𝘦𝘷𝘰𝘭𝘷𝘪𝘯𝘨

مِهههه..🙂‍↕️

سال مارُ باید به آستینام تبریک بگم

لبخند‌هایم، ذوق درون چشمانم، تپش‌های بالای قلبم، همه‌اش را درون آغوش باد انداختم، تا جایی آن‌سوی اقیانوس رهایشان کند. تا دیگر با دیدن تو هوایی نشوند و خودنمایی نکنند. تا غریبانه اشک اقیانوس را ببلعند، تا آنجا که خفه شوند... تو برای من نمردی، تو آنقدر در من آمیخته شده بودی که جدا نشوی! من تکه‌هایی از خودم را دور انداختم که به تو میفهماندند می‌خواهمت. حالا دیگر مجبور نیستی تظاهر به ندانستن کنی! این بار، من می‌خواهم تو ندانی هنوز  جایی درون روح من خانه آشیانه داری...

میخورم زمین هوا میرم روزی دوبار بگا میرم.

سنگین‌ترین باری که یه آدم تو زندگیش به دوش میکشه "فکرای تو سرشه"

‏جمله “وای چقدر ساده و احمق بودم” قابلیت اینو داره که هر سال به خود پارسالت بگی.

‏آدمای اطرافت کم بشن مهم نیست، فقط واقعی بمونن

یه کاری بکن احمق، صفحه چتمون هی داره میره پایین‌تر.

هنگامی که مطمئن می‌شوند عمیق دوستشان داریم، می‌روند. -محمود درویش.

ناراحت شدی؟ ولی من فقط رفتار خودتو داشتم باهات.

اندکی صبر؛ زمین میچرخد..

مغزم: چیکا کردی با دلم! واااااای