مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

Holy mother of Jesus who the fuck wrote TLOU season 2?

خدایاشکرت.

Just remember you don't have کنکور tomorrow.

ترجیح می‌دم تریلی هیجده چرخ از روم رد شه و حداقل بمیرم تا اینکه این حجم از بدن درد رو داشته باشم و زنده بمونم.

شاید خودم رو کشتم چون کی می‌خواد مانع شه واقعا.

ترکیب پریود و سرماخوردگی راستش آخرین چیزیه که بهش نیاز داشتم.

ساعت دو نصف شب، یادم اومد که آزیرافل به کرولی گفت I forgive you و کرولی در جواب گفت Don't bother.

نیاز دارم مغزم رو دربیارم و باهاش صحبت کنم بگم ببین عزیز من، قربونت بشم، انقدر فکر نکن. انقدر به همه‌چیز زیادی فکر نکن، انقدر کوچک‌ترین مسائل رو زیر ذره‌بین نبر و انقدر با جزئیات بررسی نکن. زیادی می‌بینی، زیادی فکر می‌کنی، زیادی ایراد می‌گیری، زیادی اذیتم می‌کنی. خواهش می‌کنم دو دقیقه آروم بگیر.

یه جوری تبریک روز دختر میگید انگار مثلا هر روز نباید دخترها رو پرستید و براشون مرد.

امیدوارم تپش قلب و معده‌درد من رو رها کنن چون ببخشید دیگه از توانم خارجه.

Not gonna lie, I’m kinda done with being alive.

Not gonna lie, I’m kinda done with being productive.

قهوه و انرژی‌زا گرفتم که فیکس شم ولی متاسفانه جوابگو نیست. ❤️

مثل اینکه برنامه دوشنبه‌ها لست آو آس دیدن و گریه کردنه‌. خدایاشکرت. بی‌نظیره.

حالا که بالای سر پروژه نشستم و نیم‌ساعت یه بار اسکرول می‌کنم چون دچار فلج نوشتاری می‌شم، یه ویدئو دیدم از دختری که چهارزانو نشسته بود روی اپن و لیوان شیشه‌ای رو انداخت و شکست و گفت گوش کن. گوش کن کسی داد نمی‌زنه. و من توی سرم فلش‌بک زدم به تمام دادهای ممکنی که مامان زده بود و اون سکوتی که اون من رو دعوت می‌کرد به تجربه کردن، چیزی بود که شاید توی محیط تجربه‌اش کنم اما سوالم اینه، آیا هرگز می‌شه توی سرم هم اتفاق بیفته؟ توی سرم کسی سر من داد نزنه؟ توی سر من کسی ازم جواب نخواد؟ توی سر من، کسی از من بدش نیاد؟