزش و اعتبار انسان به پایان نیکوی اوست، نه صرفاً آغاز راه، و کامیابی حقیقی در پایداری بر حق تا هنگام دیدار پروردگار نهفته است. حسن خاتمه امری اتفاقی و بی‌سبب نیست، بلکه اسباب بزرگی دارد که قرآن و سنت بر آن دلالت کرده‌اند؛ و از مهم‌ترین آن‌ها، درستی عقیده و سلامت باور است. عقیده، بنیاد دین و ریشه‌ای است که همه اعمال بر آن بنا می‌شوند. هرگاه این اصل سالم باشد، آنچه بر آن ساخته می‌شود نیز صالح و استوار خواهد بود. از همین رو، دعوت همه پیامبران علیهم‌ السلام پیش از هر چیز بر اصلاح توحید و یکتاپرستی و اختصاص عبادت برای الله متعال استوار بود، سپس سایر احکام و تکالیف مطرح می‌شد. یکی از روشن‌ترین دلایل بر نقش عقیده‌ی صحیح در نجات و فرجام نیک، حدیث قدسی است که الله متعال می‌فرماید: «ای فرزند آدم! اگر با گناهانی به اندازه‌ی پهنه‌ی زمین نزد من بیایی، سپس مرا در حالی ملاقات کنی که هیچ چیز را شریک من قرار نداده باشی، من نیز به همان اندازه آمرزش به تو خواهم بخشید.» (ترجمه) این حدیث عظمت توحید را آشکار می‌سازد و نشان می‌دهد که پاک ماندن از شرک، از بزرگ‌ترین اسباب مغفرت و رستگاری در روز ملاقات الله متعال است. البته مقصود، کوچک شمردن گناهان نیست؛ بلکه بیان این حقیقت است که توحید، بزرگ‌ترین وسیله‌ی تقرب به الله متعال و اساس نجات و قبولی اعمال است. الله متعال می‌فرماید: ﴿يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ﴾ (الله مؤمنان را به سبب سخن استوار، در زندگی دنیا و آخرت ثابت‌قدم می‌گرداند.) پس اهل ایمان راستین و توحید خالص، به اندازه‌ی ایمان و یقین خود از این تثبیت و استواری بهره‌مند خواهند شد. به همین سبب، سلف صالح توجهی ویژه به عقیده داشتند؛ زیرا می‌دانستند که ثبات هنگام مرگ، ثمره‌ی ثبات بر حق در طول زندگی است. در مقابل، اگر توحید و عقیده‌ی صحیح از بزرگ‌ترین اسباب حسن خاتمه است، بدعت‌ها و هواهای نفسانی نیز از بزرگ‌ترین خطرهایی هستند که می‌توانند دین و سرانجام انسان را تهدید کنند؛ زیرا قلب را فاسد می‌سازند، پیروی از سنت را تضعیف می‌کنند و انسان را از راه مؤمنان دور می‌گردانند. از همین رو، نصوص شرعی به شدت از آن‌ها برحذر داشته‌اند و سلف صالح سخت از آن‌ها بیم داشتند. از جمله نصوصی که خطر بدعت و انحراف فکری را نشان می‌دهد، سخن پیامبر ﷺ دربارهٔ خوارج است: «از دین بیرون می‌روند، همان‌گونه که تیر از شکار بیرون می‌جهد.» (ترجمه) این حدیث بیانگر آن است که انحراف در عقیده و منهج، مسئله‌ای ساده و کم‌اهمیت نیست، بلکه ممکن است انسان را به اندازه‌ی میزان مخالفتش با حق، به گمراهی بزرگی بکشاند. از همین رو، سلف صالح سلامت از هواهای نفسانی و بدعت‌ها را نعمتی بزرگ می‌دانستند که سزاوار شکرگزاری است. عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما می‌فرمود: «پس از نعمت اسلام، به هیچ چیز به اندازه‌ی این شادمان نشده‌ام که دلم به چیزی از این هواها و بدعت‌ها آلوده نشده است.» بنگرید که چگونه آنان مصونیت از بدعت‌ها را در جایگاهی والا قرار داده‌اند؛ زیرا آثار ویرانگر آن را بر دل، دین و سرانجام انسان به‌خوبی می‌شناختند. از این رو، اهل سنت پایبندی به سنت پیامبر ﷺ و تمسک به وحی را از بزرگ‌ترین عوامل ثبات می‌دانند و معتقدند که فاصله گرفتن از راه سلف صالح تنها یک خطای علمی نیست، بلکه مسیری است که می‌تواند به اندازه‌ی میزان انحراف، بر قلب و ایمان انسان اثر بگذارد. آنان همواره از الله متعال درخواست پایداری بر حق را داشتند؛ زیرا دل‌ها میان دو انگشت از انگشتان رحمان است و او آن‌ها را هرگونه که بخواهد می‌گرداند. بنابراین، شایسته است که مسلمان به اصلاح و تصحیح عقیده‌ی خویش اهتمام ورزد، توحید و اصول ایمان را بیاموزد، از شرک، بدعت‌ها و هواهای نفسانی برحذر باشد و بزرگ‌ترین دغدغه‌ی خود را سلامت قلب و باورش قرار دهد؛ زیرا هرگاه بنده، پروردگارش را در حالی ملاقات کند که موحد، پیرو سنت و پاک از شرک و هواپرستی باشد، امید او به مغفرت، رحمت و حسن خاتمه‌ی الهی بیشتر خواهد بود. از الله متعال مسئلت داریم که ما را بر توحید و سنت زنده بدارد، بر همان‌ها از دنیا ببرد، بهترین اعمال ما را پایان آن‌ها قرار دهد و بهترین روزهای زندگی ما را روز ملاقات با خودش گرداند. آمین.» شیخ د‌. عبدالله العبیلان حفظه الله ۱۹ ذی‌الحجه ۱۴۴۷ @RakanFarsi | راکان

هرگاه الله متعال تو را به راه راست هدایت کرد، گذشته‌ات را فراموش مکن. مبادا پس از چشیدن شیرینی هدایت، سال‌های غفلت خود را از یاد ببری؛ گناهانی،ر را که مرتکب می‌شدی، نصیحت‌هایی را که نادیده می‌گرفتی، و فرصت‌هایی را که الله متعال پی‌درپی به تو عطا می‌کرد تا سرانجام دلت به نور قرآن و سنت روشن شد. آن‌که دیروز محتاج صبر و رحمت الهی بود، امروز حق ندارد از دیگران انتظار دگرگونی یک‌شبه داشته باشد. هدایت، مجوز تکبر نیست؛ بلکه دعوتی است به فروتنی. زیرا هر انسان صالحی می‌داند که اگر فضل و رحمت الله نبود، هنوز در همان تاریکی‌های گذشته سرگردان بود. ﴿...وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَىٰ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾ آیه ۲۵ سوره نور (...و اگر بخشش و رحمت الله بر شما نبود هرگز هیچ یک از شما از گناهان پاک نمیشد؛ ولی الله هر کس را که بخواهد پاک میکند؛ و الله شنوای داناست.) پس بر کسانی که هنوز در راه‌اند، با دیده تحقیر منگر؛ چه بسا آنان امروز در جایی ایستاده‌اند که تو دیروز ایستاده بودی. اگر امروز بر حق ایستاده‌ای، نه به سبب شایستگی تو، بلکه تنها به سبب رحمت الله متعال است. @RakanFarsi | راکان

- فوائد شیخ الاسلام احمد بن عبدالحلیم ابن تیمیه (رحمه الله) «شایسته است کسی که به امر به معروف و نهی از منکر می‌پردازد، نسبت به آنچه بدان فرمان می‌دهد فقیه و آگاه باشد، و نسبت به آنچه از آن بازمی‌دارد نیز فقیه و آگاه باشد؛ در امر و نهی خود رفیق و نرم‌خو باشد، و در هر دو مقام بردبار و حلیم باشد. پس فقه و آگاهی پیش از امر و نهی لازم است تا معروف را به‌درستی بشناسد و منکر را از معروف تمییز دهد. رفق و نرمش هنگام امر و نهی لازم است تا نزدیک‌ترین و مؤثرترین راه را برای تحقق مقصود برگزیند. و حلم و بردباری پس از امر و نهی لازم است تا در برابر آزار و اذیتی که از سوی مخاطبان امر و نهی به او می‌رسد، شکیبا باشد؛ زیرا غالباً کسی که امر به معروف و نهی از منکر می‌کند، در این راه با اذیت و آزار روبه‌رو می‌شود. از همین رو الله متعال می‌فرماید: ﴿وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا أَصَابَكَ﴾ «به کار نیک فرمان ده، از کار زشت بازدار، و بر آنچه در این راه به تو می‌رسد شکیبا باش.»» مجموع الفتاوی، ج ۱۵، ص ۱۶۷ @RakanFarsi | راکان

مانعانِ علم؛ نمایندگان ابلیس امام ابن القیم (رحمه الله) مفتاح دار السعادة ج۱ ص۱۶۰ «نمایندگان و جانشینان ابلیس در زمین کسانی هستند که مردم را از طلب علم و فهم عمیق در دین بازمی‌دارند. اینان از شیاطینِ انس و جن به شمار می‌روند؛ چراکه میان دل‌ها و هدایت الله و راه او حایل می‌شوند.» @RakanFarsi | راکان @nasr_ctr | نصر

ارزش شبِ قدر امام ابن قیم جوزی (رحمه الله) بدائع الفوائد ج/1 ص/55 «اگر جستجوی شبِ قدر در سالِ یک شب بود، تمامِ سال را به رسیدن به آن به عبادت صرف می‌کردم، چه رسد به ده شب؟!» RakanFarsi | راکان

حیاتِ دل در سایه‌ی بازگشت به الله متعال شیخ د. صالح بن عبدالعزیز سندی قواعد في فقه القلوب «هیچ چیز نمی‌تواند آشفتگی و پراکندگی دل‌ها را التیام بخشد، جز آن‌گاه که انسان با همه وجود به سوی الله متعال رو آورد و از هر چه غیر اوست دل بکند. تنها در همین بازگشت صادقانه است که دلِ پریشان سامان می‌یابد، کدورت‌هایش زدوده می‌شود، مسیر حرکتش استوار می‌گردد، نسیم آرام‌بخش زندگی را حس می‌کند و طعم حقیقی سعادت را می‌چشد. اما هنگامی که دل به رذایل اخلاقی و شهوت‌های حرام آویخته شود، نیروی حیاتش رو به ضعف می‌رود. این ضعف، تدریجی و پیاپی بر آن چیره می‌شود تا جایی که قلب می‌میرد. و نشانه مرگ قلب آن است که دیگر نه نیکی را نیکی می‌بیند و می‌شناسد، و نه در برابر زشتی و منکر، واکنشی در خود احساس می‌کند.» @RakanFarsi | راکان

آنچه گذشت و آنچه باقی است! شیخ د. سلیمان بن سلیم الله الرحیلی حفظه الله ۱۰ رمضان ۱۴۴۳ «یک‌سوم ماه ما گذشت، و یک‌سوم مقدار کمی نیست. پس باید در اعمال خود در این یک‌سومِ سپری‌شده بنگریم؛ اگر خیری یافتیم، الله متعال را سپاسگزاری کنیم و بر آن بیفزاییم، و اگر کوتاهی دیدیم، آن را جبران نماییم. و بدانیم آنچه باقی مانده بهتر از آن چیزی است که گذشته است؛ زیرا دهه‌ آخر هنوز باقی است، و آن بهترین بخش رمضان است، و پیش از آن دهه‌ میانی قرار دارد که از دهه‌ نخست برتر است. و سنت آن است که در پایان ماه، بر میزان عمل افزوده شود» @RakanFarsi | راکان

هلال ماه در عربستان سعودی رؤیت شد. بنابراین، رمضان ۱۴۴۷ امشب آغاز می‌شود. از الله ﷻ می‌خواهیم که روزه، نماز و عبادات ما را بپذیرد و به ما توفیق دهد که لحظات گران‌بهای این ماه مبارک را در راهی که او را خشنود می‌سازد، سپری کنیم. آمین. منبع: صفحه رسمی الحرمین @RakanFarsi | راکان

#پرونده‌های_جفری_اپستین آبرویشان را برد! «نه موسیقی آنان را مؤدب کرد، و نه اختلاط و فراوانی معشوقه‌ها و روابط آزاد، آتش شهوت‌شان را خاموش ساخت! مسیحیان، یهودیان، ملحدان، سکولارها و لیبرال‌ها هرگونه پلیدی را انجام دادند، حتی به کودکان تجاوز کردند! همان زنی که همواره از حقوق و احترامش سخن می‌گفتند، بدترین سوءاستفاده را از او کردند و او را به کالایی برای هرکس که بیشتر بپردازد تبدیل نمودند! انواع آیین‌ها و زشت‌ترین محرمات را مرتکب شدند؛ از زنا و لواط گرفته تا شراب، مواد مخدر، قتل و دیگر گناهان… #فمینیست‌ها ناپدید شدند و نقدی از آنان دیده نشد، #لیبرال‌ها خاموش شدند و حتی زمزمه‌ای از آنان شنیده نشد؟! تصور کن اگر به جای #جفری_اپستین یک مرد مسلمان بود، وضعیت چگونه می‌شد و چه حجم از نقد و رسوایی به راه می‌افتاد؟ و چگونه همه مسلمانان را به جرم یک نفر بدنام می‌کردند… امت‌هایی بی‌اخلاق، بی‌دین و بی‌انسانیت. الحمدلله بر نعمت اسلام.» شیخ د. دغش بن شبیب العجمی حفظه الله @RakanFarsi | راکان

مواظب باش! آن‌کس که پیش‌تر اهل نماز و عبادت نبوده، اما با آمدنِ رمضان به نماز و عبادت روی آورده و از گناهان دور شده، «توبه‌کننده» است نه «منافق»! مبادا با سرزنش و قضاوتِ نابجا، به‌جای دلگرمی، او را از رحمتِ الهی دور سازی و ناآگاهانه، در برابر برادر خویش یاورِ شیطان شوی. محبتِ راستین آن است که از لغزشِ دینیِ کسی که دوستش داری بیمناک باشی؛ نه آنکه تلاشش برای پایبندی به دین را به تمسخر بگیری. @RakanFarsi | راکان

اثر هم‌نشینی در عروج یا سقوط انسان علّامه عبدالرحمن بن ناصر السعدی رحمه الله بهجة قلوب الأبرار، ص۱۴۰ «هم‌نشینی با نیکان، بنده را تا بلندترین درجات بالا می‌برد؛ و هم‌نشینی با بدان، او را به پائین‌ترین مراتب فرو می‌کشاند.» @RakanFarsi | راکان

معیار ارزش رضایت الله است، نه نظر مردم! شیخ د. سلیمان بن سلیم الله الرحیلی حفظه الله @RakanFarsi | راکان

بهشت را به بهای دنیا نفروش! شیخ د. صالح بن عبدالعزیز آل الشیخ حفظه الله محاضرة الشباب والاعتدال @RakanFarsi | راکان

نشانه‌های راقی‌های دروغین شیخ د. عزیز بن فرحان العنزی حفظه الله @RakanFarsi | راکان

زن؛ مخلوقِ مُکرّم در شریعت اسلام! شیخ د. عزیز بن فرحان العنزی حفظه الله ونفع به الأمة @RakanFarsi | راکان

تحریفِ حقیقت از پذیرش باطل شروع می‌شود! امام ابن القیم (رحمه الله) کتاب طب القلوب «به هر اندازه انسان به سخنان باطل گوش فرا دهد و به آن‌ها عادت کند و یا آن‌ها را بپذیرد، به همان میزان حق را از جایگاه خویش تحریف خواهد کرد.» @RakanFarsi | راکان

طلب علم؛ سربلندی دنیا و آخرت! شیخ د. هشام طاهری (حفظه الله) @RakanFarsi | راکان

از شگفتی‌های شیخ‌ الاسلام ابن‌ تیمیه (رحمه الله) که بر اخلاق والا و قلبِ پاک او دلالت می‌کند: ابن کثیر رحمه‌الله نقل می‌کند که هنگامی‌که شیخ‌ الاسلام کتاب «الاستغاثة» را تألیف کرد، ابن‌ بکری صوفی به همراه گروهی از یارانش در راه کمین کردند و شیخ‌ الاسلام را به‌ شدت کتک زدند، تا جایی که او را بر زمین انداختند و سپس گریختند. پس از آن، مردم و سربازان گرد آمدند و از شیخ‌ الاسلام خواستند اجازه دهد از ابن‌ بکری انتقام بگیرند؛ اما شیخ‌ الاسلام نپذیرفت و گفت: «یا حق با من است، یا با شماست، یا حق، حقِ الله است. اگر حق با من است، من او را بخشیدم؛ و اگر حق با شماست، اگر سخنم را نمی‌پذیرید، از من فتوا نخواهید و هرچه می‌خواهید انجام دهید؛ و اگر حق، حقِ الله است، پس الله خود هر زمان و هرگونه که بخواهد حقش را می‌گیرد.» اما آنان به سخن شیخ‌ الاسلام اعتنا نکردند و در جست‌وجوی ابن‌ بکری همه‌جا را گشتند. ابن‌ بکری جایی برای پنهان شدن نیافت، جز خانه‌ی خودِ شیخ‌ الاسلام. شیخ‌ الاسلام او را پناه داد و مخفی کرد تا نزد سلطان برایش شفاعت کند و او را ببخشند؛ و چنین نیز کرد. این رفتار شگفت، برخی از علمای اشعری را واداشت که درباره‌ی شیخ‌ الاسلام بگویند: او به اخلاقی آراسته بود که جز برای پیامبران الهی و اندکی از مردم به‌ندرت حاصل می‌شود. الله متعال شیخ‌ الاسلام ابن‌تیمیه را رحمت کند و او را در فردوس اعلی جای دهد. البداية والنهاية ج۱۴ ص۷۶ ذيل طبقات الحنابلة ج۲ ص۴۰۰ العقود الدرية ص۲۸۶ الكواكب الدرية ص١٣٩ @RakanFarsi | راکان

کم‌رنگ شدنِ دعا؛ ضعفِ توحید! شیخ د. صالح بن عبدالعزیز آل الشیخ (حفظه الله) شرح الطحاویة، ص ۵۹۸ «توحید در دل انسان ضعیف می‌گردد هنگامی که بنده دست از دعا برمی‌دارد. هرچه دعا در زندگی کم‌رنگ شود، رشته‌ی پیوند قلب با الله عزّوجل نیز کم‌رنگ‌تر می‌شود.» @RakanFarsi| راکان