𝘚𝘪𝘯𝘨𝘶𝘭𝘢𝘳𝘪𝘵𝘺

#Movies Another Round

صدا می‌آید امشب از پشت درختان کاج که انعکاسی سرد و غمگینی را به جوی تحمیل می‌کنند. چه حزن انگیز و سرد است. در پَسِ شب های تیره و تار،در پَسِ تابش ماهتاب،در پَسِ سکوت کور کننده شب صدایی به گوش می‌رسد گویی کسی می‌خواند،نوایی از جنس غم را، اما نه این صدای آدمی نیست. آوای آدمی را به خوبی می‌شناسم. آواهای زیادی را شنیده ام در گردش روزگار تار، ز اندوه خویش آه دمیـان چه بگویم که آوای آدمی را همه را یک جا من در دل دارم یک سر. یک شب در گوش قایقی خواندند ابهت دریارا، چه خواب ها که از سر دلتنگی ندیده ام... در این شب سیاه کیست که مرا بخواند؟! به این دیوانه نزدیک نشوید که او مدت‌هاست اینجا نیست او با آوای خود رفته است رفته است اما خواندن نمی‌تواند. @IDsingularity "

دراز میکشم چشم میدوزم به سقف گردوغبار بلند میشه، میرقصه،می‌چرخه همه جا پخش میشه، مثل سر و صدای یه آهنگ راک شلوغه، پر هیاهوعه، یهویی متوقف میشه و از بین میره، آروم، ساکت و بدون هیچ نشونی. همه اتفاقا بد و خوب، تلخ و شیرین یک جزء هستن، نه همه چیز. فقدان قسمتی از داشتنه. همه اتفاقات به هم وصلن، همه متصل به یک کل اند، جمعی از جزء ها که در آخر به یک تمامیت می‌پیوندند، حتی اگه تو از اون تمامیته خبری نداشته باشی، حتی اگه باورش نکنی.هروقت نشد، هروقت پشت سر هم بد آوردی، هروقت دیگه توانی نداشتی، اون موقعی که دیگه هیچ راه و چاره ای جز دراز کشیدن و تماشای سقف نبود، همونجا که فکر کردی ته خطی، به خودت بگو : - خب که چی؟! دنبالَش مطمئن باش هیچ چیز همه چیز نیست، مطمئن باش تهش میشه حتی اگه محال به نظر بیاد.اصلا گور بابای صبر و امید و نا امیدی با همه بی‌خبری بپرس خب که چی! جواب رو پیدا میکنی. @IDsingularity "

خارج از هرگونه مرز بندی،وطن نباید فقط یک منطقه جغرافیایی باشه،شاید برای یکی وطن آغوش امن ترین فـرد زندگیش بود.یکی هم اتاق کوچیکش که تیکه تیکه های وجودش توش قرار داره مگه نه! @IDsingularity "

تو سریال اسنودراپ یجایی هست سوهو میگه : موقع به دنیا اومدن هیچکس نمیتونه کشورش رو خودش انتخاب کنه. یکم بعد به این فکر میکنم احتمالا هر آدمی باید یه "کشور" برای خودش داشته‌ باشه، همونی که فقط خودش خبر داره. بعد تو فکر فرو میرم، وطن مگه نباید جایی باشه که اونجا آدم بتونه خودش باشه، از خودش هراس نداشته باشه، صبح ها وقتی از خواب پامیشه همیشه یه انگیزه ته دلش باشه یه نور امید، از بیرون رفتن هراس نداشته باشه!!! مگه وطن همونجایی نباید باشه که قلب آدم توش ریشه کرده باشه!؟ بعضی وقتا به خودم میگم ما آدما رو توی این دنیا به گروه های مختلفی تقسیم کردن و با صلاح دید خودشون طبقه بندیمون کردن. بعد یه اتکت هایی به اسم " تعصب، غیرت، عرق ملی و...." بهمون چسبوندن که بمونیم که بجنگیم، که جون بدیم، برای چیزایی که خودمون به وجودشون نیاوردیم، برای چیزایی که اصلا معنیش رو هم نمی‌فهمیم. هنوز نمیدونم اینهمه دویدن تهش به کجا ختم میشه! اصلا ختم میشه؟! @IDsingularity "

Take a deep breath and let the sadness fill your lungs. @IDsingularity "

دمیان این روزها حس میکنم باید " وابستگی " را از بیـن ببرم.حـال، وابستگی به هرچه که می‌خواهد باشد. راستش دریافته ام هرچقدر وابستگی مان نسبت به دنیای بیرون از خود و دیگران کمتر باشد کمتر آسيب می‌بینیم. میدانی!بهتر است آدمی به خودش و تاریکی های درونش پناه ببرد، از خود نهراسد و از خود نگریزد بهتراست با آنها خو بگیرد و دست آشتی به سمت خود دراز کند زیرا این امن ترین مکان برای آدمی‌ست. همین نقاط تاریک وجود که دیگران از وجود آنها بی‌خبرند می‌شوند پناهگاهت جایی که چهره واقعی خود را میپذیری. @IDsingularity "

آدمی از چیزهایی که بیشتر راجبشان فکر می‌کند کمتر حرف می‌زند.چرا که درک نشدن سخت تراز پنهان کردن است‌. @IDsingularity "