روانشناسی(مطالب علمی)

جوزف کمبل :

اگر میخواهید واقعا زندگی کنید باید تلاش کنید تا در اندوه دنیا سرخوشانه مشارکت کنید.

بیایید با دقت به جمله نگاه کنیم 👇🏻 جمله، جمله ای عجیبیه و به معنی انفعال نیست، 🔅پذیرش اندوه دنیا به این معنی نیست که هیچ کاری نکنیم، اتفاقا آغاز عملِ اصلا این اندوه که باعث میشه قلب های مجروح زیادی به همدیگه پیوند داده بشه و نزدیک بشن🧠✅ این اندوه که باعث ایجاد وحدت میشه🔅 این اندوه که باعث میشه ما خویشاوندی روحی مون رو با انسان های دیگه ای که اندوه مشترکی تجربه کردن احساس کنیم

این اندوه که میتونه از من ما بسازه ✅

🔅 یکی از بزرگ ترین عصب شناسان تاریخ (آنتونیو داماسیو) پژوهش جالبی رو انجام دادند 👇🏻👇🏻 🔍برای نوزادان مختلف موسیقی های مختلف گذاشتند و دیدند اون موسیقی که بیش از همه ، هم جسم نوزاد و هم روان نوزاد رو آرام میکنه  و التیام میده 👇🏻 لالایی که به حُزن نزدیکه

یک جور تَرَنُم موزونِ حُزنِ

و بعد دقت کردند دیدند در همه فرهنگ ها لالایی ها انگار یک جوری مَحزُونَ اند و غمگینند و این حتما دلیلی داره چون لالایی ها برخواسته از عمیق ترین اتصال و اشتیاق بین مادر و نوزاده و چرا همه فرهنگ ها لالایی هایی محزون دارند ؟ این اندوه کیهانی و این حس عجیبی که نویسنده ها و شعرا و اهنگسازا و ..... هرکس سعی میکنه با کاری که داره نشونش بده انگار همه اینها نبض دردناک اما لذت بخش یک زخم جدایی که در همه ما مشترکه ✅ و انگار یک بی تابی تسلی ناپذیره و چیزی که با شکوهش میکنه اینه که

این بیتابی بزرگتر از اینه که بشه تسلی بدیش

عمیق تر از اینه که بشه راحت برطرفش کرد و باید باهاش زندگی کنی... #نتیجه. ..................