جهان چگونه کار می کند؟

فعالیت‌بدنی عصرگاهی باعث کاهش سطح قندخون می‌شود. محققان‌اسپانیایی فعالیت‌بدنی و سطح قند خون 186 فرد دارای اضافه وزن و چاق را مورد تجزیه و تحلیل قرار‌دادند. مشخص شد که فعالیت‌بدنی در هنگام عصر نسبت به سایرین در کاهش سطح قند‌خون در طولانی مدت موثرتر است. این الگو هم در مردان و هم در زنان مشاهده‌شد. به گفته دانشمندان، زمان فعالیت بدنی در افرادی که سبک زندگی کم تحرک دارند، مستقیماً بر سطح گلوکز تأثیر می گذارد. این مطالعه در مجله Obesity منتشر شد. پیش از این، دانشمندان دریافته بودند که فعالیت‌بدنی متوسط ​​تا شدید سطح گلوکز خون را در افراد دارای اضافه وزن و چاق کاهش می‌دهد. با این‌حال، تا‌کنون مشخص نبود که آیا زمان برگزاری کلاس‌ها وزمان فعالیت براین امر تأثیر می‌گذارد یا خیر. محققان اسپانیایی تصمیم گرفتند تا بررسی کنند که چگونه فعالیت بدنی بر سطح گلوکز خون در بزرگسالان کم‌تحرکِ مبتلا به اختلالات متابولیک و چاقی تأثیر می‌گذارد. در طی 14 روز، محققان سطح قند 186 نفر با میانگین سنی 46 سال را ردیابی کردند و میزان فعالیت‌بدنی آنها را با شتاب‌سنجِ روی مچ دستشان اندازه‌گیری کردند. این تیم فعالیت بدنی را به چند دسته تقسیم کرد. صبح از ساعت 6 تا 12، بعد از ظهر از ساعت 12 تا 18، عصر از ساعت 18 تا 24 و مختلط. مشخص شد که افزایش فعالیت در عصر باعث کاهش سطح کلی گلوکز خون در روز و شب می‌شود. این الگو در مردان و زنان به طور یکسان مشاهده‌شد. دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که زمان‌بندی فعالیت بدنی در افرادی که سبک زندگی کم‌تحرک دارند از اهمیت بالایی برخوردار است. ورزش عصرگاهی یا ورزش های دیگر به‌طور موثر سطح قندخون را در افراد کم‌تحرک، دارای اضافه‌وزن و چاق کاهش می‌دهد. نتایج می‌تواند چندین پیامد عملی داشته باشد، به ویژه برای کسانی که در معرض خطر ابتلا به مقاومت‌ به انسولین یا دیابت نوع 2 هستند، و اهمیت درنظر گرفتن زمان فعالیت بدنی را برجسته می‌کند. این اطلاعات ممکن است در بهبود اثربخشی مداخلات ورزشی در این گروه‌ها حیاتی باشد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

چرا گردبادها از آمریکا متنفرند؟ 🌪️⚡️ بیشترین گردبادهای کره زمین در کشور آمریکا اتفاق می افتد. کل قاره اروپا سالانه حدود ۳۰۰ گردباد رخ می دهد، در حالیکه در کشور آمریکا سالانه بیش از ۱۵۰۰ گردباد رخ می دهد. منطقه ای در کشور آمریکا به نام دره گردبادها شهرت دارد که بیشتر گردبادها در آنجا رخ می دهند. البته این منطقه مرز مشخصی ندارد، ولی شامل بخش هایی از ایالت های تگزاس،کلرادو، نبراسکا، اکلاهاما و داکوتای جنوبی و کانزاس می شود. دلیل اصلی این، جغرافی خاص آن منطقه است. در جنوب این منطقه خلیج بزرگ مکزیک با آب های گرم و در غرب این منطقه رشته کوه های راکی با هوای سرد قرار دارند، که این یک محل ایده آل برای ایجاد گردباد می باشد. هوای گرم و مرطوب از خلیج مکزیکو با هوای سرد و خشک کوه های راکی ترکیب می شود. هوای گرم به سمت بالا رفته و دربرخورد با هوای سرد، ایجاد طوفان رعد و برق می کند. هوای داخل این طوفان شروع به چرخش می کند و اگر این چرخش باندازه کافی قوی باشد، رأس آن به زمین رسیده و ایجاد گردباد می کند. ترجمه ویدیو: یاس 🌐 «Channel of Science is for all»

استفاده از فیلترهای عکس در رسانه‌های اجتماعی باعث ایجاد اختلالات روانی‌ میشود. یافته‌های جدید بر اهمیت افزایش آگاهی در مورد تأثیر دستکاری تصویر دیجیتال بر تصویر بدن و رفاه ذهنی تأکید میکند. هنگامی که تصاویر خود را در اینترنت پست می‌کنید، تصویر واقعی ارسال کنید! تمام آن تغییرات در فیلترهای عکس ممکن است بیشتر از اینکه مفید باشد به سلامت روان شما آسیب برساند. یک مطالعه جدید نشان‌داده است که استفاده از فیلترهای عکس‌رسانه‌های اجتماعی با افزایش علائم دیسمورفی عضلانی، (یک وضعیت سلامت روان که با وسواس بیش از حد به عضلات و لاغری مشخص می‌شود، ارتباط‌ قوی دارد.) مطالعات قبلی نشان داده است که استفاده از فیلتر عکس با نارضایتی از بدن و رفتارهای غذایی نامنظم، به ویژه در زنان مرتبط است. در جدیدترین مطالعه‌ای که در بین جوانان کانادایی انجام شد، محققان چگونگی ارتباط استفاده از فیلتر عکس با بدشکلی عضلانی را بررسی کردند. بدشکلی عضلانی، زیرشاخه‌ای از اختلال بدشکلی بدن، با ادراک مخدوش خود از تصویر بدن مشخص می‌شود. افراد مبتلا به این عارضه بر روی عیوب درک‌شده وسواس دارند، که اغلب منجر به رفتارهای افراطی مانند ورزش شدید، رژیم غذایی سخت و استفاده از مکمل‌ها یا استروئیدها می‌شود. محققان داده های 912 شرکت کننده در مطالعه کانادایی رفتارهای سلامت نوجوانان را بررسی کردند. آنها ارتباطی بین استفاده از فیلترهای عکس که معمولاً در پلتفرم‌هایی مانندTikTok ، Instagram و سایرین دیده می‌شوند و سطوح نارضایتی از عضلات بدن و تصویر بدن، به‌ویژه در بین مردان، را کشف کردند. نتایج در مجله Body Image منتشر شد. "در مطالعه ما واضح بود که استفاده مکرر از فیلترهای عکس با سطوح بالاتر نارضایتی عضلانی و علائم کلی بدشکلی عضلانی مرتبط است. به ویژه، جنسیت نقش مهمی ایفا می کند، پسران و مردانی که از فیلترهای عکس استفاده می‌کنند انگیزه بیشتری برای افزایش عضلات خود نشان می‌دهند. در این مطالعه، "کایل تی گانسون، دکترای MSW، نویسنده اصلی این مطالعه، در یک بیانه خبری گفت: یافته‌های این مطالعه بر اهمیت افزایش آگاهی در مورد تأثیر دستکاری تصویر دیجیتال بر تصویر بدن و آرامش ذهنی تأکید می‌کند. محققان نتیجه گرفتند؛ با توجه به ماهیت در حال تحول فناوری، این یافته ها پیامدهای مهمی برای تحقیقات آینده دارند. استفاده از فیلترهای زیبایی چطور بر سلامت روان تأثیر می‌گذارد؟ مشاهده تصاویر دیگران با چهره زیبا و اندام لاغر باعث افزایش نگرش‌های منفی و نارضایتی از بدن می‌شود. همچنین ویرایش عکس‌های سلفی باعث افزایش روحیه منفی و نارضایتی از چهره خود خواهد شد. علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد که زمان صرف شده برای ویرایش عکس‌ها، منجر به افزایش نارضایتی از چهره می‌شود. بنابراین، به نظر می‌رسد که صرف وقت برای ویرایش عکس‌ها و استفاده از فیلترها در شبکه‌های اجتماعی اغلب یک کار مضر و آسیب‌زننده برای زنان و دختران جوان است و هرچه بیشتر این کار انجام شود، آسیب بیشتری به سلامت روان فرد وارد خواهد شد. حضور بیش‌ازاندازه زنان جوان در شبکه‌های اجتماعی نه‌تنها باعث می‌شود که آن‌ها ظاهر خود را با تصاویر بی‌نقص افراد مشهور و همسالان مقایسه کنند بلکه آن‌ها حتی در مقایسه با این افراد به عکس‌های فیلتر شده خود نیز رضایت نمی‌دهند. این مقایسه دائمی می‌تواند درنهایت منجر به تصویر منفی از بدن شده و عزت‌نفس فرد را از بین ببرد. عکس‌های فیلتر شده می‌تواند منجر به ایجاد اختلالات روانی شود. تا چند سال پیش جوانان برای شبیه شدن به عروسک‌های باربی تمایل زیادی به جراحی‌های زیبایی داشتند؛ این امر اگرچه همچنان رواج دارد اما امروزه، فناوری‌ها و انواع فیلترها همه‌چیز را زیبا می‌کند و هم‌زمان در کنار این زیبایی و فریبندگی، اختلالات روانی جدید نیز ایجاد می‌شود. مقایسه اجتماعی و فیلترهای زیبایی ممکن است افراد را به استاندارهای زیبایی غیرواقعی ترغیب نماید. درنتیجه‌ی این امر، جوانان ممکن است ظاهر خود را از تصاویر ویرایش شده‌ای که با دیگران به اشتراک می‌گذارند، جدا بدانند. این‌یک نوع خاص از خودشیء‌سازی است که حتی ممکن است به بیماری‌های روانی جدی مانند اختلال بدشکلی بدن منجر شود. خود واقعیتان را در آغوش بگیرید. به یاد داشته باشید که آنچه ما به‌عنوان نقص خود می‌بینیم بخشی از چیزهایی است که ما را برای دیگران جذاب می‌کند.خیلی به دنبال تغییر چهره‌تان برای جلب‌توجه و رضایت دیگران نباشید و چهره واقعیتان را بپذیرید چراکه همین ظاهر واقعی و بدون فیلتر برای دیگران جذاب‌تر است. برای کنار آمدن با چهره واقعی خود، باید خودباوری را تمرین کرد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

تنظیم دمای بدن مشکل اساسی پیش‌روی یک جانور، حفظ محیط داخلی در وضعیتی است که کارکرد طبیعی سلولی ممکن شود. واکنش‌های بیوشیمیایی به محیط شیمیایی و نیز به شدت به دما حساس‌اند، این‌رو، این مقاله چگونگی تثبیت محیط شیمیایی را بررسی می‌کند. همهٔ آنزیم‌ها دارای یک درجه حرارت اپتیمال (بهینه) هستند؛ در دمای بالاتر یا پائین‌تر از این حد بهینه، عمکرد آنزیم مختل می‌شود. بنابراین دما، محدودیتی جدی برای زیست جانوران ایجاد می‌کند، جانورانی که همگی باید ثبات بیوشیمیایی خود را حفظ کنند. هنگامی که دما خیلی کاهش می‌یابد، فرآیندهای متابولیکی یا سوخت‌وسازی کُند می‌شوند و مقدار انرژی‌ای که جانور می‌تواند برای فعالیت و تولیدمثل استفاده کند را کاهش می‌دهند. هرگاه درجه حرارت بدن خیلی افزایش یابد، واکنش‌های سوخت‌وسازی نامتعادل شده، فعالیت آنزیمی از کار افتاده یا از بین می‌رود. بنابراین جانوران تنها در طیف محدودی از درجه حرارت که اغلب بین صفر تا 40 درجهٔ سانتیگراد است، می‌توانند موفق باشند. جانوران باید محل سکونتی بیابند که مشکلی با تغییرات وسیع دما نداشته باشند، یا آن‌ها باید راهی پیدا کنند تا سوخت‌وساز خود را مستقل از تغییرات وسیع دما پایدار کنند. اندوترمی (Endothermy) و اکتوترمی (Ectothermy) مدت‌های طولانی، واژه‌های خونسرد (Cold-blooded) و خونگرم (Warm-blooded) برای تقسیم جانوران به دو گروه استفاده می‌شدند؛ بی‌مهرگان و مهره‌دارانی که به وقت لمس کردن، سرد حس می‌شدند و سایرین که چنین نبودند مانند انسان‌ها، پستانداران و پرندگان. این درست است که اغلب (ولی نه همیشه)، درجه حرارت بدن پستانداران و پرندگان بالاتر از درجه حرارت بدن جانوران به اصطلاح خونسرد هستند، اما یک جانور خونسرد ضرورتاً سرد نیست. ماهیان مناطق حارّه، حشرات و خزندگان بدون پرواز که زیر نور خورشید حمام آفتاب می‌گیرند، ممکن است دارای درجه حرارت بدنی همسان یا بیش‌از پستانداران باشند. بالعکس، خیلی از پستانداران خونگرم در هنگامی که به خواب زمستانی می‌روند، اجازه می‌دهند تا درجه حرارت بدنشان به حدود نقطهٔ انجماد آب برسد. بنابراین متأسفانه باید گفت، واژه‌های خونسرد و خونگرم، انتزاعی و غیر اختصاصی هستند. اما هم‌چنان سرسختانه در واژه‌نامه‌های علمی جای دارند و در بیشتر مقالات و کتب علمی همچنان به کار می‌روند، آنچنان که اکثر زیست‌شناسان پذیرش بکارگیری این واژه را ساده‌تر از تغییر دادن آن یافته‌اند. جانورشناسان اغلب اوقات از واژه‌های پوئیکیلوترمیک (تغییر دمای بدن با تغییر دمای محیط) و هومئوترمیک (ثبات دمای بدن، با تنظیم مستقل از دمای محیط) به ترتیب به جای واژه‌های خونسرد و خونگرم، استفاده کرده‌اند. این واژه‌ها که به قابلیت تنظیم دمای بدن اشاره می‌کنند، بسیار دقیق و سازنده هستند، اما هنوز مشکلاتی دارند. برای مثال، ماهیان اعماق دریاها، در محیطی بدون تغییرات دمایی قابل درک زندگی می‌کنند. علیرغم آنکه دمای بدن آن‌ها کاملاً ثابت است، مجاز نیستیم چنین ماهیانی را هومئوترمیک ( به معنی تنظیم دمای بدن در صورت تغییر دمای محیط) تلقی کنیم، زیرا عملاً چنین نیست. علاوه بر این، بسیاری از پرندگان و پستانداران هومئوترمیک اجازه می‌دهند که دمای بدنشان بین شب و روز و یا در مدت خواب‌های فصلی تغییر نماید. با این حال، فیزیولوژیست‌ها ترجیح می‌دهند به روش دیگری سازوکارهای تنظیم دمایی را مقایسه کنند، روشی که نشان‌دهندهٔ این حقیقت است که دمای بدن جانوران محصول تعادل بین گرمای به‌دست‌آمده و گرمای ازدست‌رفته است. همهٔ جانوران گرما را از سوخت‌وساز سلولی تولید می‌کنند، اما در بسیاری از آن‌ها سرعت هدایت گرما به خارج از بدن، وابسته به سرعت تولید گرما است. در این جانوران که گروه خونسردها هستند ( اکثریت عمدهٔ جانوران نیز متعلق به این گروه هستند)، درجهٔ حرارت بدن منحصراً به وسیلهٔ محیط تعیین می‌گردد. بسیاری از جانوران متعلق به این گروه به طور رفتاری، از محیط بهره‌برداری می‌کنند تا محل‌هایی با درجه حرارت مطلوب‌تر، (همچون یافتن مکانی برای حمام آفتاب) انتخاب نمایند، اما منبع انرژی مورد استفاده برای افزایش دمای بدن، از محیط می‌آید نه از درون بدن. در گزینهٔ دیگر، برخی جانوران توانایی این را دارند که برای افزایش دمای بدنشان تا سطح مناسب و تثبیت این دما، حرارت سوخت‌وسازی لازم را به طور پایداری تولید نمایند. چون منبع گرمایی بدن این جانوران داخلی است، آن‌ها را خونگرم (اندوترمی) می‌نامند. این گروه اندک اندوترمیک در سلسلهٔ جانوران، عبارتند از پرندگان، پستانداران، اندکی از خزندگان بی‌پرواز، ماهیان سریع شناگر و برخی حشرات که حداقل به شکل جزئی اندوترمی هستند. ادامهٔ مطلب 🌐 «Channel of Science is for all»

مطالعه جدید نشان می دهد که گرانش می تواند بدون جرم وجود داشته باشد. گرانش بدون جرم چیست؟ هم قوانین انقلابی نیوتن که تأثیر جهانی آن را توصیف می کند و هم پیشنهاد انیشتین در مورد فرورفتگی فضازمان، ما گرانش را منحصراً در قلمرو ماده تصور کرده ایم. یک مطالعه جدید نشان می دهد که گرانش می تواند بدون جرم وجود داشته باشد، و به راحتی نیاز به یکی از گریزان ترین مواد در جهان ما را از بین می برد: ماده تاریک. ماده تاریک جرمی فرضی و نامرئی است که تصور می شود ۸۵٪ از کل کیهان را تشکیل می دهد. که در ابتدا برای توضیح کهکشان‌هایی که تحت چرخش با سرعت بالا کنار هم قرار می‌گیرند، ابداع شد، هنوز مستقیماً مشاهده نشده است، و فیزیکدانان را وادار کرد تا انواع ایده‌های بیرونی را برای اجتناب از فراخوانی این ماده گریزان به عنوان راهی برای بستن سوراخ‌ها در نظریه‌های کنونی پیشنهاد کنند. آخرین پیشنهادی که در این زمینه توسط اخترفیزیکدان ریچارد لیو در دانشگاه آلاباما در هانتسویل ارائه شده است، که پیشنهاد کرده به جای ماده تاریک که کهکشان ها و اجسام دیگر را به هم متصل کند، ممکن است کیهان دارای لایه های نازک و پوسته مانندی از "نقایص توپولوژیکی" باشد. گرانش را بدون هیچ جرمی ایجاد می کند. لیو شروع به تلاش برای یافتن راه حل دیگری برای معادلات میدان انیشتین کرد که انحنای فضا-زمان را به حضور ماده در آن مرتبط می کند. همانطور که انیشتین در نظریه نسبیت عام خود در سال ۱۹۱۵ توضیح داد، فضا-زمان بسته به انرژی و تکانه آنها در اطراف دسته‌هایی از ماده و جریان‌های تابش در کیهان پیچ می‌خورد. البته این انرژی در معادله معروف اینشتین با جرم مرتبط است: E=mc2. بنابراین جرم یک جسم به انرژی آن مرتبط است، که فضا-زمان را خم می کند - و این انحنای فضا-زمان همان چیزی است که انیشتین آن را گرانش توصیف کرد، یک درجه پیچیده تر از تقریب قرن هفدهم نیوتن از گرانش به عنوان نیرویی بین دو جسم با جرم. به عبارت دیگر، گرانش به طور جدایی ناپذیری با جرم مرتبط است. به نظر لیو، اینطور نیست. لیو در کارهای خود شروع به حل یک نسخه ساده شده از معادلات میدان انیشتین کرد که امکان نیروی گرانش محدود را در غیاب جرم قابل تشخیص فراهم می کند. او می‌گوید که تلاش‌هایش «به‌دلیل ناامیدی من از وضعیت موجود، یعنی تصور وجود ماده تاریک، علی‌رغم فقدان شواهد مستقیم برای یک قرن تمام، انجام شد». راه حل لیو شامل نقص‌های توپولوژیکی پوسته‌شکل است که ممکن است در مناطق بسیار فشرده فضا با چگالی بسیار زیاد ماده رخ دهد. این مجموعه از پوسته های متحدالمرکز حاوی یک لایه نازک از جرم مثبت است که در داخل یک لایه بیرونی جرم منفی قرار گرفته است. این دو جرم یکدیگر را خنثی می کنند، بنابراین مجموع جرم دو لایه دقیقاً صفر است. اما وقتی ستاره ای روی این پوسته می خوابد، نیروی گرانشی زیادی را تجربه می کند که آن را به سمت مرکز پوسته می کشد. لیو می‌گوید:

«پوسته‌هایی که تولید می‌کند بدون جرم هستند. لیو می افزاید: اگر اینها وزن داشته باشند، «پس نیازی به تداوم این جستجوی به ظاهر بی پایان برای ماده تاریک نیست». سؤال بعدی این است که چگونه می توان پوسته هایی را که لیو از طریق مشاهدات اشاره کرده است، تأیید یا رد کرد.

لیو در مقاله خود می نویسد: "تکرار فزاینده مشاهده شکل گیری حلقه ها و صدف مانند کهکشان ها در کیهان،شواهدی را ارائه می دهد." اگرچه او اعتراف می کند که راه حل پیشنهادی او «بسیار پیشنهادی» است و نمی تواند به تنهایی فرضیه ماده تاریک را بی اعتبار کند. لیو نتیجه می گیرد: این در بهترین حالت می تواند یک تمرین ریاضی جالب باشد. اما این اولین اثبات ریاضی است که گرانش می تواند بدون جرم وجود داشته باشد. ترجمه: یاس Wild New Study Suggests Gravity Can Exist Without Mass : ScienceAlert «Channel of Science is for all»

آژانس DARPA از 6 طرح جدید برای هواپیماهای نظامی بدون سرنشین با قابلیت برخاست و فرود عمودی رونمایی کرد و پروازی‌های آزمایشی را برای سال ۲۰۲۶ در نظر دارد. آژانس DARPA در حال توسعه نسل جدیدی از هواپیماهای بدون سرنشین نظامی با قابلیت برخاست و فرود عمودی (VTOL) است. این هواپیماها که به عنوان "ایکس-پلن" شناخته می‌شوند، برای پشتیبانی از طیف گسترده‌ای از مأموریت‌های نظامی از جمله شناسایی و حمل سلاح طراحی شده‌اند.آنها برای عملیات از روی عرشه کشتی‌ها بدون نیاز به زیرساخت‌های خاص طراحی شده‌اند. DARPA امیدوار است که پروازهای آزمایشی را تا سال ۲۰۲۶ آغاز کند. این طرح‌ها مزایای متعددی نسبت به هواپیماهای بدون سرنشین سنتی دارند. آنها راه‌اندازی و بازیابی آسان‌تری دارند زیرا نیازی به باند فرودگاه ندارند. آنها می‌توانند در شرایط آب و هوایی نامناسب و بدون نیاز به خدمه زمینی یا زیرساخت پشتیبانی عمل کنند. آنها کوچکتر و سبک‌تر از هواپیماهای بدون سرنشین سنتی هستند، که به معنای حمل و ذخیره‌سازی آسان‌تر و همچنین نیاز به بسترهای پرتاب کمتری است. آژانس DARPA با شش پیمانکار دفاعی و هوافضایی برای توسعه این طرح‌ها همکاری می‌کند. این پیمانکاران شامل AeroVironment، Griffon Aerospace، Karem Aircraft، Method Aeronautics، Northrop Grumman و Sikorsky هستند. هر پیمانکار طرح VTOL خود را ارائه کرده است که از روش‌های مختلفی برای دستیابی به پرواز عمودی استفاده می‌کند. برنامه ANCILLARY بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر DARPA برای افزایش استفاده از سیستم‌های هوایی بدون سرنشین (UAS) است. DARPA قصد دارد طی سال‌های آینده میزان استفاده خود از UAS را سه برابر کند.این آژانس معتقد است که UASها پتانسیل انقلابی در نحوه انجام عملیات نظامی را دارند. طرح‌های VTOL جدید گامی مهم در راستای دستیابی به این هدف هستند. مترجم:یاس space - «Channel of Science is for all»

سلول‌های مغز ممکن است در واقع سعی کنند آینده را در طول خواب پیش‌بینی کنند. نورون‌هایی که در هنگام خواب در مرکز حافظه مغز شلیک می‌کنند، ممکن است نه تنها تجربیات گذشته را مرور کنند. آنها همچنین می‌توانند به آینده نگاه کنند و فعالیت‌هایی را تمرین کنند که هنوز اتفاق نیفتاده‌است. سلول‌های مغز در طول خواب ممکن است آینده را پیش‌بینی کنند. نورون‌ها در مرکز حافظه مغز در زمان خواب، به تمرین فعالیت‌های آینده نیز می‌پردازند. محققان دانشگاه میشیگان اثر امواج مغزی بر روی موش‌ها در زمان بیداری و خواب را بررسی کرده‌اند. آنها روابط نورون‌ها با یکدیگر را در نظر گرفته و نشان دادند که موش‌ها در زمان خواب نه تنها درباره یادگیری‌های گذشته، بلکه همچنین درباره فعالیت‌های آینده نیز می‌پردازند. این نشان می‌دهد که مغز در زمان خواب فعالیت پویا دارد. در این مطالعه، خواب ممکن است نقش مهمی در ترجیحات و یادگیری مغز ایفا کند. فعالیت عصبی موشها پس از خواب، نشان دهنده‌ی یادگیری و تجربیات آینده در زمان خواب بوده و این پژوهش ممکن است برای درک عملکرد مغز انسان‌ها در زمان خواب مفید باشد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

🧬 فرآیند رونویسی DNA با سرعت واقعی رونویسی فرآیندی است که در آن اطلاعات موجود در DNA برای تولید پروتئین در nRNA پیام رسان (mRIA) کپی می شود. 🌐 «Channel of Science is for all

آیا وزنه‌برداری می‌تواند مانع رشد شود؟ شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد زمانی که افراد جوان هستند شرکت در ورزش به‌طور بالقوه می‌تواند یک عمر عادات تناسب اندام ثابت را آغاز کند، اعتماد به نفس را افزایش دهد و حتی حس همدلی و انعطاف پذیری را القا کند. مثلا، ورزش دو و میدانی از سنین پایین می‌تواند فواید زیادی داشته باشد، این مهم است که سلامت کلی ودرتمام سنین را در نظر داشته باشیم. پاسخ سوال دیرینه، (آیا بلند کردن وزنه مانع از رشد در نوجوانان و نوجوانان می شود؟) پاسخ کوتاه: نه. اما به گفته کارول مک، DPT، CSCS ، مربی قدرت و دکتر فیزیوتراپی، برای نوجوانانی که به دنبال شروع تمرینات وزنه هستند، نکاتی وجود دارد که باید در نظر داشت. او گفت: "هیچ مدرکی مبنی بر اینکه وزنه برداری مانع رشد می‌شود، وجود ندارد." در واقع، تمرینات مقاومتی می‌تواند به ایجاد هماهنگی و قدرت در ورزشکاران جوان کمک کند و در حال حاضر فشار زیادی برای زنان ورزشکار‌جوان وجود دارد که هنگام وزنه‌زدن بتوانند پیشگیری بیشتری از آسیب دیدگی داشته باشند. همانطور که گفته شد، باید هنگام وزنه زدن، برای ایجاد فرم مناسب قبل از اضافه کردن وزن یا مقاومت به حرکات تمرکز داشته باشند. آنچه در پژوهش آمده‌است. انجمن ملی قدرت و آماده سازی بیانیه‌ای در مورد موضوع جوانان و تمرینات قدرتی منتشر کرد و دراین بیانیه خاطرنشان می‌کند: [تحقیقات] به طور فزاینده‌ای نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی در صورت تجویز و نظارت مناسب می‌تواند مزایای منحصر به فردی را برای کودکان و نوجوانان ارائه دهد.در پایان این بیانیه نگرانی‌ها در مورد تمرینات مقاومتی جوانان منسوخ خوانده‌ شد و گفته‌ شد که در حال‌حاضر اطلاعات کافی برای حمایت از این تمرین وجود دارد، البته تا زمانی که تمرین از دستورالعمل‌های متناسب با سن پیروی کند. تحقیقات منتشر شده از ایمنی تمرینات قدرتی برای جوانان حمایت می‌کند. به عنوان مثال، یک گزارش بالینی از آکادمی اطفال‌آمریکا بیان کرد که برنامه‌های تمرین مقاومتی که به درستی طراحی شده‌اند هیچ اثر منفی آشکاری بر رشد خطی، سلامت صفحه رشد یا سیستم قلبی عروقی کودکان و نوجوانان ندارند. تمرینات مقاومتی انجام شده توسط ورزشکاران جوان مزایایی را برای سلامتی طولانی مدت و عملکرد ورزشی فراهم می کند، زیرا سازگاری عصبی عضلانی را فراهم می کند.بررسی تحقیقاتی دیگری در مجله سلامت ورزشی ، اشاره کرد که آسیب‌های مربوط به تمرینات قدرتی برای شرکت‌کنندگان جوان عمدتاً به دلیل استفاده نادرست از تجهیزات، وزن نامناسب، تکنیک نامناسب یا عدم نظارت  ایجاد می‌شود. همانطور که مک اشاره‌کرد، ورزشکاران زن بیشتری نیز تشویق می‌شوند تا تمرینات مقاومتی را شروع‌کنند و دلیل‌ اصلیش، شایع بودن پارگی ACL در زنان ورزشکار است، زیرا ساختار مفاصل زانو آن‌ها با ورزشکاران مرد متفاوت است و آنها را در معرض خطر بیشتری قرار می‌دهد. با توجه به جانز هاپکینز پزشکی،  توده عضلانی کم در پاها می‌تواند این خطر را افزایش دهد، که با ساختن عضلات قدرتمند می‌تواند یک اثر محافظتی خوب داشته باشند. چگونه از آسیب در نوجوانانی که وزنه برداری می‌کنند جلوگیری کنیم؟ در حالی که پاسخ مبتنی بر تحقیق به "آیا وزنه برداری می تواند رشد را کاهش دهد؟" یک نه قاطع است، این بدان معنا نیست که این فعالیت عاری از خطر است. مانند هر تمرین دیگری، ممکن است شرکت کنندگان آسیب ببینند، به خصوص اگر حرکت را نادرست انجام دهند.مک گفت به همین دلیل است که ارائه نظارت و راهنمایی موثر در فرم مناسب بسیار مهم است و این به معنای برنامه‌های آموزشی فردی است. در این مقاله، نکاتی بیان شد که برای ارائه یک برنامه آموزشی مناسب برای ورزشکاران جوان بسیار حائز اهمیت است. یکی از این نکات این است که برنامه‌های آموزشی برای جوانان باید به مراحل سنی و مشخصات طبیعی آنان تطابق داشته باشند و نباید برنامه‌های بزرگسالان به آنان اعمال شوند. اجزای کلیدی مهمی مانند کنترل حرکتی، انعطاف پذیری، قوای جسمی، تغییرات هورمونی و سطوح بلوغ ذهنی نیاز به در نظر گرفته‌شدن دارند. همچنین توصیه شده‌است که ورزشکاران، والدین و مربیان از ایجاد برنامه های تمرینی متناسب با سن ویژه جوانان استفاده‌کنند و به نکات ارائه‌شده در اینفوگرافیک NCSA توجه کنند. که در آن راهبردهایی برای شروع و ایمن ماندن مشخص می‌شود. این راهبردها عبارتند از: در ابتدا تمرین با وزنه‌های نسبتاً سبک و همیشه دقت داشتن و تمرکز بر تکنیک صحیح تا افزایش تدریجی مقاومت به میزان 5 تا 10 درصد با بهبود قدرت و بهینه سازی عملکرد و ریکاوری با تغذیه سالم، هیدراتاسیون مناسب و خواب کافی. و همچنین اهمیت تمرینات مقاومتی برای افزایش اعتماد به نفس و بهبود عملکرد جوانان تاثیر گذار است. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

آیا وزنه‌برداری می‌تواند مانع رشد شود؟ شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد زمانی که افراد جوان هستند شرکت در ورزش به‌طور بالقوه می‌تواند یک عمر عادات تناسب اندام ثابت را آغاز کند، اعتماد به نفس را افزایش دهد و حتی حس همدلی و انعطاف پذیری را القا کند. مثلا، ورزش دو و میدانی از سنین پایین می‌تواند فواید زیادی داشته باشد، این مهم است که سلامت کلی ودرتمام سنین را در نظر داشته باشیم. پاسخ سوال دیرینه، (آیا بلند کردن وزنه مانع از رشد در نوجوانان و نوجوانان می شود؟) پاسخ کوتاه: نه. اما به گفته کارول مک، DPT، CSCS ، مربی قدرت و دکتر فیزیوتراپی، برای نوجوانانی که به دنبال شروع تمرینات وزنه هستند، نکاتی وجود دارد که باید در نظر داشت. او گفت: "هیچ مدرکی مبنی بر اینکه وزنه برداری مانع رشد می‌شود، وجود ندارد." در واقع، تمرینات مقاومتی می‌تواند به ایجاد هماهنگی و قدرت در ورزشکاران جوان کمک کند و در حال حاضر فشار زیادی برای زنان ورزشکار‌جوان وجود دارد که هنگام وزنه‌زدن بتوانند پیشگیری بیشتری از آسیب دیدگی داشته باشند. همانطور که گفته شد، باید هنگام وزنه زدن، برای ایجاد فرم مناسب قبل از اضافه کردن وزن یا مقاومت به حرکات تمرکز داشته باشند. آنچه در پژوهش آمده‌است. انجمن ملی قدرت و آماده سازی بیانیه‌ای در مورد موضوع جوانان و تمرینات قدرتی منتشر کرد و دراین بیانیه خاطرنشان می‌کند: [تحقیقات] به طور فزاینده‌ای نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی در صورت تجویز و نظارت مناسب می‌تواند مزایای منحصر به فردی را برای کودکان و نوجوانان ارائه دهد.در پایان این بیانیه نگرانی‌ها در مورد تمرینات مقاومتی جوانان منسوخ خوانده‌ شد و گفته‌ شد که در حال‌حاضر اطلاعات کافی برای حمایت از این تمرین وجود دارد، البته تا زمانی که تمرین از دستورالعمل‌های متناسب با سن پیروی کند. تحقیقات منتشر شده از ایمنی تمرینات قدرتی برای جوانان حمایت می‌کند. به عنوان مثال، یک گزارش بالینی از آکادمی اطفال‌آمریکا بیان کرد که برنامه‌های تمرین مقاومتی که به درستی طراحی شده‌اند هیچ اثر منفی آشکاری بر رشد خطی، سلامت صفحه رشد یا سیستم قلبی عروقی کودکان و نوجوانان ندارند. تمرینات مقاومتی انجام شده توسط ورزشکاران جوان مزایایی را برای سلامتی طولانی مدت و عملکرد ورزشی فراهم می کند، زیرا سازگاری عصبی عضلانی را فراهم می کند.بررسی تحقیقاتی دیگری در مجله سلامت ورزشی ، اشاره کرد که آسیب‌های مربوط به تمرینات قدرتی برای شرکت‌کنندگان جوان عمدتاً به دلیل استفاده نادرست از تجهیزات، وزن نامناسب، تکنیک نامناسب یا عدم نظارت  ایجاد می‌شود. همانطور که مک اشاره‌کرد، ورزشکاران زن بیشتری نیز تشویق می‌شوند تا تمرینات مقاومتی را شروع‌کنند و دلیل‌ اصلیش، شایع بودن پارگی ACL در زنان ورزشکار است، زیرا ساختار مفاصل زانو آن‌ها با ورزشکاران مرد متفاوت است و آنها را در معرض خطر بیشتری قرار می‌دهد. با توجه به جانز هاپکینز پزشکی،  توده عضلانی کم در پاها می‌تواند این خطر را افزایش دهد، که با ساختن عضلات قدرتمند می‌تواند یک اثر محافظتی خوب داشته باشند. چگونه از آسیب در نوجوانانی که وزنه برداری می‌کنند جلوگیری کنیم؟ در حالی که پاسخ مبتنی بر تحقیق به "آیا وزنه برداری می تواند رشد را کاهش دهد؟" یک نه قاطع است، این بدان معنا نیست که این فعالیت عاری از خطر است. مانند هر تمرین دیگری، ممکن است شرکت کنندگان آسیب ببینند، به خصوص اگر حرکت را نادرست انجام دهند.مک گفت به همین دلیل است که ارائه نظارت و راهنمایی موثر در فرم مناسب بسیار مهم است و این به معنای برنامه‌های آموزشی فردی است. در این مقاله، نکاتی بیان شد که برای ارائه یک برنامه آموزشی مناسب برای ورزشکاران جوان بسیار حائز اهمیت است. یکی از این نکات این است که برنامه‌های آموزشی برای جوانان باید به مراحل سنی و مشخصات طبیعی آنان تطابق داشته باشند و نباید برنامه‌های بزرگسالان به آنان اعمال شوند. اجزای کلیدی مهمی مانند کنترل حرکتی، انعطاف پذیری، قوای جسمی، تغییرات هورمونی و سطوح بلوغ ذهنی نیاز به در نظر گرفته‌شدن دارند. همچنین توصیه شده‌است که ورزشکاران، والدین و مربیان از ایجاد برنامه های تمرینی متناسب با سن ویژه جوانان استفاده‌کنند و به نکات ارائه‌شده در اینفوگرافیک NCSA توجه کنند. که در آن راهبردهایی برای شروع و ایمن ماندن مشخص می‌شود. این راهبردها عبارتند از: در ابتدا تمرین با وزنه‌های نسبتاً سبک و همیشه دقت داشتن و تمرکز بر تکنیک صحیح تا افزایش تدریجی مقاومت به میزان 5 تا 10 درصد با بهبود قدرت و بهینه سازی عملکرد و ریکاوری با تغذیه سالم، هیدراتاسیون مناسب و خواب کافی. و همچنین اهمیت تمرینات مقاومتی برای افزایش اعتماد به نفس و بهبود عملکرد جوانان تاثیر گذار است. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

تاثیر استرس در بارداری: دانشمندان ارتباط بین هورمون های بارداری و بهره هوشی کودک را کشف کردند. تحقیقات ارائه شده در بیست و ششمین کنگره اروپایی غدد درون ریز در استکهلم نشان می دهد که افزایش سطح کورتیزول در سه ماهه سوم بارداری می‌تواند بر نمرات بهره‌هوشی (IQ) پسران 7 ساله تأثیر منفی بگذارد. با کمال تعجب، سطح کورتیزول در خون با نمرات IQ در دختران مرتبط نیست، اما سطوح بالاتر کورتیزون ادرار نمرات آنها را بهبود می بخشد. یافته‌ها نقش مهمی که کورتیزول در رشدجنین پسران و دختران به طور مستقل دارد را برجسته می‌کند. قرار گرفتن در معرض کورتیزول در دوران بارداری( هورمونی استروئیدی که به بدن کمک می‌کند به استرس پاسخ دهد.) برای رشد جنین لازم است و بر عملکرد شناختی کودکان در مراحل بعدی زندگی تأثیر می‌گذارد. در دوران بارداری، سطح کورتیزول افزایش می‌یابد و زنان بارداری که دختر دارند معمولاً کورتیزول بیشتری نسبت به زنانی که جنین پسر دارند، ترشح می‌کنند. با این حال، در جفت، آنزیم 11β-هیدروکسی استروئید دهیدروژناز نوع 2 (11β-HSD2) با تبدیل کورتیزول به شکل غیرفعال آن به نام کورتیزون، میزان کورتیزولی را که به جنین می رسد تنظیم می‌کند. محققان بیمارستان دانشگاه اودنسه در دانمارک قبلاً نشان‌داده‌بودند که کودکان بین یک تا سه سالگی هنگامی که مادرانشان در سه ماهه سوم بارداری سطوح بالایی از کورتیزول داشته باشند، مهارت های گفتاری و زبانی پیشرفته تری دارند. اکنون، در این مطالعه، محققان داده‌های مربوط به سطوح کورتیزول و کورتیزون 943 زن باردار را در طول سه ماهه سوم بارداری وتست‌های IQ 943 کودک 7 ساله آنها از گروه Odense Child را تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که میزان کورتیزول در خون زنان باردار پسر نسبت به زنان حامله دختر کمتر است. علاوه بر این، پسرانی که در رحم مادرشان در معرض سطوح بالاتر کورتیزول قرار داشتند، در 7 سالگی در تست‌های هوشی نمرات پایین‌تری کسب کردند. دخترانی که در همین سن بودند، زمانی که مادرانشان سطوح بالاتری از کورتیزون ادرار داشتند، امتیاز بهتری در تست‌های هوشی کسب کردند. دکتر Anja Fenger Dreyer، نویسنده اصلی این مقاله، گفت: «طبق دانش ما، این اولین مطالعه ای است که ارتباط بین سطح کورتیزون ادرار در دوران بارداری و نمرات IQ در کودکان را بررسی می‌کند. در حالی که سایر مطالعات فقط به بررسی کورتیزول در خون در دوران بارداری و ضریب هوشی کودک پرداخته‌اند، ما اولین کسی هستیم که نمونه ادرار و همچنین نمونه خون پسران ودختران را جداگانه بررسی می‌کنیم. دکتر Fenger Dreyer اضافه کرد: "نتایج ما نشان می‌دهد که دختران ممکن‌است با فعالیت 11β-HSD2 جفت محافظت بیشتری داشته باشند، در حالی که پسران ممکن است در معرض قرار گرفتن در معرض کورتیزول فیزیولوژیکی مادر در دوران بارداری آسیب پذیرتر باشند." سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

اگر شما پژوهشی انجام دهید ولی آن را منتشر نکنید، آیا این علم (Science) خواهد بود؟ علم چیست؟ این در واقع سوال اصلی در مباحثه توئیتری (شبکه ایکس) بین صاحب این شبکه (ایلان ماسک) و یک مهندس کامپیوتر و از محققین ارشد متا (Yann LeCun) بوده است. در طی چند روز گذشته، این گفتگو در مورد تعریف علم، توجه هزاران فرد از جمله محققان از همه رشته‌ها را به خود جلب کرده است. بحث با توئیتی از ایلان ماسک شروع شده است (لینک). او مردم را برای پیوستن به کمپانی هوش مصنوعی اش (xAI) تشویق و بر جستجوی دقیق حقیقت تاکید کرده است. در ادامه LeCun (که به دلیل کارهایش در زمینه هوش مصنوعی و deep learning و ... شهرت دارد) این صحبت ماسک در مورد جستجوی دقیق حقیقت را مورد اشاره قرار داد و او را به خاطر انتشار نظریه‌های توطئه در شبکه اجتماعی اش مورد انتقاد قرار داد. بحث بالا گرفت و ماسک هم از LeCun در مورد دستاوردهای علمی اش در پنج سال گذشته سوال کرد. LeCun هم در پاسخ اعلام کرد که از ژانویه ۲۰۲۲ تاکنون بیش از ۸۰ مقاله علمی منتشر کرده است. او سپس این موضوع را مطرح کرد که "اگر شما پژوهشی انجام دهید ولی آن را منتشر نکنید، این علم نیست". او استدلال کرد که پژوهش (research)  تنها زمانی «علم یا همان science» است که به‌عنوان مجموعه‌ای از دانش (knowledge) جمع‌آوری شود، صحت و تکرارپذیری (correctness and reproducibility) آن مورد آزمایش و بررسی قرار گیرد و سپس منتشر (publish) شود. تعریف علم از دیدگاه LeCun واکنش‌های منفی زیادی را برانگیخت. برخی او را به خاطر اشاره نکردن به این که علم غالباً به عنوان یک روش (method) شناخته می‌شود، نقد کردند. پالمر لاکی، کارآفرین حوزه فناوری و توسعه‌دهنده هدست واقعیت مجازی Oculus، این تفکر که "کسانی که تحقیقات خود را در معرض داوری همتا قرار نمی دهند و آن را منتشر نمی کنند، فراموش‌ شده می‌میرند" را زیر سوال برد. عده‌ای دیگر استدلال کردند که پژوهش‌های علمی که در شرکت‌ها انجام می‌شود، اغلب محرمانه نگه داشته می‌شوند و حتی خارج از بخش خصوصی، طبق برخی تخمین‌ها، ۴۰ درصد داده‌های علمی از پژوهشگران دانشگاهی و دولتی منتشر نمی‌شود. پیتر کاونی، از محققین علم کامپیوتر در دانشگاه کالج لندن نیز می‌گوید: "LeCun هنوز از چگونگی کارکرد علم غافل است. گفتن این که “علم تنها زمانی علم است که منتشر شود” مانع از این می‌شود که علم به عنوان یک روش درک، که مردم می‌توانند در زندگی روزمره خود استفاده کنند، شناخته شود." او (LeCun) بعداً در مورد تعریف اولیه خود بیشتر توضیح داد که:  "علم از طریق تبادل ایده‌ها، تأیید، تحلیل، بازتولید و بهبود پیشرفت می‌کند. اگر تحقیقات خود را بالاخره به یک صورتی (نه لزوما در مجله علمی و بعد از داوری همتا) منتشر نکنید، احتمالاً تحقیقات شما هیچ تأثیری نخواهد داشت. او همچنین به اهمیت موضوع در دسترس بودن (openness) پژوهش های مربوط به هوش مصنوعی بوِیژه source code ها اشاره کرد. در ادامه افراد شناخته شده دیگری نیز در مورد نیاز به بررسی ادعاهای علمی و پاسخ به فیدبکها در این مورد بحث کرده‌اند. بحثها در توئیتر نیز اگر مبتنی بر شواهد و بر اساس استدلال باشد نیز می‌تواند مفید باشد نه این که فقط نظر شخصی باشد. چیزی که ظاهرا الان نسبت به قبل در توییتر بیشتر دیده می‌شود.   در مورد این مباحثه، مفصل تر در گزارش خبری نیچر بخوانید. Source - «Channel of Science is for all»

استفاده بیش‌ ازاندازه از رسانه‌های اجتماعی ممکن است باعث افسردگی در بزرگسالان‌ وجوانان شود. در طول چند دهه گذشته، شیوع افسردگی در نوجوانان و بزرگسالان افزایش قابل توجهی داشته‌است وهمچنین گنجاندن فناوری و رسانه‌های اجتماعی در زندگی روزمره نیز افزایش یافته است. در یک مطالعه جدید، محققان ارتباط بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی، افسردگی و سایر رفتارهای مرتبط با سلامتی بزرگسالان و جوانان را در طول زمان بررسی کردند. با این حال، مشخص نشد که دقیقاً چگونه استفاده از رسانه‌های اجتماعی و افسردگی با سایر رفتارها، مانند فعالیت بدنی، مصرف حشیش (تمایل به تا دیر وقت بیدار ماندن) و نرفتن به فضای سبز، مرتبط است. در مطالعه‌ای که در 15 می در مجله بین‌المللی سلامت روان و اعتیاد منتشر شد ، تیمی از محققان به رهبری کارشناسان مرکز کودکان جانز هاپکینز، ارتباط بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی، افسردگی و سایر رفتارهای مرتبط با سلامتی بزرگسالان وجوانان را در طول زمان بررسی کردند. تحقیقات نشان می‌دهد که وقتی استفاده از رسانه‌های اجتماعی زیاد است، افسردگی نیز زیاد است. اما سوال اینجاست که آیا به دلیل اینکه از رسانه‌های اجتماعی باعث افسردگی آن فرد شده است؟ یا به این دلیل است که افرادی که افسرده هستند تمایل بیشتری به استفاده از رسانه های اجتماعی دارند. و زمان کمتری را صرف ورزش و حضور در فضاهای سبز می کنند، این همان چیزی است که ما می‌خواستیم بفهمیم. از 376 بزرگسال جوان در کانادا (82.4 درصد زن) خواسته شد تا سه پرسشنامه آنلاین را بین ماه مه 2021 و ژانویه 2022 تکمیل کنند. در هر مرحله، شرکت کنندگان علائم افسردگی را بر اساس پرسشنامه سلامت بیمار (PHQ-9) گزارش کردند.(یک مقیاس 9 ماده‌ای که معمولاً برای اندازه‌گیری افسردگی استفاده می‌شود.) و همچنین استفاده از رسانه‌های اجتماعی، قرار گرفتن در معرض فضای سبز، فعالیت بدنی و مصرف حشیش. محققان دریافتند که اکثر شرکت کنندگان در مطالعه حداقل علائم افسردگی خفیف داشتند. یافته‌ها نشان داد شرکت‌کنندگانی که از رسانه‌های اجتماعی بیشتری استفاده می‌کردند، بیشتر افسرده بودند و افرادی‌که افسرده‌تر بودند نیز تمایل بیشتری به استفاده رسانه‌ها‌ی اجتماعی داشتند. با این حال، محققان دریافتند که استفاده از رسانه‌های اجتماعی باعث افزایش یا کاهش سطح علائم افسردگی در طول زمان نمی‌شود. محققان توضیح می‌دهند: «ما دریافتیم که اگر تمایل داشتید که فردی افسرده باشید، فردی هستید که زمان بیشتری را در رسانه‌های اجتماعی می‌گذرانید.» همچنین دریافتند که سطوح بالاتر استفاده از رسانه‌های اجتماعی و سطوح بالاتر علائم افسردگی با سطوح کمتر قرار گرفتن در معرض فضای سبز مرتبط است. علاوه بر این، مصرف حشیش‌عصرانه بیشتر نیز با سطوح بالاتر افسردگی همراه بود. نویسندگان مطالعه می‌گویند این نتایج نشان می‌دهد که استفاده از رسانه‌های اجتماعی و افسردگی با هم مرتبط هستند این تیم همچنین می‌گوید این یافته‌ها نشان می‌دهد افرادی که از افسردگی رنج می‌برند باید نسبت به مدت زمانی که در رسانه‌های اجتماعی می‌گذرانند محتاط باشند و باید تشویق شوند تا سایر عادات سالم را در سبک زندگی خود بگنجانند. در خانه بودن و ورزش نکردن، تا دیر وقت بیدار ماندن و مصرف حشیش خطرات خود را دارد. برای ارائه دهندگان آموزش به بیماران و برای والدین این مهم است که عادات سالم را در فرزندان خود ایجاد کنند.داشتن تعادل در استفاده متوسط ​​از رسانه های اجتماعی و سایر فعالیت‌ها و ورزش در فضای باز چیزی است که مردم باید در عصر دیجیتال امروز برای آن تلاش کنند. محققین معتقدند که جنبه‌های زیادی در رسانه‌های اجتماعی وجود دارد، و گام‌های بعدی مهمی برای یادگیری بیشتر در مورد تأثیر رسانه ها بر سلامت روان افراد در هر سنی، از جمله کودکان و نوجوانان نیز وجود دارد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

اکنون دقیقاً می‌دانیم که انسان‌ها و نئاندرتال‌ها چه زمانی به‌هم پیوستند. قدیمی‌ترین داستان عشق در تاریخ، در ژن ما نوشته شده‌است. باوجود ناپدید شدن نئاندرتال‌ها در حدود 40000 سال پیش، ژن‌نئاندرتال‌ها همچنان در DNA اکثر انسان‌های مدرن وجود دارد. تداوم این ژن‌های باستانی نشان می‌دهد که اجداد دور ما با انسان‌های تنومند و دماغ بزرگ روابط جنسی داشتند وتحقیقات جدید دقیقاً نشان داده‌است که این زمان‌های سکسی بین گونه‌ها چه زمانی بوده‌است. تخمین زده می‌شود که بین 1 تا 4 درصد از ژنوم همه انسان‌های غیرآفریقایی زنده‌ی امروزی از نئاندرتال‌ها می‌آید. این ژن‌ها به شکل‌گیری ظاهر و رفتار ما کمک کرده‌اند، همچنین اکنون محققان تلاش می‌کنند تا برخوردهایی را که منجر به این تبادل مواد ژنتیکی شده بود، را بازسازی کنند. محققان، برای جمع‌آوری این داستان، ژنوم 59 فرد باستانی انسان خردمند را که همگی بین 45000 تا 2200 سال سن دارند، را تجزیه و تحلیل کردند. از این تعداد، 33 نفر بیش از 10000 سال پیش زندگی می‌کردند که مرد معروف اوست ایشیم سیبری یکی از قدیمی ترین آنها بود. سپس این ژنوم های ماقبل تاریخ با ژنوم 275 انسان امروزی از سراسر جهان مقایسه شد. محققان با استفاده از نرم‌افزار کامپیوتری توانستند تکامل ژن‌های نئاندرتال را در طول هزاران سال ردیابی کنند و دقیقاً پی‌بردند که چند نسل طول می‌کشد تا آنها از هم جدا شوند. نویسندگان مطالعه می‌نویسند: «با اندازه گیری کوواریانس‌ اجداد برای هر یک از 16 فرد باستانی که بین 40000 تا 20000 [سال پیش] زندگی می‌کردند، استنباط می‌کنیم که جریان ژن نئاندرتال بین 321 تا 950 نسل قبل از زندگی این افراد رخ داده‌است. به طور خاص، آنها دریافتند که جریان DNA نئاندرتال به ژنوم انسان مدرن در یک دوره 6832 ساله رخ داده‌است که میانگین زمان ورود به آن 47124 سال پیش بوده‌است. به عبارت دیگر، رابطه‌عاشقانه بین انسان‌های خردمند و نئاندرتال‌ها حدود 47000 سال پیش آغاز شد و تقریباً هفت هزار سال به طول انجامید. تأثیر کامل این نوازش ماقبل تاریخ چیزی است که ما هنوز در تلاش برای کشف آن هستیم، اگرچه واضح است که اجداد نئاندرتال‌ها در همه مناطق‌ وهمه‌ی ژنوم ما یافت نمی شود. برخی از مناطق به طور کامل فاقد DNA نئاندرتال هستند و به همین دلیل به عنوان "صحراهای باستانی" شناخته می‌شوند، در حالی که برخی دیگراز مناطق حاوی سطوح بالایی از انواع نئاندرتال هستند. این نشان می‌دهد که بسیاری از مواد ژنتیکی که ما از عموزاده‌های باستانی خود گرفته‌ایم احتمالاً مضر بوده و بنابراین به لطف انتخاب طبیعی ناپدید شده‌اند. با این حال، ژن‌های خاصی ممکن است برای بقای ما مزایایی به‌همراه داشته باشند و به نسل‌های بعدی منتقل شده‌ باشند. محققان با کاوش در این به اصطلاح «نامزدهای تطبیقی ​​تطبیقی» با 347 ژن نئاندرتال مواجه شدند که هم در جمعیت باستانی و هم در جمعیت امروزی به خوبی حفظ شده است، «این نشان می‌دهد که بسیاری از این ژن‌ها برای مواجه انسان‌های امروزی با فشارهای محیطی خارج از آفریقا مفید بوده‌اند.» به گفته محققان، این ژن‌های مفید نئاندرتال عمدتاً در مناطقی از ژنوم یافت می‌شوند که «به رنگدانه‌های پوست، متابولیسم و ​​ایمنی مرتبط هستند.» سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

☄️ دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی ناسا یک سیاره‌ فراخوشیدی کشف کردند که ممکن‌است قابل سکونت باشد. به‌ تازگی یک سیاره‌ی فراخورشیدی در اندازه‌ای مابین زمین و زهره، با نام Gliese 12 b کشف شده‌ است که ۴۰ سال نوری از ما فاصله دارد. دمای سطح سیاره حدودا ۴۲ درجه سانتی‌گراد است؛ اگرچه از زمین‌ گرمتر‌ می‌باشد اما با این حال از بسیاری از سیارات فراخورشیدی که کشف شده دمای معقول‌تری دارد و می‌تواند آب مایع داشته باشد. سیاره Gliese 12 b به دور یک ستاره‌ی کوتوله سرخ گردش می‌کند که این گردش به تقریب معادل ۱۳ روز زمینی‌ است! نکته‌ی قابل توجه دیگر این‌ است که دانشمندان از وجود اتمسفر بر روی سیاره اطمینان ندارند، اگر این سیاره جو نازکی همانند زمین داشته‌‌ باشد، احتمال سکونت‌پذیری را دارد. Source -🌐 «Channel of Science is for all»

بلوک‌های سازنده‌ حیات بر روی زمین می توانند به راحتی در فضای بیرونی نیز شکل بگیرند. منشا حیات روی زمین هنوز مبهم است، اما ما به آرامی مراحل مربوط به آن و مواد لازم سازنده‌اش را کشف می‌کنیم. دانشمندان بر این باورند که حیات در یک سوپ اولیه از مواد شیمیایی آلی و مولکول‌های زیستی در اوایل تشکیل زمین به وجود آمد که در نهایت منجر به موجودات واقعی شد. مدتهاست که گمان می‌رود برخی از این مواد ممکن است از فضا به زمین رسیده شده باشند. اکنون یک مطالعه جدید که در Science Advances منتشر شده است، نشان می‌دهد که گروه خاصی از مولکول‌ها به نام پپتیدها می‌توانند در شرایط فضا آسان‌تر از مولکول‌های موجود در زمین تشکیل شوند. این بدان معناست که آنها می‌توانستند توسط شهاب‌سنگ‌ها یا دنباله‌دارها به زمین اولیه منتقل شوند - و ممکن است حیات در جای دیگری نیز شکل بگیرد. عملکردهای حیات در سلول‌های ما (و همه موجودات زنده) توسط مولکول‌های بزرگ و پیچیده مبتنی بر کربن (آلی) به نام پروتئین حفظ می‌شود. نحوه ساخت انواع پروتئین‌های زیادی که برای زنده ماندن به آن نیاز داریم نیز در DNA ما رمزگذاری شده‌است که خود یک مولکول آلی بزرگ و پیچیده است. با این حال، این مولکول‌های پیچیده از انواع مولکول‌های کوچک و ساده مانند اسیدهای آمینه - به اصطلاح بلوک‌های سازنده حیات - تشکیل می‌شوند. برای توضیح منشأ حیات، باید بدانیم که این بلوک‌های سازنده چگونه و کجا شکل می‌گیرند و تحت چه شرایطی خود به خود، ساختارهای پیچیده‌تری را به وجود می‌آورند. در نهایت ما باید مرحله ای را درک کنیم که آنها را قادر می سازد تا به یک سیستم محدود و خودتکثیر شونده تبدیل شوند و یک موجود زنده به وجود آید. مراحل زندگی دی‌ان‌ای منجربه  تشکیل حدود 20 اسید آمینه مختلف میشود.  دی ان ای از ۴ نوع باز آلی تشکیل می‌شود مانند حروف الفبا، این حروف در ساختار مارپیچ دوگانه در ترکیبات مختلف مرتب شده‌اند تا دی‌ان‌ای کد ژنتیکی ما را رمزگذاری کنند. پپتیدها همچنین مجموعه‌ای از اسیدهای آمینه در ساختاری زنجیره مانند هستند. پپتیدها می توانند از حداقل دو اسید آمینه ساخته شوند، اما همچنین به صدها اسید آمینه نیز می‌رسند. ترکیب اسیدهای آمینه به پپتیدها یک مرحله مهم است زیرا پپتیدها عملکردهایی مانند "کاتالیزور" یا افزایش واکنش هایی را که برای حفظ حیات مهم هستند، ارائه می‌دهند. آنها همچنین مولکول‌های هستند که‌ می‌توانستند بیشتر در نسخه‌های اولیه غشاها جمع شوند و مولکول‌های عملکردی را در ساختارهای سلول مانند محدود کنند. با این حال، علیرغم نقش بالقوه مهم آنها در منشا حیات، تشکیل خود به خود پپتیدها در شرایط محیطی در زمین اولیه چندان ساده نبود. در واقع، دانشمندانی که در این مطالعه حاضر بودند قبلاً نشان داده بودند که شرایط سرد فضا در واقع برای تشکیل پپتیدها مساعدتر است. در چگالی بسیار کم، ابرهای مولکول‌ها و ذرات غبار در بخشی از فضا به نام محیط بین ستاره ای تک‌اتم های کربن می‌توانند همراه با مولکول های مونوکسیدکربن و آمونیاک به سطح دانه های غبار بچسبند. سپس واکنش نشان می دهند تا مولکول‌هایی شبیه اسید‌آمینه تشکیل دهند. هنگامی که چنین ابری متراکم تر می‌شود و ذرات غبار نیز شروع به چسبیدن به هم می‌کنند، این مولکول‌ها می‌توانند به پپتیدها تبدیل شوند. با شبیه سازی که احتمالا درمحیط بین ستارهای در آزمایشگاه رخ می‌دهند، این مطالعه نشان می‌دهد که اگرچه تشکیل پپتیدها اندکی کاهش یافته‌است، اما از آن جلوگیری نمی‌شود. در عوض، با ترکیب سنگ ها و غبار برای تشکیل اجسام بزرگتر مانند سیارک ها و دنباله‌دارها، این اجسام گرم می‌شوند و اجازه می‌دهند مایعات تشکیل شوند. این امر تشکیل پپتید را در این مایعات افزایش می‌دهد و انتخاب طبیعی واکنش‌های بعدی که منجر به مولکول‌های آلی پیچیده‌تر می‌شود، وجود دارد. این‌فرایند در طول شکل گیری منظومه شمسی رخ داده است. بسیاری از اجزای سازنده حیات مانند اسیدهای آمینه، لیپیدها و قندها می‌توانند در محیط فضا شکل بگیرند. بسیاری از آنها در شهاب سنگ ها شناسایی شده اند. از آنجایی که تشکیل پپتیدها در فضا کارآمدتر از روی زمین است، و از آنجایی که آنها می‌توانند در دنباله دارها تجمع کنند، ممکن است تاثیرات آنها بر روی زمین اولیه بارهایی را به همراه داشته باشد که قدم‌ها را به سمت منشاء حیات در زمین افزایش دهد. بنابراین دانستن همه اینها چه‌ معنایی را می‌رساند؟ «امکان و شانس یافتن حیات بیگانه را افزایش میدهد.» بلوک‌های سازنده زندگی در سراسر جهان موجود است. اینکه چقدر شرایط باید خاص باشد تا آنها را قادر سازد در موجودات زنده جمع شوند، هنوز یک سوال باز است. وقتی این را بدانیم، ایده خوبی از گستردگی یا عدم گسترش زندگی خواهیم داشت. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

انسان‌هایی که ۳۰۰هزار سال پیش، سلاح های مرگبار چوبی می ساختند. تکنیک‌های جدید و قوی تصویربرداری، نشان می‌دهد که انسان‌ها در ۳۰۰هزار سال پیش، سلاح‌های شکاری پیچیده از چوب می ساخته اند که کلیشه‌ای از عصر حجر را بر هم زده است. باستان شناسان قبلاً شک داشتند که آیا انسان ها به اندازه ابزارهای سنگی، از ابزار چوبی استفاده می کرده اند یا نه؟ به دلیل ماهیت شکننده تر چوب، بیشتر شواهد پوسیده شده اند. اکنون با استفاده از میکروسکوپ سه بعدی و اسکنرهای میکروسی‌تی برای بررسی ۱۸۷ اثر چوبی از شونینگن در آلمان، باستان‌شناس دیرک لدر و همکارانش از اداره میراث فرهنگی ایالت نیدرزاکسن، این شک را تأیید کرده‌اند. توماس تربرگر باستان شناس دانشگاه گوتینگن توضیح می دهد:

چوب یک ماده خام حیاتی برای تکامل انسان بود، اما تنها در شونینگن است که از دوره پارینه سنگی با این کیفیت عالی باقی مانده است.

در میان این انبار از مصنوعات چوبی، بزرگترین آثار شناخته شده از دوران پلیستوسن (2.58 میلیون تا ۱۱۷۰۰ سال پیش) حداقل ۱۰ نیزه، ۷ چوب پرتاب و ۳۵ ابزار خانگی بود. همه آن‌ها از چوب‌ درخت هایی مثل صنوبر، کاج و کاج اروپایی ساخته شده‌اند. کار کردن چوب تا سطح پیچیدگی کشف شده یک فرآیند آهسته و چند مرحله ای است که به صبر و تفکر زیادی نیاز دارد. علاوه بر این، عصر ابزارها مصادف با زمانی است که نئاندرتال ها در حال تسلط بر اروپا بودند و با دیگر گونه های انسانی اولیه رقابت می کردند. سایت شونینگن همچنین حاوی شواهدی از ۲۵ حیوان قصابی شده بود که بیشتر آنها اسب بودند. محققان استدلال می کنند که این توانایی های بالای شکار، احتمالاً بسیار قدیمی تر از مصنوعات چوبی یافت شده در شونینگن می باشد. این مهارت‌ها تضمین می‌کرد که انسان‌های اولیه برای نسل‌ها به منابع غذایی با کیفیت بالا دسترسی داشته باشند و ظرفیت این افزایش در رشد مغز و مهارت‌های شناختی مرتبط را فراهم کنند. لدر و تیم در مقاله خود می نویسند: به همین ترتیب، شکار می توانست جمعیت پایدار را حتی در بخش های کمتر مساعد اروپا در دوران پلیستوسن تضمین کند و به گسترش دامنه انسان در سراسر جهان کمک کند. به طور باورنکردنی، محققان همچنین شواهدی از بازیافت پیدا کردند. ابزارهایی که شکسته یا کند شده بودند، برای اهداف جدید دوباره کار می شدند. محققان نتیجه می‌گیرند:

این مطالعه بینش‌های منحصر به فردی را در مورد تکنیک‌های نجاری پلیستوسن ارائه می‌کند.

سلاح‌های چوبی شکار شونینگن نمونه‌ای از تأثیر متقابل پیچیدگی فناوری، رفتار انسانی و تکامل انسان است. مطالعه آنها در PNAS منتشر شد. 🔗ترجمه:یاس Ancient Humans Crafted Deadly Wooden Weapons 300,000 Years A -🌐 «Channel of Science is for all»

هوش‌مصنوعی احساسات خواهد داشت. از GPT-4o چه میدانیم؟ حرف O مخفف omni می‌باشد، اولین مدل که هدفش تعامل طبیعی‌تر با انسان‌ها می‌باشد، میتواند هر ترکیبی از متن،صدا و تصویر را به عنوان ورودی بگیرد و هر ترکیبی را به عنوان خروجی تولید کند. ورودی‌های صوتی را کمتر از ۲۳۲ میلی ثانیه پاسخ میدهد که مشابه مکالمه با یک انسان است. درعملکرد متنی در زبان انگلیسی با GPT-4 Turbo برابری میکند و در زبان‌های غیر انگلیسی پیشرفت زیادی داشته است. این اولین مدل این شرکت میباشد که میتواند همه روش‌های ورودی و خروجی را باهم ترکیب کند. یعنی همزمان متن و صدا و تصویر و ویدیو را بفهمد و احساسات داشته باشد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

دانشمندان نوع جدیدی از سلول را در کبد کشف کرده اند که نقش مهمی در ترمیم آسیب دارد. این سلول‌های به تازگی کشف‌شده به روشن شدن چگونگی ترمیم کبد پس از آسیب کمک می کنند. سلول‌های لیدر‌ (Leader cells) مسئول کشیدن بافت‌های سالم به داخل زخم‌ها در حین بهبودی زخم‌ها هستند، که اساساً شکاف را پر می‌کنند و اجازه می‌دهند بازسازی سلولی اتفاق بیفتد. محققان می گویند با به‌دست آوردن اطلاعاتی جدید از این سلول‌ها و عملکردهایش می توانند زمینه را برای ساخت داروها و درمان انواع بیماری‌های کبدی را فراهم کند. این یافتهٔ مهم در مقاله ای در اول ماه مه در مجله Nature منتشر شد. دکتر نیل هندرسون، نویسندهٔ ارشد این مطالعه و استاد مرکز تحقیقات التهاب دانشگاه ادینبورگ اسکاتلند، در بیانیه ای گفت:

فناوری های پیشرفته به ما این امکان را داده اند که برای اولین بار بازسازی و ترمیم کبد انسان را با وضوح بالا مطالعه کنیم و هم‌چنین شناسایی نوع سلولی را که برای ترمیم کبد حیاتی است تسهیل کند. ما امیدواریم که یافته های بدست‌آمده به کشف درمان‌ها و داروهای جدید بسیار مورد نیاز برای بیماران مبتلا به انواع عارضه‌های کبدی سرعت ببخشد.

اندام کبد نقش مهمی در متابولیزه کردن دارو‌ها، سم‌زدایی و دفع ترکیبات مضر از بدن ایفا می‌کند؛ همچنین با تولید صفرا به امولسیفیکاسیون و جذب روده‌ای لیپیدها  کمک می‌کند. کبد همچنین توانایی قابل توجهی برای ترمیم خود پس از آسیب ناشی از بیماری‌های عفونی مانند هپاتیت ویروسی (هپاتیت B) ، باکتریایی (لپتوسپیروز) و انگلی (آمیبیازیس)، مسمومیت با داروها (استامینوفن) و بیماری کبدی الکلی دارد. با این حال، گاهی اوقات حجم آسیب و تخریب سلول‌های کبد به قدری شدید و بالا است که امکان بازسازی و التیام سریع آن میسر نیست و منجر به نارسایی حاد کبدی می شود که سالانه بیش از 2000 آمریکایی را متأثر می‌سازد. علل اصلی نارسایی حاد کبدی در بریتانیا و ایالات متحده عبارتند از: مسمومیت با N-استیل پاراآمینوفنول یا استامینوفن(APAP)، هپاتیت غیر A  و غیر E، ایسکمی، آسیب کبدی ناشی از سوء مصرف دارو، ویروس هپاتیت B و بیماری اتوایمیون. مسمومیت با استامینوفن (APAP) شایع ترین علت نارسایی حاد کبدی در بریتانیا (65.4٪ موارد) و ایالات متحده (45.7٪) است. این عارضه می تواند در عرض 48 ساعت اتفاق بیفتد و به طور بالقوه علائم و نشانه‌هایی مانند یرقان (به دلیل افزایش بیلی‌روبین خون)، خونریزی (کاهش ساخت فاکتورهای انعقادی و ترومبوپوئیتین)، تورم مغز ( آنسفالوپاتی ناشی از افزایش آمونیاک خون) و اختلال عملکرد چند اندام عارض شود. بسته به علت بیماری، برخی از موارد نارسایی حاد کبد، به عنوان مثال مواردی که در اثر مسمومیت ایجاد شده اند، می توانند  با تجویز دارو بهبود یابند. با این حال، در موارد شدید، تنها راه درمان، پیوند اورژانسی کبد است. بنابراین، درمان‌های پیش‌ترمیمی مؤثر، طراحی‌شده برای مهار و تقویت ظرفیت بازسازی و ترمیم طبیعی کبد، ضروری است. هندرسون و همکارانش برای توصیف بهتر این روند بهبودی، بافت کبدی مبتلایان نارسایی حاد کبد و نیازمند به پیوند را مورد مطالعه قرار دادند. اگرچه بسیاری از سلول‌های کبدی این بیماران می‌توانستند تکثیر شوند، اما کبد آنها هنوز نشانه‌هایی از آسیب قابل توجه را نشان می‌داد. بنابراین تیم به این فکر افتاد که آیا ترمیم کبد به چیزی بیش از ساخت سلول‌های جدید برای جایگزینی سلول‌های آسیب‌دیده نیاز دارد؟ بنابراین این تیم ژن‌های هر سلول کبدی را توالی‌یابی کردند و ژن‌های بیماران مبتلا به نارسایی حاد کبدی را با افراد سالم مقایسه کردند. این کار به آنها اجازه داد تا "اطلسی" از فرآیند ترمیم کبد تهیه کنند که نشان می دهد کدام سلول ها و چه زمانی در طول فرآیند ترمیم فعال هستند( از جمله سلول‌های لیدر به تازگی کشف‌شده). دانشمندان همچنین این سلول‌ها را در موش‌ها مشاهده کردند زیرا به ترمیم کبد پس از آسیب ناشی از استامینوفن کمک می‌کردند. آنها متوجه شدند که در طول بهبود زخم، ابتدا سلول‌های لیدر  ظاهر می‌شوند تا به سرعت زخم را ببندند، قبل از اینکه تکثیر سلولی به مهر و موم کردن بیشتر شکاف کمک کند. نویسندگان در این مقاله نوشتند که این نشان می‌دهد که کبد قبل از ساخته شدن بافت جدید برای جلوگیری از ورود باکتری‌ها از روده به اندام و شکل‌گیری عفونت گسترده، بسته شدن زخم را در اولویت قرار می‌دهد. Source - «Channel of Science is for all»