𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'
الذهاب إلى القناة على Telegram
-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell
إظهار المزيد2 693
المشتركون
+424 ساعات
-97 أيام
-3230 أيام
أرشيف المشاركات
2 691
گفتم قیمت قلبت چقدر است؟
گفت به اندازهی خون تک تک کسانی که قلبمرا خالی از خون کردهاند.
23 ديسمبر 2022, 14:59
2 691
مثل نیاز یک معتاد خمار به مواد، گوش هایم به شنیدن صدای نفسهایت نیازمندند.
23 ديسمبر 2022, 14:45
2 691
گاه حس میکنم بسیار نفرت انگیز، پوچ، حوصله سر بر و رسوا هستم.
انگار که اسمم را به عنوان یک دیوانه گمشده به دیوار های شهر زده باشند.
تنها نشانی که ازم وجود دارد اعلامیهایست که یکی از عکسهای نه چندان خوبم رویش خودنمایی میکند و خورشید بی رحمانه به وجودش میتابد.
من دوبار از بین رفتم و پاک شدم، یکبار هنگام گم شدن و یکبار وقتی خورشید به عکسم تابید و اورا سوزاند.
23 ديسمبر 2022, 13:31
2 691
بچه که بودم خیال میکردم همه چیز مال من است، دنیا را آفریدهاند که من سر گرم باشم، آسمان، زمین، پدر، مادر، درختها، اسبها، کالسکهها و حتی آن گنجشکها برای سرگرمی من به وجود آمدهاند. بعدها یکی یکی همه چیز را ازم گرفتند.
سال بلوا – عباس معروفی
23 ديسمبر 2022, 09:32
2 691
#part159
_نه بابا.
چرا باید به تو تیکه بندازم؟
نفس عمیقی کشید و چیزی نگفت.
دریا_یک، دو، سه، چهار..
صدایی از پشت سرش گفت؛
_چیو میشمری؟
هردومون برگشتیم و به پسری که پشت سر دریا ایستاده بود خیره شدیم.
همون پسر قد بلند بود که چهرش به اتفاق ته ریشی که داشت جذاب تر جلوه میکرد.
دریا_مامانم میگه هروقت خواستی بزنی دهن مهن یکیو سرویس کنی بشمر تا اروم بشی.
چپ چپ نگاهش کردم و گفتم؛
_میخوای بزنی دهن مهن منو سرویس کنی؟
شونشو انداخت بالا و چیزی نگفت.
پوریا از این فرصت استفاده کرد و اومد روبه روی دریا ایستاد.
پوریا_چقدر خوب شدی.
تا حالا اینطوری ندیده بودمت.
دریا_از این به بعد قراره اینطوری ببینی.
پوریا نیم نگاهی بهم انداخت و گفت؛
_خیلی هم عالی.
بریم برقصیم؟
نفس عمیقی کشیدم و نگاهم رو ازشون گرفتم.
اصلا از این پسره خوشم نیومده بود.
دریا_با این کفشا نمیتونم راه برم، ترجیح میدم بشینم.
پوریا که یکم ضایع شده بود لبخندی زد و لابه لای جمعیت غیبش زد.
دریا_نظرت چیه بریم رقص یادم بدی؟
با تعجب نگاهش کردم.
_مگه نگفتی نمیتونی با این کفشا راه بری؟
دریا_بهونه بود، البته زیاد هم دروغ نبود.
واقعا نمیتونم راه برم.
اما اگه تو بخوای چرا که نه.
_راستش من بلد نیستم برقصم.
دریا_پس میشینیم مثل بچه یتیما بقیه رو نگاه میکنیم.
این رو گفت و از سینی شخصی که بهش نوشیدنی تعارف میکرد نوشیدنی برداشت.
اعصابم کم کم داشت خورد میشد.
توی کل این یک هفته اخیر خیلی زود عصبی شده بودم و زودتر از همیشه جوش میوردم.
همش توی فکر اون زنی که باعث مرگش شده بودم، بودم و هرکسی که وقفه ای بین افکارم مینداخت مورد ضرب و شتم قرار میگرفت.
راست میگفتن که قتل ادم رو خشمگین و عصبی میکنه.
انقدر استرس داشتم که دیگه هیچ خلق و خویی برام نمونده بود.
توی نمایشگاه اصلا حواسم به کار نبود و هر مشتری ای با لباس سبز رنگ میومد فکر میکردم پلیسه و یه دور شلوارم رو خیس میکردم.
دایان چند باری بهم تذکر داده بود که حواسمو به کار بدم و من به تندی باهاش رفتار کرده بودم.
همین موضوع باعث شده بود اون صمیمیت بینمون رو از دست بدیم.
اصلا دلم نمیخواست توی این مدت دایان ازم سرد بشه یا اتفاقی بینمون بیوفته اما اصلا حالت روحی خوبی نداشتم و نمیتونستم رفتارامو به خوبی کنترل کنم.
حتی حرف های رستا راجب بلاهایی که ارسو سرش اورده و اینکه چجور ادمیه هم چیزی از عذاب وجدان و حس بدی که گریبان گیرم شده بود کم نمیکرد.
من یه نفرو کشته بودم و هیچ عذری هم پذیرفته نبود!
هرکیو که قانع میکردم، خودمو که نمیتونستم گول بزنم.
من جون یه ادم زنده رو گرفته بودم.
بدترین جرمی که یک نفر میتونست مرتکب بشه!
نفس عمیقی کشیدم و لیوان نوشابه روی میز رو برداشتم.
دریا_این روزا رستا خیلی مشکوک میزنه.
تو میدونی چشه؟
اصلا از سوالش خوشم نیومد.
_از رستا بعیده مشکلاتش و درگیری های ذهنیشو با ادمای اطرافش درمیون نزاره.
دریا_این یعنی خبر نداری؟
_تو که بهش نزدیک تری، تو باید خبر داشته باشی.
دریا_زیاد باهم خوب نیستیم جدیدا.
_چرا؟
موهاشو از توی صورتش زد کنار و گفت؛
_خصومت های شخصی.
سرم رو تکون دادم و چیزی نگفتم.
با صدای زنگ گوشیم از توی فکر در اومدم.
عمو صادق بود.
حتما دریا بهش گفته بود که باهم اومدیم مهمونی و نگران دریا شده بود.
از اونجایی که صدای اهنگ بلند بود جواب ندادم.
دریا_بابامه؟
_اره.
دریا_به منم چندبار زنگ زد.
_جواب بده، حتما کار مهمی داره.
خندید و گفت؛
_توی این وضعیت؟
چیزی نگفتم و شونمو انداختم بالا.
دختری اومد نشست کنار دریا و بینمون فاصله انداخت.
دختر_دریا، معرفی نمیکنی؟
دریا_سامیار، دوست پسرم.
با ابروهایی بالا پریده بهش نگاه کردم که چشماش رو بست و به هم فشار داد.
به خیال خودش میخواست با اینکار بهم ارامش خاطر بده.
دختری که چشمای سبز داشت با لبخند نگاهم کرد و باهام دست داد.
دختر_نگفته بودی دوست پسر داری.
دریا_نپرسیده بودی.
_معذرت میخوام.
از روی مبل بلند شدم و رفتم سمت حیاط.
نیاز داشتم یکم سیگار بکشم.
از خونه خارج شدم و کفشام رو پوشیدم.
حیاط اینطوری بود که یه راهرو کنارش قرار داشت که خونه رو از دیوار جدا میکرد.
دوتا درخت دوطرفش کاشته شده بود و یه تاب ته راهرو قرار داشت.
البته نمیدونم که به همچین مکانی میگن راهرو یا نه، اما جای دنجی بود.
رفتم سمت تاب و روش نشستم.
سیگاری روشن کردم و گوشیم رو از توی جیبم در اوردم.
دایان هنوز پیامی که بهش داده بودم رو جواب نداده بود.
پیام داده بودم که باهم بریم بیرون اما خب مثل اینکه علاقه ای به دیدنم نداشت.
دریارو دیدم که داشت میومد سمتم.
رفتم کنار تا بتونه بشینه.
هوا یکم خنک بود و قطعا با اون لباس کوتاهی که به تن داشت سردش میشد.
نشست روی تاب و دست به سینه بهم خیره شد.
پاکت سیگار رو گرفتم جلوش که گفت؛
_من یه چیز بهتر دارم.
و از توی کیفش رولی در اورد.
نوچی کردم و گفتم؛
_اگه کسی از بچه های دانشگاهت ببینتت چی؟
22 ديسمبر 2022, 17:56
2 691
هرکس کاری را که تمام عمر انجام میدهد
حفظ میشود
من هم گوشه به گوشهی سقف این اتاق را حفظ بودم
سال ها بود که روی این تخت کهنه دراز کشیده
و به آن زل میزدم
شاید هم آخر سر قرار بود
تبدیل به ترکی عمیق روی آن بشوم
22 ديسمبر 2022, 15:54
2 691
#part158
چیزی نگفتم و اب جوش رو گذاشتم روی گاز.
برای اینکه یکم متفاوت تر از سری های قبل باشم قهوه درست کردم و بردم گذاشتم روی میز.
دریا_مرسی.
لبخندی زدم و رفتم روی مبل نشستم.
اصلا انتظار این رفتارارو از دریا نداشتم و شاخم داشت در میومد.
نکنه فهمیده بود که ادم کشتم و ترسیده خودشم بکشم که باهام مهربون شده؟
دریا_اومدم یه خواهشی ازت بکنم.
_چه خواهشی؟
دریا_دارم میرم مهمونی یکی از دوستام.
یاسر_عه چه خوب.
دریا نیم نگاهی به یاسر انداخت و گفت؛
_میشه باهام بیای؟
بدون اینکه فکر کنم گفتم؛
_فکر نکنم.
دلم نمیخواست ناراحتش کنم، اما اصلا توی شرایط روحی مساعدی نبودم.
دوست نداشتم توی هیچ جشن و مهمونی ای شرکت کنم، اونم جشنی که هیچکس رو توش نمیشناختم و به صورت مستقیم دعوت نشده بودم.
دریا_میدونم ازم ناراحتی، ولی اگه یکم برام ارزش قائلی همراهم بیا.
_ارزش رو اینطوری ثابت نمیکنن.
یاسر_میاد، خوبشم میاد.
مهمونی برای کیه؟
دریا_یک ساعت دیگه.
یاسر اومد سمتم و دستم رو گرفت.
_چیکار میکنی!
یاسر_بلند شو برو اماده شو روی دخترخانم رو زمین ننداز.
غیرتت اجازه میده رو خواهش یه دختر نه بیاری؟
خاک بر سر بی رگت کنن.
برو یه کت شلواری چیزی بپوش زود باش.
نوچی کردم و گفتم؛
_بابا..
هدایتم کرد سمت اتاق و درو روم بست.
یاسر_بدون لباس بیای بیرون من میدونم و تو.
پوفی کشیدم و نشستم روی تخت.
خدایا.
چرا هرچی سنگه واسه پای لنگه.
چرا نمیتونم واسه چند دقیقه هم که شده ارامش داشته باشم؟
مجبور بودم قبول کنم.
واقعا زشت بود اگر با این جریانات حرفش رو رد میکردم.
مگه من نمیخواستم ببخشتم؟
بفرما، اینم فرصت!
نباید از دستش میدادم.
یه پیرهن مشکی با شلوار همرنگش پوشیدم و رفتم سمت میز و اینه کوچیکی که روش بود.
هرچی دنبال گردنبندم گشتم پیداش نکردم.
بیخیالش شدم و دستبندم رو گذاشتم دستم و یکم ادکلن زدم.
از اتاق خارج شدم.
دریا با دیدنم لبخندی زد و از روی مبل بلند شد.
خوشبختانه ماشین اورده بود و مجبور نبودیم با بنز مشکی رنگ و کف کروکی یاسر بریم.
روی صندلی نشستم و به روبه روم نگاه کردم.
یه لحظه حس کردم پیرزن برهنه ای رو توی کوچه دیدم اما بیشتر که دقت کردم متوجه شدم چیزی نیست.
نفس عمیقی کشیدم و چشمام رو بستم.
چه اتفاقی داشت برام میوفتاد.
دریا سوار ماشین شد و روشنش کرد.
دیگه خبری از اون عطر خنک نبود و میتونستم بوی شیرینی رو ازش حس کنم.
چطور انقدر تغییر کرده بود؟
دریا_میتونم یه سوالی ازت بپرسم؟
_بپرس.
درحالی که رانندگی میکرد نیم نگاهی بهم انداخت و گفت؛
_میتونم بدونم کیو دوست داری؟
_نمیشناسیش.
دریا_لااقل اول اسمش رو بگو.
بدون لحظه ای مکث گفتم؛
_دال.
و بلافاصله از این حرفم پشیمون شدم.
اما دیگه دیر شده بود.
دریا_اها.
دیگه تا رسیدن به مسیر هیچکدوممون حرفی نزدیم.
جلوی یه خونه ویلایی قشنگ نگه داشت و از ماشین پیاده شد.
به کسی زنگ زد و کمی بعد پسری قد بلند و چشم و ابرو مشکی درو باز کرد.
سلام گرمی به هم کردن و همدیگه رو در اغوش گرفتن.
سرفه ای مصلحتی کردم که پسر تازه متوجه من شد.
باهام دست داد و تعارفمون کرد بریم توی خونه.
از حیاط که گذشتیم وارد فضای خونه شدیم.
چراغا خاموش بودن و نور بنفشی توی سالن افتاده بود و مدام تغییر رنگ میداد.
صدای اهنگ خیلی بلند بود و گوش رو اذیت میکرد.
دریا با صدای بلند گفت؛
_وایسا اینجا تا من برم لباسامو عوض کنم.
سرم رو تکون دادم و گوشه سالن ایستادم.
نفس عمیقی کشیدم و به دختر پسرهای جوونی که میرقصیدن چشم دوختم.
رفتم و روی یکی از مبل های خالی نشستم.
غرق در فکر بودم که قامت دریا جلوم نقش بست.
یه کراپ تاپ بندی مشکی پوشیده بود با یه دامن چین دار و کوتاه همرنگش.
با دیدنش تعجب کردم.
با اون ارایش چشم ملایم و عجیب غریب و موهای کوتاه دقیقا مثل ماریا شده بود.
لبخندی زد و کنارم نشست.
بهش خیره شدم، لباس مشکیش به پوست سفیدش خیلی میومد و میتونستم شکم باریک و لاغرش رو به خوبی ببینم.
دریا_شبیه ماریا شدم، نه؟
_نه.
نه، تو شبیه خودتی.
دریا_این استایل بهتره یا استایل قبلیم؟
به رژ قرمزش خیره شدم.
_دوتاش قشنگه.
دریا_اگه قرار باشه با یکی از استایلام وارد رابطه بشی کدوم رو انتخاب میکنی؟
کمی از سوالش جا خوردم.
با نگاه سنگینش داشت نگاهم میکرد.
_نمیدونم.
سرشو کج کرد و لیوان نوشابه رو از روی میز برداشت و کمی ازش خورد.
دریا_من هنوز منتظرم..
_این.
سرشو تکون داد و ابروهاشو انداخت بالا.
دریا_تو از دخترای لوس خوشت میاد.
_بله؟
دریا_هیچی، میگم که توهم یکم به خودت تغییر بدی بد نیست.
مثلا موهاتو کوتاه کنی یا تیشرت های لانگ و شلوارای بگ بپوشی.
مثل پوریا.
حس بدی از این حرفش بهم دست داد.
_پوریا کیه؟
دریا_همون پسره که درو برامون باز کرد.
هم دانشگاهیمه.
ابروهامو انداختم بالا و با لحنی سرد گفتم؛
_هرکسی تیپ و استایلی داره.
همه نباید شبیه هم باشن.
دریا_الان به من تیکه انداختی؟
22 ديسمبر 2022, 15:00
2 691
چلهها همیشه از روز اول سرد تر و غمگین ترند.
چه برسد به طولانی تر بودنشان.
21 ديسمبر 2022, 17:54
2 691
#part157
وارد خونه که شدیم تونستم سرمای غیر قابل تحملی رو حس کنم.
رفتم سمت مبل و پهن شدم روش و زانوهامو بغل کردم.
حس میکردم که تا الان به زور راه میرفتم.
نمیدونم اونهمه انرژی رو از کجا میوردم تا سرپا بایستم.
با صدایی که به زور درمیومد گفتم؛
_میشه کولرو خاموش کنی؟
سرش رو تکون داد و کولرو خاموش کرد.
اب دهنم رو قورت دادم و به چاقوی توی دستش خیره شدم.
_میشه اینو از جلوی چشمم دور کنی؟
نیم نگاهی به چاقو انداخت و بدون حرف رفت سمت اتاقش.
سرمو توی دستام گرفتم و نفس عمیقی کشیدم.
الان باید چیکار میکردم؟
بعد از این چطور میخواستم با این عذاب وجدان کنار بیام؟
چطور میتونستم به زندگیم ادامه بدم و مثل ادمای عادی راست راست توی خیابونا راه برم..
خدایا این چه کاری بود من کردم؟
میخواستم با خودم بگم که کاش هیچوقت همچین اتفاقی نمیوفتاد و سر از خونه عمو صادق درنمیوردم اما اگه من نمیرسیدم معلوم نبود چه بلایی سر رستا میومد.
حتی نمیخواستم بهش فکر کنم..
دایان از اتاق خارج شد و گفت؛
_میخوای یچیزی بیارم بخوری؟
_نه، سیرم.
جلوم ایستاد و گفت؛
_منظورم غذا نیست.
نگاهش کردم و اروم گفتم؛
_پس منظورت چیه؟
موهاشو از توی صورتش زد کنار و گفت؛
_الکلی چیزی.
_نه..
دایان_حالتو بهتر میکنه.
سرمو به چپ و راست تکون دادم و به گل های کمرنگ روی فرش خیره شدم.
حالا دیگه دایان دیدنی ترین موجود عالم نبود.
دیگه میلی به نگاه کردن بهش نداشتم.
انقدر حالم بد بود که نتونم به زیباییش اهمیت بدم.
به معنای واقعی کلمه حالم از دنیا و زندگیم به هم میخورد.
کنارم روی مبل نشست و کشیدم توی بغلش که بغض کردم.
سرمو گذاشتم روی سینش و دندونامو به هم فشار دادم.
دایان_نگران نباش.
با صدایی که انگار از ته چاه بلند میشد گفتم؛
_چطور میتونم نگران نباشم؟
من یه ادمو کشتم!
جون یه موجود زنده رو گرفتم.
کسی که زنده بود اما بخاطر من دیگه زنده نیست.
نفس نمیکشه و زیر خاکه..
منی که ازارم حتی به مورچه هم نمیرسید..
دایان_تو کاری رو کردی که هرکسی جز تو بود میکرد.
تو جون یه ادم بی گناهو نگرفتی، اون ادم داشت دخترخالت رو میکشت.
اگه تو نمیرسیدی و اونکارو نمیکردی الان رستا زنده نبود.
تو کار درست رو کردی و نجاتش دادی.
نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و گریم گرفت.
با دستش موهام رو نوازش کرد و کنار گوشم گفت؛
_تو ادم خوبی هستی.
تو بهترین ادمی هستی که تاحالا توی عمرم دیدم.
_اینطور نیست.
دایان_همینطوره.
تو پسر خیلی خوبی هستی، دل خیلی صاف و ساده ای داری.
به هیچی فکر نکن و غصه نخور.
هیچوقت تنها نیستی.
نفس گرمش به گردنم میخورد و حس خوبی بهم میداد.
اشکم رو مالیدم به پیرهنش و محکم تر بغلش کردم.
میتونستم گرمای زندگی بخش بدنش رو حس کنم.
بوی خنک و دلنشین عطرش توی مشامم بود.
به خودش فشارم داد و ازم جدا شد.
با انگشتش اشکم رو پاک کرد و گفت؛
_اگه گرفتنمون باید..
...
به صفحه تلویزیون خیره شدم و پکی به سیگارم زدم.
زنی که پشت میز نشسته بود نوبتی خبر هارو اعلام میکرد و مستقیم به دوربین نگاه میکرد.
زن_و برسیم به یک قتل دیگر.
حواسم جمع شد و صدای تلویزیون رو زیاد کردم.
زن_جنازه یک زن در یکی از جنگل های شهر رشت پیدا شد.
سر جام خشک شدم.
زن_گویا پسری جوان این زن رو به قتل رسونده.
پسر هنوز هم تحت تعقیب هست و بنظر میرسه که از ایران خارج شده باشه.
با نقش بستن تصویر قاتل نفس عمیقی کشیدم و چشمام رو بستم.
یه لحظه فکر کردم منو میگه!
با صدای زنگ در خونه دلم ریخت.
هرموقع کسی زنگ میزد دلم میلرزید، همش حس میکردم پلیسا اومدن سر وقتم.
یاسر_درو باز کن خودشو کشت.
نگاهی بهش انداختم.
روی مبل نشسته بود و دست میکرد توی دماغش.
انگشتشو مالید به مبل و گفت؛
_چرا منو نگاه میکنی، برو دیگه.
چپ چپ نگاهش کردم و از روی مبل بلند شدم.
از خونه خارج شدم و بعد از پوشیدن دمپایی های توی حیاط درو باز کردم.
با دیدن دریا ابروهام پرید بالا و با تعجب گفتم؛
_دریا!
لبخند بی جونی زد و گفت؛
_سلام.
تازه تونستم ببینم که کلی ارایش کرده و برعکس همیشه لباسای دخترونه به تن داره.
_سلام..
از جلوی در رفتم کنار که اومد تو.
_تو اینجا چیکار میکنی؟
دریا_بهت میگم.
رفت سمت خونه و صندل های عروسکیش رو در اورد.
از دیدنش اونم با این تیپ و قیافه تعجب کرده بودم.
پشت سرش وارد خونه شدم و درو بستم.
دریا_ببخشید مزاحم شدیم اقا یاسر، شما دست بکنید تو دماغتون.
راحت باشید.
یاسر_نه بابا یه پشه رفته بود توی دماغم.
خندیدم و رفتم توی اشپزخونه.
دریا روی مبل نشست و گفت؛
_یکم دیگه ادامه بدی یوزپلنگ هم توی دماغت پیدا میشه چه برسه به پشه.
یاسر_این حرفارو ول کن، مشروب جدید اوردم میخوای؟
دریا_اونایی که توی حموم توی حیاط بودن مشروب بودن؟
یاسر_اره.
_میشه هرکی که میاد اینجا بهش مواد و مشروب تعارف نکنی؟
ابرومونو بردی.
یاسر_من ادم مهمون نوازیم.
مثل توی چس خور نیستم که اب ازت به زور میچکه و فقط بلدی چای درست کنی.
20 ديسمبر 2022, 16:41
2 691
تو، مثل صدای چیک چیک اب ازار دهندهای و هرلحظه بیشتر اسراف میشی و از دست میری.
20 ديسمبر 2022, 10:05
