chocolate chip cookie

حداقل یه ویروسی تولید می‌کردید وارد رزیدنت ایول می‌شدیم.

ویروس جدید 🤡🤡🤡

بیاین براتون آهنگ‌های نازی نازی بفرستم.

ناراحت شدم

یه دفعه یادم افتاد اکتبر شده و دوست پسر ندارم.

من همیشه انگشت اتهام رو به سمت خودم گرفتم. یعنی همیشه به خودم می‌گم احتمالا مشکل از خودمه که همیشه آسیب می‌بینم. و هیچ‌وقت هم هیچ‌کس بابت آسیب زدن بهم ازم عذرخواهی نکرد. گاهی فقط منتظر یه ببخشید ساده بودم، ولی ظاهرا خیلی‌ها هیچوقت متاسف نیستن، حتی با وجود اینکه می‌بینن تو چقدر آسیب دیدی. پس من هم شروع کردم به آسیب زدن؛ احتمالا تک تک اعضای خانواده‌ام، تعدادی از دوست‌هام و پارتنرهام رو قربانی کردم. من که خودم آسیب دیده بودم، تبدیل شدم به یه ماشین کشتار جمعی، که زخم‌هام رو تبدیل به گلوله کردم و اون‌ها رو توی وجود عزیزترین افرادی که می‌شناختم کاشتم. و من متاسفم. من عمیقا متاسفم‌. اما اشک‌هام برای نشون دادن عمق تاسفم کافی نیستن‌. این حقیقت که زخم‌هایی روی روح و روان افراد مورد علاقه‌ام وجود دارن که من به وجود آوردم، باعث می‌شه هر روز و هر لحظه از خودم متنفر باشم.

بچه ها به اکسم که نه ولی به استادم پیام دادم و حتی اونم سین کرد و جواب نداد.

نمیدونم چرا تنم دون دون شد 😭

ممنونم ناشناس مهربون 🥺

عزیزم سرعت تغییرت =)))

الان که از بیرون خوندم، دارم برای bare minimum انقدر خودمو آزار می‌دم، گور باباش

یک آقایی بودن، ما توی اتاق فرار ایشون رو دیدیم هم پشت سر ما می‌اومد نترسیم، هم وقتی داشتم از پله‌ها شوت می‌شدم پایین گفت آروم برین من دارم میام آخر همه اکتوره نمیاد. صندلیش رو داد بهم چون دیگه جا نبود و رفت خودش وایساد. موقعی که کسی خایه نداشت بک بزنه خیلی شجاعانه و ساکت و آرام بک زد. یه موتور خیلی خوشگل و خفن هم داشت. :(

واقعا از این کار اینستاگرام متنفرم که دیگه نشون نمیده. پس ما چجوری استاک کنیم؟

اگه اینستا نشون می‌داد فالورها و فالویینگ‌ها رو کارم راحت بود. ولی نمی‌ده.

=))))))